Friday, Oct 24th

Last update:01:34:38 AM GMT

You are here: Αποψεις Αρθρα

Αρθρα

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΦΑΟΥΛ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΑΡΧΗΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΔεν θα υποκύψω στον πειρασμό να αξιολογήσω εάν ήταν φάουλ για κίτρινη κάρτα ή απλώς ένα φάουλ, σίγουρα όμως ήταν το πρώτο φάουλ της νέας περιφερειακής αρχής και χωρίς να χρειάζεται να γίνει. Ο λόγος, για την απόρριψη του αιτήματος, που διατυπώθηκε με επιστολή από τον πρόξενο της Γερμανίας στη Κέρκυρα, να δεχτεί ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων Θόδωρος Γαλιατσάτος να συναντήσει τον αντιπεριφερειάρχη της περιφέρειας του Ρίγκεν και τον Πρόεδρο του Επιμελητηρίου της ευρύτερης περιοχής. Καλώς ή κακώς, η προηγούμενη περιφερειακή αρχή, είχε βάλλει τις βάσεις για τη δημιουργία σχέσεων συνεργασίας με την Περιφέρεια του Ρίγκεν, η οποία είναι και η εκλογική περιφέρεια της Καγκελαρίου Μέρκελ. Η συνάντηση, την οποία ζήτησαν οι δύο θεσμικοί Γερμανοί παράγοντες, προφανώς θα είχε στόχο την επικαιροποίηση της συνεργασίας, που θεμελίωσε η προηγούμενη αρχή ή την εξειδίκευση σε συγκεκριμένους τομείς και την υλοποίηση της. Σε κάποιους, η στάση που αποφάσισε να κρατήσει ο νέος Περιφερειάρχης έναντι των Γερμανών θεσμικών παραγόντων, είχε τη σημειολογία της, υπό την έννοια ότι «πλέον έχουν αλλάξει τα πράγματα», σε κάποιους άλλους να φαίνεται ότι εντάσσεται στο πλαίσιο της «επαναστατικής γυμναστικής» και ως κίνηση για το θεαθήναι, κίνηση εντυπωσιασμού, που δίνει το έναυσμα για πανηγυρισμούς του τύπου, «τώρα ξεκινά η επανάσταση» ή η «Επανάσταση του Σπάρτακου». Προσωπικά φοβάμαι ότι με τέτοιες αποφάσεις μάλλον σκιαμαχούμε, μάλλον γίνεται χρήση άσφαιρων πυρών. Και πολύ περισσότερο φοβάμαι ότι επιτυγχάνουμε ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκουμε, δίνοντας την εικόνα ή την εντύπωση του κακιωμένου παιδιού, που δεν έγινε το χατίρι του. Δεν ισχυρίζομαι ότι, ντε και καλά πρέπει να υλοποιηθεί ή να συνεχιστεί η συνεργασία που επιχείρησε να θεμελιώσει η προηγούμενη Περιφερειακή αρχή, πολύ περισσότερο, αν όντως, όπως ισχυρίζεται ο σημερινός Περιφερειάρχης είναι «ετεροβαρής» ή μη συμφέρουσα για τα Επτανησιακά συμφέροντα. Ισχυρίζομαι όμως ότι οφείλουμε με την στάση μας και τις επιλογές μας, να εμπεδώσουν οι συνομιλητές μας ότι είμαστε αποφασισμένοι να διεκδικήσουμε αυτά που δικαιούμαστε και για να το πράξουμε αυτό, οφείλουμε να μην κρυβόμαστε, ούτε να αποφεύγουμε τον διάλογο, αλλά να είμαστε ισότιμοι συνομιλητές σε όλα τα fora, όπου μας δίνεται η ευκαιρία, να προβάλλουμε τις θέσεις μας και τα αιτήματα