Wednesday, Jul 27th

Last update:12:14:41 PM GMT

You are here: Αποψεις Αρθρα

Αρθρα

ΥΣΤΕΡΕΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΑ ΕΡΓΑ Η ΚΕΡΚΥΡΑ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΑποτελεί γενικευμένη και συνάμα θλιβερή διαπίστωση ότι η Κέρκυρα υστερεί σε μεγάλα έργα τα οποία θα την ανεβάσουν επίπεδο, τόσο ως τουριστικό προορισμό, αλλά και επίσης θα συμβάλουν αποφασιστικά στη βελτίωση της καθημερινότητας των κατοίκων του νησιού. Τα δύο «μεγαλύτερα» έργα τα οποί ολοκληρώθηκαν εσχάτως είναι η λεγόμενη παράκαμψη του αεροδρομίου, δηλαδή ένας δρόμος 500 περίπου μέτρων για τον οποίον συζητούσαμε 15 χρόνια, απαιτήθηκαν 5 χρόνια για την ολοκλήρωση του, από την στιγμή κατάρτισης της μελέτης και δαπανήθηκαν 2,5 εκατομμύρια ευρώ και επίσης ο πεζόδρομος, ο οποίος άλλαξε την όψη της εισόδου της πόλης, στην Ευγενίου Βουλγάρεως και Γεωργίου Θεοτόκη. Αυτά όλα και όλα. Όλα τα υπόλοιπα έργα βρίσκονται σε στασιμότητα ή τα έχει «φάει» η λήθη. Κάποτε μιλούσαμε για τον περιβόητο άξονα Βορά – Νότου, για τις παρακάμψεις που έπρεπε να γίνουν, όπως η παράκαμψη Σκριπερού που απεντάχθηκε, επίσης για την παράκαμψη της πόλης και για τον μικρό και μεγάλο δακτύλιο, για το υπόγειο παρκινγκ, για το μεγάλο έργο των Φραγμάτων το οποίο θα έλυνε οριστικά το υδρευτικό πρόβλημα του νησιού, για τα τουριστικά καταφύγια, όπως το Καφέ Γυαλί, ένα έργο το οποίο θα έπρεπε να είχε παραδοθεί εδώ και 7-8 χρόνια και τώρα κινδυνεύει να χαθεί, για τον εξωραϊσμό της πρόσοψης του Δημοτικού Θεάτρου και για την λειτουργική του αναβάθμιση, έχουν ήδη πληρωθεί οι μελέτες αλλά δεν κινείται κάτι προς αυτή την κατεύθυνση και βέβαια για το σημαντικό έργο της ανακατασκευής του ιστορικού θεάτρου Φοίνικας. Την ίδια στιγμή βλέπουμε έργα όπως το τοιχίο του ΝΑΟΚ και η παραλιακή της Γαρίτσας να καρκινοβατούν, όπως επίσης και το έργο των παλαιών Δικαστηρίων που προορίζονται για να στεγαστεί η έδρα της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων. Μερικά από αυτά ενδεχομένως να γίνουν «γέφυρα» στο Σ.Ε.Σ στη νέα προγραμματική περίοδο, αλλά έτσι όμως δεν θα υπάρχουν χρήματα για να ενταχθούν άλλα μεγάλα έργα, τα οποία έχει μεγάλη ανάγκη το νησί, που έχει μείνει αρκετά πίσω σε υποδομές. Την ίδια στιγμή παρατηρούμε μια χαλαρότητα, έως αδιαφορία για την αναγκαία παρέμβαση σε ορισμένες περιπτώσεις όπως συμβαίνει με την καθίζηση που καταγράφεται στο δρόμο της εθνικής γύρου Αχιλλείου, δημιουργώντας σημαντικά προβλήματα στη λειτουργία του πιο επισκέψιμου μνημείου που διαθέτει το νησί μας. Το πρόβλημα μέσα από το ρεπορτάζ έχει επισημανθεί πάνω από 5 μήνες και μέχρι σήμερα, μεσούσης της τουριστικής περιόδου δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα από την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων που είναι ευθύνη της. Δυστυχώς αυτή είναι η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία, για την έλλειψη χρημάτων, όπως επικαλούνται κάποιοι. Όσοι κατέχουν θέσεις ευθύνες, οφείλουν να πιέσουν και να βρεθούν χρήματα και επιχορηγήσεις για τις αναγκαίες παρεμβάσεις. Αυτή η κατάσταση πλέον δεν είναι ανεκτή.

