Saturday, Dec 20th

Last update:12:44:00 AM GMT

You are here: Αποψεις Αρθρα

Αρθρα

Ιστορική επίσκεψη του Πατριάρχη, σε δύσκολη εποχή και με περίεργο κλίμα. Γραφει ο Διονύσης Μάμαλος.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΌπως και να το δει κανείς, είτε πιστεύει στην ορθοδοξία, άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερος, είτε καθόλου, η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου ήταν ιστορική για το νησί μας. Υπό την έννοια αυτή είμαστε τυχεροί, γιατί ζήσαμε ιστορικές στιγμές, όπως οι πρόγονοι μας, πριν από 51 χρόνια, το 1963, που είχε επισκεφθεί το νησί ο τότε Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας. Και είναι δυο φορές ιστορική η επίσκεψη, γιατί ο Οικουμενικός Πατριάρχης, δεν είναι μόνο μια εμβληματική φυσιογνωμία για την ορθοδοξία, αλλά χαίρει της παγκόσμιας αναγνώρισης και εκτίμησης, που απορρέει από τη διαχείριση κρίσιμων θεμάτων και ζητημάτων αιχμής, όπως είναι οι διεκκλησιαστικές σχέσεις και την ενίσχυση του διαθρησκευτικού διαλόγου, μετά την πρόσφατη συνάντηση του με τον προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Είναι επίσης ιστορική η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη, γιατί ήρθε στη χώρα μας, σε μία εξόχως δύσκολη περίοδο, όπου κρίνεται το μέλλον της και η πορεία της, αναλόγως με τις εύπλαστες πολιτικές εξελίξεις. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης επισκέφθηκε το νησί μας σε μια, ας μου επιτραπεί η έκφραση «περίεργη» περιρρέουσα ατμόσφαιρα, όταν εμμέσως πλην σαφώς υποβόσκει, από μερίδα θεσμικών παραγόντων, ένα είδος θρησκευτικής αμφισβήτησης, που έρχεται όμως σε ευθεία αντίθεση με τα αισθήματα της πλειοψηφίας του κερκυραϊκού λαού. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι κατά την εγκατάσταση των νέων αυτοδιοικητικών αρχών, από κάποιους επελέγη ο πολιτικός όρκος και όχι ο θρησκευτικός, παρά ταύτα βεβαίως, όπως θεσμικά επιβάλλετε, επιφυλάχθηκε θερμή υποδοχή, που ανέδειξε την αντίφαση με την προτέρα στάση. Βεβαίως δεν απεφεύχθησαν και οι «παραφωνίες» κατά την υποδοχή του Οικουμενικού Πατριάρχη, όταν μέσα στην ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, ο Περιφερειάρχης επικαλέστηκε εσφαλμένως την πλειοψηφία του Κερκυραϊκού λαού, να αντιδρά στην υπόθεση αξιοποίησης του Ερημίτη. Προφανώς, υπάρχουν σφοδρές αντιδράσεις από μερίδα συμπολιτών μας για την προωθούμενη αξιοποίηση του Ερημίτη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν εκπροσωπούν την πλειοψηφία του Κερκυραϊκού λαού. Και σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να εμπλέκουμε τον ηγέτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, σε μια υπόθεση τοπικής αντιπαράθεσης, για να δημιουργήσουμε εντυπώσεις. Αυτές οι στιγμές, είναι ιστορικές για τον τόπο μας και αυτό οφείλουμε να το σεβαστούμε όλοι μας και κυρίως οι αυτοδιοικητικοί μας εκπρόσωποι και δεν είναι ευκαιρία για να επιδοθούμε σε επαναστατική γυμναστική. Όπως επίσης ήταν ατυχής η επιλογή να ανακηρυχτεί, από τη Δημοτική αρχή, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, Επίτιμος Δημότης, όχι στο ιστορικό Δημαρχείο Σαν Τζιάκομο, το οποίο βρισκόταν υπό κατάληψη, αλλά στα ανάκτορα των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου. Δυστυχώς η δημοτική αρχή, δεν κατόρθωσε να πείσει τους καταληψίες του Σαν Τζιάκομο να αποχωρήσουν και έτσι η τελετή ανακήρυξης του Οικουμενικού Πατριάρχη, δεν έγινε στο «σπίτι του Κερκυραίου» αλλά στα παλιά ανάκτορα. Ήταν όντως μια ακόμα άτυχη στιγμή, της επίσκεψης του Οικουμενικού Πατριάρχη στο νησί μας. Κατά τα άλλα, όλα εξελίχθηκαν κατά τρόπο υποδειγματικό, όπως οφείλω να ομολογήσω, υποδειγματική ήταν και η προσφώνηση του Δημάρχου κατά την επίσημη άφιξη του Οικουμενικού Πατριάρχη, που έγινε στο Λιστόν. Βεβαίως οφείλουμε να επικρίνουμε το γεγονός της Κυβερνητικής απουσίας κατά την επίσημη άφιξη του Οικουμενικού Πατριάρχη, κάτι που σχολιάστηκε δυσμενώς, όπως επίσης να στηλιτεύσουμε τη μη επαρκή δημοσιογραφική κάλυψη του γεγονότος, τόσο από την κρατική ΝΕΡΙΤ, όσο και από τα υπόλοιπα ιδιωτικά πανελλήνιας εμβέλειας Μ.Μ.Ε. Σε κάθε περίπτωση επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη, ήταν ένα σημαντικό και ιστορικό γεγονός για τη Κέρκυρα και από το οποίο οφείλουμε να διδαχθούμε και να διορθώσουμε τα όποια κακώς κείμενα, υπαιτιότητα μας, κατεγράφησαν