μας και να διεκδικούμε καλύτερους όρους και προϋποθέσεις σε κάθε συνεργασία, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της οποίας είμαστε ισότιμο μέλος. Και πρέπει να είμαστε και να το αποδεικνύουμε στη πράξη και όχι στα λόγια. Αποτελεί τουλάχιστον αντινομία, από την μια να θέλουμε να λειτουργούμε στο πλαίσιο του υπερεθνικού οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα από το οποίο προέρχεται ο κύριος Γαλιατσάτος, ουδέποτε μίλησε για αποχώρηση από την Ε.Ε και την ίδια στιγμή να αρνούμαστε να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι με εταίρους μας, για να εξεταστεί το ενδεχόμενο διμερών συνεργασιών. Δεν λέω ότι ντε και καλά ότι πρέπει να συνεργαστούμε ή να δεχτούμε μια συνεργασία από την οποία δεν απολαμβάνουμε κανένα κέρδος, λέω και υποστηρίζω την άποψη, ότι οφείλουμε να συνομιλούμε με όλους ακόμα και αν στο τέλος δεν ευοδωθούν αυτές οι συνομιλίες. Θέλω να πιστεύω ότι το πρώτο φάουλ έγινε από υπερβάλλοντα ζήλο και ότι στη συνέχεια η νέα περιφερειακή αρχή θα επανεξετάσει τη στάση της, όσον αφορά τις σχέσεις της με τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Μην ξεχνάμε ότι είμαστε ένας από τους πιο προβεβλημένους τουριστικούς προορισμούς της χώρους, και οι όποιες άστοχες ή βεβιασμένες ενέργειες ή αποφάσεις, να έχουν κόστος στη τοπική οικονομία. Άλλωστε δεν έχουμε κανένα λόγο να φοβόμαστε τον διάλογο, ούτε να δώσουμε την εικόνα ότι πάσχουμε από «πολιτική αγοραφοβία».

ΡΩΣΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ: ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΝΕΥΡΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΤο γαϊτανάκι των πτωχεύσεων των Ρωσικών τουριστικών γραφείων, όχι μόνο αποτέλεσε και αποτελεί ένα crash test για τον Ελληνικό τουρισμό, αλλά ενέπλεξε τους ανθρώπους του τουρισμού σε μια διαδικασία που τους έφερε στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Δεν έχει τέλος το μαρτύριο το ελληνικού τουρισμού από τις πτωχεύσεις των ρώσικων τουριστικών γραφείων. Δεκατέσσερα έχουν πτωχεύσει συνολικά μέχρι τώρα και αν πιστέψουμε τις φήμες, οι οποίες δυστυχώς σε αυτή την περίπτωση επιβεβαιώνονται, θα ακολουθήσουν και άλλες πτωχεύσεις μέχρι το τέλος της τουριστικής περιόδου. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Αγίας Πετρούπολης. Οι Κερκυραίοι τουριστικοί πράκτορες συνεργαζόταν με 4 γραφεία στην Αγία Πετρούπολη, ενώ σήμερα δεν υπάρχει, εν λειτουργία κανένα από αυτά τα 4 τουριστικά γραφεία. Οι αιτίες που οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση είναι πολλές και ο καθένας υιοθετεί αυτές που τον βολεύουν. Άλλοι λένε για φούσκα που δημιουργήθηκε στην