ΟΙ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΕΙΑ Ι.Ν ΦΕΡΝΟΥΝ ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΕΡΓΑ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΔυστυχώς φαίνεται να επιβεβαιώνεται η άποψη όσων εδώ και καιρό έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου ότι το κλίμα που επικρατεί στη διοικητική «μηχανή» της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, οι συχνές εσωτερικές αλλαγές και μεταθέσεις σε διοικητικές θέσεις, που δεν είχαν το προσδοκώμενο αποτέλεσμα προκάλεσε αναστάτωση και σύγχυση, με αποτέλεσμα η διοικητική μηχανή να βαρέσει «μπιέλα» ή να κρασάρει. Είναι κοινά αποδεκτό ότι για να έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα θα πρέπει να διαθέτεις μια «μηχανή» η οποία είναι καλοκουρδισμένη και δυστυχώς η ΠΙΝ αυτή την στιγμή δεν διαθέτει την ανάλογη «μηχανή». Το αντίθετο μάλιστα. Όταν υπάρχει ένα κλίμα δυσπιστίας μεταξύ των εργαζομένων και των υπερκείμενων αυτών θεσμικών παραγόντων, όταν αμφισβητούνται κορυφαία στελέχη της διοίκησης, όπως συνέβη στην περίπτωση των τριών Γενικών Διευθυντών, οι οποίοι ουσιαστικά αμφισβητήθηκαν από τους ηγετικούς κύκλους της ΠΙΝ, όταν επιχειρήθηκε να «υποβιβαστούν» από τον Α! βαθμό στο Β!, όταν επιβάλλεται διοικητική ποινή σε Γενική Διευθύντρια επειδή μίλησε σε μέσο ενημέρωσης, όταν κάθε λίγο και λιγάκι γίνονται αλλαγές σε διάφορες θέσεις, με τέτοια ταχύτητα που δεν προλαβαίνουν οι μετατιθέμενοι να εγκλιματιστούν στη νέα τους θέση και στα νέα καθήκοντα τους για να μπορέσουν να αποδώσουν, όταν πια έχει διαταραχθεί το κλίμα εμπιστοσύνης που πρέπει να υπάρχει μεταξύ προϊσταμένων και υφισταμένων, για να μπορέσει να λειτουργήσει η «μηχανή» και να έρθουν τα επιθυμητά αποτελέσματα, είναι φυσικό επόμενο να μην έρχονται τα επιθυμητά αποτελέσματα και σε μια κρίσιμη μάλιστα περίοδο, τώρα που αρχίζει ουσιαστικά να υλοποιείται η νέα προγραμματική περίοδος 2015 – 2020. Τώρα δηλαδή που έπρεπε να «πετάει» η διοίκηση της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, τώρα η «μηχανή» δείχνει να είναι … ξεχαρβαλωμένη. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι τα έργα στη Κέρκυρα να βρίσκονται σε στασιμότητα, να μην προχωράει τίποτα και κανένα μεγάλο έργο και να υπολειπόμαστε κατά πολύ έναντι άλλων περιοχών σε βασικές υποδομές. Δυστυχώς φαίνεται ότι δεν υπάρχει σχέδιο και κυρίως δεν υπάρχει το όραμα και η βούληση να αξιοποιηθεί η νέα προγραμματική περίοδος, η οποία ενδεχομένως να είναι και η τελευταία, που θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε για να καλυφθούν οι περιφερειακές ανισότητες. Έστω και την ύστατη στιγμή, στο βαθμό βεβαίως που αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί, αφού το Σ.Ε.Σ όσον αφορά το οικονομικό του αντικείμενο είναι «κουτσουρεμένο» σε σύγκριση με προηγούμενα προγράμματα και προγραμματικές περιόδους. Ούτε ένα νέο μεγάλο έργο δεν φαίνεται στον ορίζοντα και τρέχουμε ασμένως να προλάβουμε να γίνουν «γέφυρες» κάποια έργα που δεν έχουν ολοκληρωθεί, ενώ κάποια άλλα θα χαθούν, όπως το τουριστικό καταφύγιο στο Καφέ Γυαλί. Την ίδια στιγμή ενώ έχουμε απώλειες από παραδοσιακές χώρες προέλευσης τουριστών, όπως είναι η Αυστρία, η Ρωσία, η Γαλλία, η Ιταλία ακόμα και το Βέλγιο που τα προηγούμενα χρόνια είχε δείξει μια δυναμική άνοδο, επιλέγεται να κάνουμε προβολή και να συμμετέχουμε σε εκθέσεις στη Σεούλ, ενώ δεν είχαμε επιλέξει να πάμε στη διεθνή τουριστική έκθεση της Μόσχας ή του Μιλάνο. Υπάρχει προβληματισμός για όλη αυτή την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί και θέλω να πιστεύω ότι οι αρμόδιοι θα επανεκτιμήσουν κάποιες από τις αποφάσεις τους που έχουν δυσμενείς επιπτώσεις για το νησί μας, ούτως ώστε να διορθωθούν τα πράγματα στο άμεσο μέλλον.