Ρωσία από τα πολλά τουριστικά γραφεία, άλλοι για την Ουκρανική κρίση, άλλοι για το ρούβλι που υποτιμήθηκε και πολλά ακόμη που γράφτηκαν στον τύπο πολλές φορές. Και τις περισσότερες μάλλον δημιούργησαν σύγχυση παρά αποσαφήνισαν την ήδη θολωμένη εικόνα. Κάποιοι μάλιστα, επέρριψαν ευθύνες και στη δική μας πλευρά, την Ελληνική για έλλειψη προνοητικότητας ή για έλλειψη μιας δομής, τόσο μια κεντρικής δομής στο Υπουργείο Τουρισμού, όσο και κατά τόπους, στους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας, για τη διαχείριση κρίσεων. Ωστόσο τίποτε από όλα αυτά δεν μπόρεσαν να προβλέψουν όλοι αυτοί που όφειλαν να το κάνουν, καθώς καθορίζουν τις τύχες του ελληνικού τουρισμού. Παρά τα εμφανή σημάδια που ήταν ορατά από την περσινή τουριστική περίοδο, όταν οι Ρώσοι τουριστικοί πράκτορες πουλούσαν κάτω του κόστους για να μπορέσουν να γεμίσουν τις θέσεις τους στα αεροπλάνα, αυτοί μιλούσαν για επερχόμενο θρίαμβο, με πάνω από ενάμιση εκατομμύριο Ρώσους τουρίστες το 2014. Το τελικό αποτέλεσμα τους διαψεύδει πανηγυρικά. Το «μάρμαρο» βεβαία σε αυτές τις περιπτώσεις το πληρώνουν οι πλέον αδύναμοι, του κρίκου του τουριστικού κυκλώματος, που είναι οι μικροί τουριστικοί πράκτορες και τα ξενοδοχεία και τα καταλύματα. Βέβαια εδώ διίστανται οι απόψεις, γιατί, μέσα από το ρεπορτάζ η εικόνα που «αναδύεται» είναι ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν οι διαπραγματεύσεις γίνονταν με ισχυρές ξενοδοχειακές μονάδες, τα χρήματα ή το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων είχε προεισπραχθεί. Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις όμως, το «κανόνι» των ρωσικών τουριστικών γραφείων βρήκε στόχο το ταμείο των άτυχων επιχειρηματιών του τουρισμού και … τίναξε τη μπάγκα στον αέρα. Είτε αυτά είναι ξενοδοχεία, είτε τουριστικά γραφεία. Η εξέλιξη αυτή δημιούργησε αρκετά προβλήματα και στο δικό μας τουριστικό προορισμό και περιέπλεξε στη δίνη του προβληματισμού τους ενασχολούμενους με τον τουρισμό. Είτε την ευθύνη γι’ αυτή την εξέλιξη την φέρει το γεγονός της υποτίμησης του ρουβλιού, είτε η εμπόλεμη κατάσταση και η κρίση στην Ουκρανία, οι επαγγελαμτίες του τουρισμού στη Κέρκυρα έχουν να αντιμετωπίσουν έναν σοβαρό πονοκέφαλο. Και πως θα απομειώσουν τις συνέπειες αυτής της αρνητικής εξέλιξης και το τι θα κάνουν την επόμενη τουριστική περίοδο. Μπροστά τους υπάρχουν αρκετά ρίσκα. Να σκεφθεί κάποιος ότι, προ κρίσης για να πάει ένα τσάρτερ στη Ρωσία από τη Κέρκυρα, απαιτούνταν περίπου 45.000 – 50.000 χιλιάδες ευρώ. Σήμερα απαιτούνται 80.000 με 90.000 χιλιάδες ευρώ. Ποιος αναλαμβάνει αυτό το ρίσκο; Σε κάθε περίπτωση είναι ένας δύσκολος γρίφος που ζητά άμεση και αξιόπιστη λύση.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΑΣ ΔΙΔΑΧΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
Αντί για το καθιερωμένο εβδομαδιαίο σχόλιο, επέλεξα να παρουσιάσω μια πρόταση, διδαχτική θέλω να πιστεύω, για την διαχείριση του τουρισμού στο Portsmouth, ας τους μιμηθούμε ή ας τους αντιγράψουμε. Δεν είναι κακό. «Μελέτη περίπτωσης παράκτιου Δήμου. O Δήμος του Portsmouth: Ο Δήμος του Portsmouth είναι παράκτιος Δήμος στη νότια ακτή της Αγγλίας. Ειδικότερα, ο Δήμος διαμορφώνοντας την κατάλληλη τουριστική πολιτική και αναλαμβάνοντας τις συνακόλουθες δράσεις αξιοποίησε τη γεωγραφιaltκή θέση-παράκτια περιοχή με την πλούσια ναυτική ιστορία του και ανέδειξε την περιοχή σε σημαντικό τουριστικό προορισμό που βασίζεται στο ναυτικό πολιτιστικό τουρισμό ως ιδιαίτερη μορφή εναλλακτικού τουρισμού. Ο Δήμος αυτός θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα για την ανάπτυξη του ναυτικού πολιτιστικού τουρισμού σε πολλές παράκτιες και νησιωτικές περιοχές της Ελλάδας. Δράσεις για τον Τουρισμό από το Δήμο του Portsmouth Στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης ανήκει και η διαχείριση του εμπορικού λιμανιού το οποίο έχει πραγματοποιήσει σημαντικές επενδύσεις ανάπλασης και βελτίωσης των υποδομών του (Portsmouth Port Statistics, 2009). Διοικείται από τον εκτελεστικό υπεύθυνο για το σχεδιασμό, την ανάπλαση και την οικονομική ανάπτυξη (Portsmouth Commercial Port, 2008:3). Από το 1982 η δημοτική αρχή υιοθέτησε μια θετική και πετυχημένη στρατηγική για την προώθηση του τουρισμού με σκοπό την οικονομική ανάπτυξη και την αύξηση των θέσεων εργασίας. Έτσι δόθηκε προτεραιότητα στη διατήρηση ιστορικών κτιρίων, στη βελτίωση των υποδομών και του περιβάλλοντος, στη διατήρηση και αύξηση των πολιτιστικών δράσεων και στην αύξηση των ελκτικών πόρων της πόλης (όπως η κατασκευή του πύργου Spinnaker). Η προώθηση αυτή βελτίωσε την «εικόνα» της πόλης και οδήγησε στην αύξηση των επενδύσεων. Αναπτύχθηκαν δράσεις όπως το «Πρόγραμμα Δράσης για τον Τουρισμό» Tourism Development Action Programme και το πρόγραμμα «περιοχές προτεραιότητας για τον Τουρισμό» Tourism Priority Areas, που ενίσχυσαν την εμπειρία των επισκεπτών της περιοχής. Οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν είχαν ως στόχο: 1) να μετατραπεί η πόλη σε κύριο τουριστικό πόλο έλξης και ιδιαίτερα ως διεθνές κέντρο για τη ναυτική κληρονομιά, και 2) να διατηρηθεί και να τονωθεί η ελκυστικότητα της πόλης ως σημαντικός πόλος για τουρίστες και επισκέπτες. Η δημοτική αρχή διενεργεί κάθε χρόνο έρευνα για τον τουρισμό. Διανέμονται ερωτηματολόγια σε επισκέπτες κάθε χρόνο (Ιούλιο- Σεπτέμβριο) σε πέντε περιοχές στο Southsea , στην παλιά πόλη και στο κέντρο της πόλης. O Δήμος λειτουργεί σε πολλά σημεία της πόλης γραφεία πληροφοριών για τους επισκέπτες. Μέσω των γραφείων αυτών διανέμονται ενημερωτικά έντυπα, χάρτες και γενικά παρέχονται πληροφορίες για τα δρώμενα στην πόλη. Επίσης υπάρχει δυνατότητα πραγματοποίησης κρατήσεων και εκδόσεων εισιτηρίων για μουσεία, θέατρα, παραστάσεις και άλλα αξιοθέατα της πόλης. Ο Δήμος στοχεύει στην καθιέρωση του Portsmouth ως «την αρχαιότερη πόλη – λιμάνι» με μοναδική ναυτιλιακή κληρονομιά, αλλά και ως μοναδικό τόπο για κατοικία, εργασία και επίσκεψη. Έτσι ο στρατηγικός σχεδιασμός του Δήμου επικεντρώνεται στην ανάπτυξη του θαλάσσιου μετώπου, με πολιτικές ανάπλασης, αναγέννησης και τουριστικής ανάπτυξης (Portsmouth City Council, 2009). Σύμφωνα με το στρατηγικό σχέδιο το θαλάσσιο μέτωπο: Ανήκει σε όλους τους κατοίκους της πόλης Αναπτύσσεται ως πόλος έλξης επισκεπτών από άλλες πόλεις Αποτελεί επίκεντρο της κοινωνικής ζωής Αποτελεί μέρος δραστηριοτήτων αλλά και τόπο ηρεμίας και απόλαυσης Χρησιμοποιείται κυρίως από άτομα στον ελεύθερο χρόνο τους Είναι χώρος για πραγματοποίηση εκδηλώσεων για την ψυχαγωγία των πολιτών & των επισκεπτών. Οι βασικές αρχές της στρατηγικής της δημοτικής αρχής αναφέρονται (PortsmouthCity Council, 2009: 5): 1. Στην ισότητα και στην ενίσχυση της ευκολίας πρόσβασης στο θαλάσσιο μέτωπο. 2. Στη δημιουργία χώρων, τόπων και ευκαιριών για όλες τις γενιές ώστε να απολαύσουν τη θάλασσα. 3. Στην παροχή δυνατότητας σε όλους ώστε να απολαμβάνουν την θάλασσα χωρίς υψηλό κόστος και χωρίς περιορισμούς και απαγορεύσεις. 4. Στη δημιουργία ενός αισθήματος ασφάλειας. 5. Στην επέκταση και στη βελτίωση των ευκαιριών ανάπαυσης και αναψυχής στην παραλία και στο θαλάσσιο χώρο. 6. Στην επέκταση της χρήσης της παραλίας το βράδυ και κατά τη διάρκεια του χειμώνα. 7. Στην επίτευξη υψηλής ποιότητας παρεχομένων υπηρεσιών. Σε πρόσφατη έκθεση σχετικά με την παράκτια ζώνη και τα πραγματοποιούμενα βελτιωτικά έργα που υποβλήθηκε στον εκτελεστικό υπεύθυνο για τον Πολιτισμό και την Αναψυχή αναφέρεται η πρόοδος των πραγματοποιούμενων έργων. Αυτά αφορούν την ολοκληρωμένη διαχείριση, τα θαλάσσια έργα, τη χρήση γης (πολιτικές σχεδιασμού), τα κτίρια (υφιστάμενα και προτεινόμενα για κατασκευή), καταστήματα catering, έργα για δραστηριότητες ψυχαγωγίας και αναψυχής, αξιοθέατα και εκδηλώσεις, εναρμόνιση με τη γενικότερη ανάπτυξη της πόλης, πραγματοποίηση πολιτιστικών εκδηλώσεων, ασφάλεια, δημιουργία ποδηλατοδρόμων, ανάπτυξη δημόσιων συγκοινωνιών, ανάπτυξη/βελτίωση χώρων και υπηρεσιών στάθμευσης, δημιουργία χώρων