ΘΕΤΙΚΟ ΠΡΟΣΗΜΟ ΣΤΙΣ ΑΦΙΞΕΙΣ ΜΕΝ ΑΛΛΑ ΓΚΡΙΝΙΑ ΔΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΖΙΡΟΥΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΤα πράγματα όσον αφορά την τρέχουσα τουριστική περίοδο εξελίσσονται περίπου όπως τα περιμέναμε, σχετικά με τις αφίξεις επισκεπτών από το εξωτερικό. Οι αφίξεις είναι το ένα μέγεθος που μας αφορά, αλλά δεν είναι και το πιο ουσιαστικό. Το ουσιαστικό και το πρακτικό, αυτό το μέγεθος που αφορά τον επαγγελματία ο οποίος προσδοκά οφέλη από την τουριστική δραστηριότητα είναι ο τζίρος. Και εκεί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ανθρώπων της αγοράς και των εκπροσώπων των παραγωγικών τάξεων, τα πράγματα δεν πάνε καλά. Όχι μόνο δεν πάνε καλά, αλλά χειρότερα από πέρσι. Για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται ότι οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια. Μπορεί να καταγράφεται τον Ιούνιο του 2016 μια αύξηση στις αφίξεις από το εξωτερικό της τάξης περίπου του 10% και το πρώτο εξάμηνο μια αύξηση στις αφίξεις πάντα εξωτερικού της τάξης του 12% περίπου, αλλά στην αγορά υπάρχει μεγάλη γκρίνια για τους χαμηλούς τζίρους και πάντα «αιωρείται» το φιλοσοφικό ερώτημα «που πηγαίνει όλος αυτός ο κόσμος ο οποίος κατεβαίνει στο αεροδρόμιο Ιωάννης Καποδίστριας». Είναι η μόνιμη επωδός, όχι μόνο των επαγγελματιών που ασχολούνται άμεσα ή έμμεσα με τον τουρισμό , αλλά γενικά κάθε τρίτου αντικειμενικού παρατηρητή. Τα στοιχεία όμως δεν μπορούν να αμφισβητηθούν σε καμία περίπτωση, αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Το ότι μπορεί να υπάρχουν «απώλειες», υπό την έννοια ότι ένας αριθμός των επιβατών που φθάνουν στο αεροδρόμιο του νησιού να το χρησιμοποιούν ως ενδιάμεσο σταθμό προς τον τελικό τους προορισμό, αυτό πάντα συνέβαινε και ο αριθμός είναι περιορισμένος. Η πιο πειστική απάντηση είναι το είδος του τουρισμού που έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια και ο οποίος τουρισμός στηρίζεται στο all inclusive. Εντάξει κάθε Παρασκευή έρχεται ένας συγκεκριμένος αριθμός επιβατών για να επιβιβασθεί στο κρουαζιερόπλοιο το οποίο χρησιμοποιεί το λιμάνι μας ως home port, αυτό επίσης είναι γνωστό, αλλά αυτός ο αριθμός είναι επίσης μικρός. Μια δυο παρατηρήσεις για τα στοιχεία που είδαν προσφάτως το φως της δημοσιότητας σχετικά με την αύξηση που καταγράφηκε τον Ιούνιο του 2016 σε σχέση με τον περσινό Ιούνιο. Για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται ότι το «ισχυρό χαρτί» του κερκυραϊκού τουρισμού παραμένει, ως χώρα προέλευσης, η Αγγλία. Το 39% των επισκεπτών που έφθασαν τον περασμένο Ιούνιο στο νησί μας, προέρχονται από την Αγγλία. Δυστυχώς συνεχίζεται η μείωση που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια από χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, όπως από την Αυστρία, η οποία κάποτε για μας ήταν δυναμική αγορά, από το Βέλγιο, που επίσης πριν από κάποια