υγιεινής, μακροχρόνια συντήρηση χώρων, κτιρίων, μνημείων, ανοιχτοί χώροι, συντήρηση και αξιοποίηση μνημείων, καλή σήμανση χώρων. Επίσης υλοποιήθηκε τριετές πρόγραμμα για την ανάπτυξη της θαλάσσιας ζώνης που χρηματοδοτείται με 15 εκατ. λίρες ετησίως. Τα χρήματα αυτά χορηγούνται στις τοπικές αρχές ώστε να επενδύσουν στις τέχνες, σε πολιτιστικά δρώμενα και σε έργα πολιτισμού, ώστε να υπάρξει πολιτιστική αναγέννηση, οικονομική και τουριστική ανάπτυξη. Το πρόγραμμα είναι τριετές (2008- 2011) υλοποιείται από την Επιτροπή για την Αρχιτεκτονική και το Δομημένο Περιβάλλον και προβλέπει συνεργασία με το Συμβούλιο Τεχνών της Αγγλίας, φορείς πολιτισμού, μουσεία, βιβλιοθήκες, δημόσια αρχεία και οργανισμούς περιφερειακής ανάπτυξης. Στο πλαίσιο του προγράμματος το Δημοτικό Συμβούλιο υπέβαλε σχέδιο κόστους £30,000 με τίτλο «Η παραλία στους πολίτες». Ο σκοπός του είναι η οργανική σύνδεση της πόλης με το θαλάσσιο χώρο μέσα από ένα σύστημα από μονοπάτια, κιόσκια, ανοιχτούς δημόσιους χώρους, χώρους τέχνης και πολιτισμού. Ένα επίσης σημαντικό πρόγραμμα προτάθηκε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Portsmouth με σκοπό την ανάπτυξη και σύνδεση της θαλάσσιας ζώνης με το εμπορικό κέντρο, μέσω μονοπατιών. Εκτός από το διαχειριστή της παράκτιας ζώνης, έχουν διοριστεί διαχειριστές για θέματα Πολιτισμού (τέχνες, μουσεία, πάρκα, αναψυχή, τουρισμό, υπηρεσίες επισκεπτών, διαχείριση εκδηλώσεων), για θέματα ανάπτυξης εμπορίου , μεταφορών, στάθμευσης, καθαριότητας της πόλης, και για θέματα περιβαλλοντικής προστασίας και κατοικίας (Portsmouth City Council, 2009: 9-10). Συμπεράσματα Σύμφωνα με τα παραπάνω στοιχεία μπορούμε να καταλήξουμε στα ακόλουθα συμπεράσματα: 1. Η θάλασσα αποτελεί πολύτιμο κεφάλαιο της πόλης του Portsmouth τόσο για τους επισκέπτες όσο και για τους κατοίκους της πόλης. Έχοντας γίνει αυτό αντιληπτό, η δημοτική αρχή εφαρμόζει στοχευμένη στρατηγική για την ανάπτυξη της παράκτιας ζώνης. 2. Για την υλοποίηση του στόχου αυτού έχουν κινητοποιηθεί οι φορείς της πόλης τόσο του ιδιωτικού όσο και του δημόσιου τομέα υπό τον συντονισμό εξειδικευμένου προσώπου. 3. Ειδική μέριμνα έχει δοθεί για την αξιοποίηση και των μνημείων πολιτισμού και γενικότερα για την ανάδειξη της τέχνης και του πολιτισμού».

ΤΑ «ΚΑΝΟΝΙΑ» ΚΑΙ ΤΑ … ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΣτη κορύφωση της φετινής τουριστικής περιόδου, χρειάστηκε ο τουριστικός μας προορισμός, ο εθνικός και ο τοπικός, να δοκιμαστεί, ουσιαστικά ακόμα δοκιμάζεται, σε ένα ισχυρό crash test. Σίγουρα δεν χρειαζόταν, αλλά στη ζωή έχουμε μάθει ότι, όταν κάτι συμβαίνει, ως δοκιμασία, είναι αναγκαίο και θα πρέπει, αν είσαι ευφυής, να βγάζεις συμπεράσματα και να διδάσκεσαι από την κάθε δοκιμασία. Τι βγαίνει ως συμπέρασμα ή αν θέλετε ως «δίδαγμα» από την πρόσφατη και εν εξελίξει, περιπέτεια με την πτώχευση αρχικά ενός και των κορυφαίων τουριστικών πρακτόρων της Ρωσίας, του Labirint, ο οποίος διακινεί, ετησίως, χιλιάδες τουρίστες προς τη χώρα μας και προς το νησί μας και στη συνέχει, με τη πτώχευση ενός μικρότερου τουριστικού γραφείου; Κατ’ αρχήν, το πρώτο συμπέρασμα, έρχεται ουσιαστικά να επιβεβαιώσει τη βασική αρχή του ορισμού «τουριστικό προϊόν», ότι πρόκειται για ένα ευπαθές «προϊόν», το οποίο επηρεάζεται, από εξωγενείς παράγοντες και χωρίς προειδοποιήσεις. Αρκούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση, η κρίση μεταξύ δύο χωρών αρχικά, μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας και στη συνέχεια η εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να βρεθούν οι Έλληνες ξενοδόχοι και τουριστικοί πράκτορες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος της Ρωσίας, έφερε αλυσίδα αρνητικών επιπτώσεων, οι οποίες επηρέασαν και τον τουρισμό, με την εκδήλωση των φαινομένων πτώχευσης Ρωσικών τουριστικών γραφείων. Ένα δεύτερο συμπέρασμα, έρχεται να επιβεβαιώσει την πάγια θέση περί έλλειψης στρατηγικής στον τουρισμό μας και σε εθνικό και σε τοπικό επίπεδο. Όταν πριν δυο τρία χρόνια περίπου, αφού προηγουμένως χρειάστηκε να ξεπεραστούν οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και τα εμπόδια με τη βίζα από τη Ρωσία, άρχισε να μεταβάλλεται του τουριστικό κύμα από τη Ρωσία σε «τσουνάμι», τηρουμένων των αναλογιών πάντα, πέσαμε όλοι με τα «μούτρα» στη Ρωσική αγορά. Τότε οι πιο ψύχραιμες φωνές έλεγαν και παρότρυναν, ότι είναι στρατηγικό λάθος να εγκαταλείψουμε τους παραδοσιακούς μας «πελάτες», βασικά Άγγλους και Γερμανούς και να επικεντρώσουμε την προσοχή μας μόνο στη Ρωσική αγορά, με ότι απρόβλεπτους κινδύνους ενείχε μια τέτοια επιλογή. Και πριν αλέκτωρ λαλήσαι, επιβεβαιώθηκαν. Και τέλος ένα τρίτο, από τα πολλά συμπεράσματα και τις πολλές διδαχές, που προκύπτουν από την τελευταία «περιπέτεια», είναι επίσης η έλλειψη μια Επιτροπής διαχείρισης κρίσεων. Θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι σε γενικές γραμμές, τα πήγαμε αρκούντως καλά στην αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος, αλλά αυτό μάλλον οφείλεται κυρίως στη τύχη, παρά είναι απόρροια συγκεκριμένης λειτουργίας και αντιδράσεων, όπως θα συνέβαινε στη περίπτωση της ύπαρξης και λειτουργίας μιας Επιτροπής ή ενός γραφείου διαχείρισης κρίσεων. Αυτά τα ολίγα με την ευχή, το «υπόλοιπο» της τουριστικής περιόδου να κυλήσει χωρίς άλλα απρόβλεπτα.