όχι πολλά χρόνια, παρουσίαζε αύξηση και είχε κάνει δυναμικό «μπάσιμο» στα τουριστικά μας πράγματα, αλλά και από την Ολλανδία. Η μείωση που παρουσιάζεται από τη Γαλλία σε ένα βαθμό ήταν αναμενόμενη λόγω του Γιούρο, που πραγματοποιείται εκεί. Αυτό που δεν αναμενόταν και αποτελεί δυσάρεστη έκπληξη, αφού είχαν καλλιεργηθεί προσδοκίες για αύξηση από τη Ρωσική αγορά, λόγω των πολιτικών εξελίξεων και των διμερών συγκρουσιακών σχέσεων με την Τουρκία, μέχρι πριν λίγο καιρό, είναι η οριακή έως πολύ μικρή αύξηση επισκεπτών από τη χώρα αυτή. Η εξήγηση δεν έχει να κάνει με τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν με τη βίζα, αλλά για οικονομικούς κυρίως λόγους, αφού οι χώρες με ευρώ, είναι ακριβοί τουριστικοί προορισμοί για τους Ρώσους με το υποτιμημένο ρούβλι. Και μέσα σε όλα αυτά είχαμε και το «ατύχημα» με τη μη αποκομιδή των απορριμμάτων, που έχει σταθεί αιτία δυσφήμισης του προορισμού μας. Έχω την πεποίθηση ότι κάτι θα πρέπει να γίνει σε επικοινωνιακό πεδίο, ώστε το «ατύχημα» να μην μετατραπεί σε «δυστύχημα» με απρόβλεπτες δυσμενείς συνέπειες για τον τουριστικό μας προορισμό. Οι αρμόδιοι, ας πράξουν τα δέοντα.

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ. Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΔυστυχώς ζούμε πρωτοφανείς καταστάσεις αυτό το καλοκαίρι, που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την οικονομία του νησιού, εξ αιτίας της τεράστιας δυσφήμισης που υφίσταται ο τουριστικός μας προορισμός, από τις εικόνες των ανεξέλεγκτων χωματερών που έχουν δημιουργηθεί από το νότο μέχρι το βορρά λόγω του αποκλεισμού του πρώην ΧΥΤΑ από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής. Και στο παρελθόν υπήρξαν ανάλογες κινητοποιήσεις, αλλά όχι τόσο παρατεταμένες που έχουν άμεσο αποτέλεσμα την όξυνση του προβλήματος και των συνεπειών που υφίσταται ο τόπος και η κοινωνία. Όλοι θεωρούμε αναφαίρετο και Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των πολιτών να προβούν σε διαμαρτυρίες όταν νιώθουν ότι αδικούνται και υφίστανται τις δυσμενείς συνέπειες άστοχων πολιτικών πράξεων που υποβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής τους, για να μην πω ότι θέτουν σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή. Όλοι μας επίσης θεωρούμε ότι οι συμπολίτες μας στο Τεμπλόνι και στην ευρύτερη περιοχή έχουν υποστεί τεράστια επιβάρυνση εξ αιτίας της λειτουργίας της συγκεκριμένης οχλούσας χρήσης και πλέον έχει εμπεδωθεί σε όλους μας το δίκαιο αίτημα τους για αλλαγή χοροθέτησης της συγκεκριμένης χρήσης. Ως εδώ όλα καλά και θεωρώ ότι ακόμα και ο πιο καχύποπτος συμπολίτης αναγνωρίζει το δίκαιο του αγώνα τους. Όμως εξ αιτίας της επιμονής να συνεχιστούν οι κινητοποιήσεις ελλοχεύει ο κίνδυνος αυτό το κλίμα να αναστραφεί και να χάσουν το δίκιο τους. Και επιπλέον ελλοχεύει ο κίνδυνος να επικρατήσουν λογικές που θα θέσουν διαχωριστικές γραμμές και θα διχάσουν