ΑΣ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ. ΓΡΑΦΕΙ Ο Δ. ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΣυζητάμε καθημερινά για την κατάσταση των δρόμων, οι οποίοι σε άλλες περιπτώσεις θυμίζουν βομβαρδισμένο τοπίο και σε άλλες ελβετικό τυρί. Συζητάμε για τα μεγάλα έργα που δεν προχωρούν στον τόπο μας, για τις παρακάμψεις που δεν γίνονται, για τα σκουπίδια που δεν έχουμε μπορέσει να τα διαχειριστούμε με σωστό τρόπο, για τις μούργες που ρυπαίνουν τα ποτάμια μας και τις θάλασσές μας. Τσαντιζόμαστε για έργα που δαπανήθηκαν εκατομμύρια ευρώ και αχρηστεύθηκαν όπως οι ποδηλατόδρομοι ή για έργα που δεν έγιναν σωστά με αποτέλεσμα να είναι άχρηστα. Και σωστά συζητάμε για όλα αυτά τα προβλήματα και τα θέματα και ακόμα για τόσα άλλα, που κάνουν την καθημερινότητα μας ζοφερή. Και αναρωτιόμαστε σε τι κράτος ζούμε ή γιατί η αυτοδιοίκηση, δεν τα καταφέρνει όσο αποτελεσματικά επιθυμούμε. Όταν όμως έρχεται η στιγμή να συζητάμε για τον καθημερινό Γολγοθά που ανεβαίνουν με τον σταυρό στην πλάτη οι συνάνθρωποι μας, που πάσχουν από χρόνιες και βαριές παθήσεις, όπως οι καρκινοπαθείς ή οι νεφροπαθείς, που σήμερα παλεύουν να βρουν το φάρμακο τους ή όταν ένα μεγάλο μέρος της Ελληνικής κοινωνίας ζει κάτω από το όριο της φτώχειας ή όταν πια αποτελεί πλειοψηφία η τάξη των νεόπτωχων, τότε νομίζω ότι βρισκόμαστε ένα βήμα, πριν από το τέλος ως κράτος και ως κοινωνία. Ποιος αλήθεια θα το πίστευε πριν από μερικά χρόνια, όταν όλη η Ελλάδα τζογάριζε στο Χρηματιστήριο και θαρρούσες ότι είχαμε αποφοιτήσει από το Χάρβαρντ, όπως χειριζόμασταν τους χρηματιστηριακούς όρους, ότι σήμερα, εν έτει 2014 το κράτος θα αδυνατούσε να ανταποκριθεί σε μια σειρά υποχρεώσεων του και θα εξαναγκαζόταν σε περικοπές και μειώσεις προϋπολογισμών δημόσιων οργανισμών, κατάργηση δομών και οργανισμών και άλλα πολλά. Όταν βλέπεις να αποδομείται το κράτος πρόνοιας, όταν ο καρκινοπαθείς που δίνει καθημερινό αγώνα για την επιβίωση του δεν μπορεί να αγοράσει το φάρμακο του, όταν ο βιοπαλαιστής συνταξιούχος, τα περήφανα γηρατειά για να μην ξεχνιόμαστε, δεν μπορεί να νοσηλευθεί στο νοσοκομείο, όταν το ίδιο το κράτος στερεί από τους πολίτες του να αντιμετωπίσουν με αξιοπρέπεια την ασθένεια τους, τότε όλες οι άλλες κουβέντες είναι περιττές και μικρές. Υποκλινόμαστε στο μαρτύριο των συμπολιτών μας, συνεχίζουμε να βάζουμε πλάτη για να σταθεί στα πόδια του το κράτος μας και καλούμε την πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της. Να δώσει πίσω την αξιοπρέπεια στους Έλληνες. Δεν νομίζω ότι βρίσκεται στη σωστή λογική η αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στην αξιωματική αντιπολίτευση και τη κυβέρνηση για το εάν γίνουμε Αργεντινή ή όχι. Δεν πρέπει να γίνονται τέτοιες συγκρίσεις, μιλάμε για δύο διαφορετικές περιπτώσεις και πολύ περισσότερο, τον Έλληνα που ζει σήμερα κάτω από σκληρές συνθήκες δεν τον ενδιαφέρει μια τέτοια συζήτηση. Κάναμε τόσες θυσίες και απαιτούμε η χώρα μας και η κοινωνία μας να σταθεί στα πόδια της, όπως της αξίζει. Οι πολιτικοί έχουν υποχρέωση απέναντι στην κοινωνία να σταθούν στο ύψος τους και να ανταποκριθούν στην αποστολή τους, απ’ όποιο μετερίζι τους έχει θέσει ο Ελληνικός λαός. Οι κοκορομαχίες δεν βοηθούν στην παρούσα φάση.

Σελίδα 1 από 29