την κοινωνία, κάτι που δεν έχουμε την πολυτέλεια να συμβεί. Αρκετά προβλήματα κουβαλάμε καθημερινά στη πλάτη μας, δεν χρειάζεται να προσθέσουμε ένα ακόμα και μάλιστα πολύ σοβαρό. Η κοινωνία θα πρέπει να παραμείνει ενωμένη για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα οξυμένα προβλήματα που ορθώνονται μπροστά της. Προφανώς και η διαχείριση των στερεών αποβλήτων είναι ένα πρόβλημα, αλλά κατατάσσεται στην κατηγορία των προβλημάτων τα οποία με καλή θέληση, οργάνωση, πολιτική βούληση μπορεί να λυθεί. Θα μου πείτε ότι δεν έχει λυθεί τόσα χρόνια, θα συμφωνήσω, αλλά επιτέλους θα πρέπει να γίνει μια νέα αρχή και με νέους όρους. Θα πρέπει επιτέλους να αρχίζουμε να μιλάμε με ειλικρίνεια και να θέτουμε αιτήματα που όντως μπορούν να ικανοποιηθούν εντός των χρονοδιαγραμμάτων που τίθενται και όχι ανέφικτες απαιτήσεις που θα έχουν το αντίστροφο αποτέλεσμα να συνεχίζεται το κλίμα μη εμπιστοσύνης ανάμεσα στις δυο πλευρές. Αυτό αφορά και τις δύο πλευρές ή μάλλον αυτό αφορά όλους μας. Και να πω και κάτι άλλο. Η εικόνα που έχουν διαμορφώσει όλοι όσοι βρίσκονται εκτός νησιού και παρακολουθούν τις συγκεκριμένες εξελίξεις δεν είναι καθόλου κολακευτική για μας. Όχι μόνο γιατί δυσφημείται ο τόπος μας, αλλά γιατί έχει εμπεδωθεί η άποψη ότι δεν αντιμετωπίζουμε σοβαρό πρόβλημα και το πρόβλημα μας περισσότερο είναι … ψυχολογικό, υπό την έννοια ότι έγκειται μόνο στη διαφορετική άποψη μερίδας των κατοίκων των άμεσα εμπλεκόμενων περιοχών, φαινόμενο σύνηθες που έχουν αντιμετωπίσει και άλλες περιοχές στην υπόλοιπή Ελλάδα. Εκεί ίσως εδράζεται και η άρνηση τους να μην δέχονται τη μεταφορά των απορριμμάτων μας στις δικές τους περιοχές. Δεν είμαστε ο ομφαλός της γης, ανάλογα προβλήματα έχουν αντιμετωπίσει και οι υπόλοιποι συνέλληνες και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τα έλυσαν. Και τα έλυσαν στον τόπο τους. Αναφέρομαι στη διαχείριση των απορριμμάτων. Ίσως εδώ στο νησί λόγω των ιδιαιτεροτήτων δηλαδή της νησιωτικότητας, του ανάγλυφου και της πυκνής δόμησης να υπάρχει ένα βαθμός δυσκολίας μεγαλύτερος, αλλά η ζωή έχει αποδείξει ότι δεν υπάρχουν προβλήματα τα οποία δεν επιλύονται. Μόνο αν δεν το θέλεις. Ας σοβαρευτούμε λοιπόν όλοι μας, ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας, ο καθένας στο βαθμό που του αναλογούν και ας δώσουμε τώρα λύση στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί πριν είναι αργά για όλους μας.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ: ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΣΗ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΒιώνουμε δυστυχώς τις τελευταίες 15 περίπου ημέρες το χρονικό μια προαναγγελθείσας «τραγωδίας» για τον τόπο μας, με τους όγκους των απορριμμάτων να έχουν σχηματίσει «βουνά» από το ένα άκρο στο άλλο του νησιού, θέτοντας σε κίνδυνο, λόγω και των υψηλών θερμοκρασιών την υγεία των κατοίκων, μόνιμων και επισκεπτών, αλλά και αποτελώντας μια σοβαρή αιτία δυσφήμισης του τουριστικού μας προορισμού, με άμεσες απώλειες σε οικονομικό επίπεδο. Δεν χρειάζεται κανείς να κομπορρημονεί ότι «εγώ τα έλεγα», αλλά κακά τα ψέματα όλοι μας ή έστω οι περισσότεροι έβλεπαν και βλέπαμε το «κακό να έρχεται», κυρίως λόγω της ολιγωρίας που επιδείκνυε η δημοτική αρχή στο να δρομολογήσει την εναλλακτική πρόταση, η οποία ολιγωρία, για να είμαστε δίκαιοι και αντικειμενικοί, μπορεί να οφειλόταν και στο λαβύρινθο της ελληνικής γραφειοκρατίας. Αλλά στην Ελλάδα ζούμε και αυτό τον παράγοντα, δηλαδή τον ανασχετικό ρόλο που διαδραματίζει η γραφειοκρατία, όφειλε η δημοτική αρχή να τον είχε συνυπολογίσει. Δεν είναι όμως η ώρα να επιμερίσουμε ή να καταλογίσουμε ευθύνες, λάθη, λάθος επιλογές, αστοχίες ή οτιδήποτε άλλο, αυτά μπορούν να γίνουν όταν ξεπεράσουμε τον σκόπελο που έχουμε μπροστά μας. Και μάλιστα να τον ξεπεράσουμε γρήγορα και με τις λιγότερες απώλειες και κραδασμούς ει δυνατόν. Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη ανάμεσα σε όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές και για να αποκατασταθεί σχέση εμπιστοσύνης πρέπει όλες οι πλευρές, όχι μόνο να μιλάνε με ανοιχτά χαρτιά, αλλά να κάνουν συγκεκριμένες κινήσεις και πρωτοβουλίες που να πείθουν η μία την άλλη. Μέχρι αυτή την ώρα, κάτι τέτοιο δεν το βλέπω, παρά τις προθέσεις, καλές προθέσεις και από τις δυο πλευρές. Αλλά αυτό, δηλαδή μόνο προθέσεις δεν αρκεί. Δεν είναι αυτή η συγκολλητική ύλη. Δεν φτάνουν μόνο οι προθέσεις, χρειάζονται και πράξεις. Φοβάμαι ότι δεν έχουμε τον χρόνο, για να συμβεί αυτή τη στιγμή αυτό, αλλά στην παρούσα φάση, όλοι μας θα πρέπει να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας. Να αρθούμε πάνω από τις περιστάσεις και να δώσουμε άμεση λύση, ενώ παράλληλα να δρομολογηθούν όλες αυτές οι κινήσεις για την οριστική επίλυση του προβλήματος. Δεν πρέπει να χάνουμε άλλο χρόνο, γιατί το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία, όλοι μας και οι κάτοικοι της πόλης και οι κάτοικοι του βορά και οι κάτοικοι της μέσης και του νότου, είναι τεράστιο και θα μας «φάει», αν δεν το αντιμετωπίσουμε άμεσα. Πολλά θα μπορούσα να γράψω, αλλά αισθάνομαι ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή. Όπως επίσης θα μπορούσα να πω ότι όλα αυτά τα οποία βιώνουμε ως κοινωνία σήμερα εξ αιτίας του προβλήματος της διαχείρισης των απορριμμάτων, τα έχω γράψει κατά καιρούς και είχα προειδοποιήσει ότι κάποια μέρα θα φθάναμε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα. Έβλεπα ότι πηγαίναμε κατευθείαν πάνω στο «παγόβουνο» στο οποίο πέσαμε και έκρουα τον κώδωνα του κινδύνου, χωρίς βεβαίως αποτέλεσμα. Σήμερα αυτό που έχω να κάνω και νομίζω αυτό που μπορούμε να κάνουμε όλοι μας, είναι έκκληση προς όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές να πρυτανεύσει σύνεση, ψυχραιμία, νηφαλιότητα και να δοθεί άμεσα λύση.

Σελίδα 1 από 45