ΕΑΚΚ … ΠΑΡΩΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΠΑΧΑΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ

E-mail Εκτύπωση PDF
altΓια μια ακόμα φορά ζήσαμε τον τραγέλαφο που επικρατεί στην Ελληνική δημόσια διοίκηση, με την επιχείρηση σφραγίσματος του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου της Κέρκυρας, με απόφαση του Γ.Γ της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και ενώ βρισκόταν σε ισχύ από τον περασμένο Σεπτέμβριο, Υπουργική Απόφαση, σύμφωνα με την οποία δινόταν προσωρινή άδεια λειτουργίας του ΕΑΚΚ μέχρι αρχές Φεβρουαρίου του 2015. Ως κεραυνός εν αιθρία, έπεσε η είδηση για την απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης και εδώ ανακύπτουν εύλογα ερωτηματικά για τον λόγο ή τους λόγους, που τον ώθησαν να εκδώσει μια τέτοια απόφαση. Δεν μπορεί κανείς να πιστέψει ότι ένα πρωί ξύπνησε ο κύριος Διδασκάλου και είπε «σήμερα θα σφραγίσω το Αθλητικό Κέντρο της Κέρκυρας» και ενώ ισχύει η Υπουργική απόφαση για παράταση της προσωρινής άδειας λειτουργίας. Άρα κάτι προέκυψε, κάτι τόσο ισχυρό που εξανάγκασε(;) ή εξώθησε τον Γενικό Γραμματέα να εκδώσει τη συγκεκριμένη απόφαση. Και κάπου εδώ μπαίνει η ρήση, υπό μορφή ερωτήματος «μήπως βάζουμε τα χεράκια μας για να βγάλουμε τα μάτια μας;». Μήπως η «αιτία» προήλθε από εδώ από το νησί; Μήπως κάποιος ή κάποιοι, προφανώς για τους δικούς τους λόγους και εξυπηρετώντας προσωπικές στρατηγικές και συμφέροντα, έδωσαν «τροφή» ή άναψαν το φιτίλι για να σκάσει η «βόμβα;». Το σημαντικό είναι ότι υπήρξαν άμεσα αντανακλαστικά και «σώθηκε» η παρτίδα και το Αθλητικό Κέντρο της Κέρκυρας, με νέα απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης θα παραμείνει ανοιχτό, μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες που απαιτούνται και να καλυφθούν τα ελλείμματα που έχουν καταγραφεί, ώστε να εκδοθεί η οριστική άδεια λειτουργίας. Αλλά έπρεπε να κινητοποιηθεί η Υφυπουργός Πολιτισμού ή κυρία Γκερέκου και σε συνεργασία με τον Περιφερειάρχη να πιέσουν προς την κατεύθυνση επίλυσης της κρίσης; Δεν μας φτάνουν τα τόσα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία, θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε και νέα προβλήματα, επειδή έτσι κατέβηκε στη κούτρα κάποιου ή κάποιων, που για τους δικούς τους λόγους δημιουργούν προβλήματα; Αυτό που απομένει τώρα είναι, η νέα Διοίκηση του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου να τρέξει τις διαδικασίες για την ολοκλήρωση της μελέτης και των εργασιών για την πυρασφάλεια, κυρίως αυτό και την κάλυψη των υπολοίπων ελλειμμάτων που κατέγραψε η αρμόδια Επιτροπή, αλλά τα περισσότερα είναι ήσσονος σημασίας, απαραίτητα όμως για την έκδοση της οριστικής άδειας. Ήδη, όπως είπε η κυρία Γκερέκου, έχουν αποσταλεί τα πρώτα χρήματα για αυτές τις ενέργειες, αλλά δεν μπορούσαν να εκταμιευτούν, αφού μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ορίστηκε η νέα Διοίκηση του ΕΑΚΚ. Τέλος αυτό που είναι πολύ σημαντικό και καθοριστικό για την εύρυθμη και απρόσκοπτη λειτουργία του ΕΑΚΚ, είναι να έχει αίσιο τέλος η προσπάθεια για την ενεργειακή αναβάθμιση του Κέντρου. Έτσι όχι μόνο θα επιλυθεί το ενεργειακό πρόβλημα που σχετίζεται κυρίως με την λειτουργία της πισίνας, αλλά όλου του ΕΑΚΚ και κυρίως θα καταστεί οικονομικά βιώσιμη η λειτουργία του, αφού μειωθεί κατά πολύ το κόστος λειτουργίας του. Υ.Γ Όλη αυτή η υπόθεση που ζήσαμε τα τελευταία 24ωρα, ανέδειξε το τεράστιο πρόβλημα της σύγχυσης και της αλληλοεπικάλυψης αρμοδιοτήτων που ταλανίζει την Ελληνική δημόσια διοίκηση και την καθιστά αναποτελεσματική. Αλήθεια πως είναι δυνατόν, η λειτουργία ενός αθλητικού κέντρου το οποίου εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Υφυπουργείου Αθλητισμού, να επηρεάζεται από τις αποφάσεις μια άλλης κρατικής διοικητικής δομής, όπως είναι η Γενική Γραμματεία Αποκεντρωμένης Διοίκησης;;;; Απίστευτα πράγματα….

ΤΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
alt Μια ακόμα επέτειος γιορτάστηκε και ο απόηχος που άφησε, σε συμβολισμούς και μηνύματα, είναι διφορούμενος, εξ αιτίας της στάσης και της συμπεριφοράς όλων μας. Οφείλω να ομολογήσω ότι η φετινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου, μπορεί να μην στιγματίστηκε από επεισόδια, εντάσεις και αντεγκλήσεις, αλλά σίγουρα έγιναν πράγματα, που οφείλονται στις επιλογές όσων συμμετείχαν στον εορτασμό με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, που δόθηκε η ευκαιρία ή αποτέλεσαν την αφετηρία, για να ανοίξει διάλογος, για διάφορα ζητήματα αλλά και για αντιπαραθέσεις, χαμηλής έντασης. Πρώτο θέμα η εξέδρα. Στις περισσότερες Περιφερειακές ενότητες επελέγη να μην στηθεί εξέδρα. Στη Κέρκυρα βεβαίως, οφείλουμε να πούμε ότι τα τελευταία τρία περίπου χρόνια, δεν στήνονταν εξέδρα για τους επισήμους. Στη Κεφαλονιά είδαμε το εξής παράδοξο. Στην εξέδρα, που είχε στήσει ο Δήμος ήταν οι μισοί επίσημοι με τον Δήμαρχο επικεφαλής και ακριβώς δίπλα, μπροστά από το πανό της Περιφερειακής Ενότητας Κεφαλονιάς και Ιθάκης, ήταν ο Περιφερειάρχης με τους Αντιπεριφερειάρχες του και άλλους επίσημους. Χωρίς να μπει κάποιος στην ουσία και χωρίς να πάρει θέση, για το ποια από τις δύο πλευρές έχει δίκιο, σημειολογικά φαίνεται να διχάζεται ο κόσμος, ο λαός. Όσοι υποστηρίζουν τη δημοτική αρχή, προφανώς είναι από τη μια μεριά και όσοι υποστηρίζουν την Περιφερειακή αρχή, από την άλλη πλευρά. Επίσης φαίνεται ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι διχασμένη. Ο ρόλος της εξουσίας και πολύ περισσότερο ο ρόλος της αυτοδιοίκησης, ως εξουσία, που είναι πιο κοντά στον πολίτη, πρέπει να είναι ενοποιητικός, να ενώνει και να μην διαχωρίζει τους πολίτες. Δεύτερο θέμα, που συζητήθηκε αρκούντως, είναι τα πανό που επέλεξε η Περιφερειακή αρχή να τοποθετήσει στις Περιφερειακές ενότητες στο πλαίσιο του εορτασμού και ακριβώς πίσω από τους επισήμους. Και αυτή η επιλογή, αποτέλεσε την αιτία για να μπει μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους πολίτες, αφού άλλοι επικρότησαν την κίνηση αυτή και άλλοι την κατέκριναν. Δεν μπαίνω στην ουσία, απλά καταγράφω το γεγονός, υπό την έννοια ότι ο Εθνικός εορτασμός μιας επετείου θα πρέπει να ενώνει τον λαό και την κοινωνία, πολύ περισσότερο την ελληνική κοινωνία που δοκιμάζεται τα τελευταία χρόνια. Τρίτο θέμα. Δεν ξέρω πόσο δόκιμο είναι, την ημέρα του εορτασμού μιας εθνικής επετείου, όπως είναι η 28η Οκτωβρίου, όπου τιμάμε, όσους αγωνίστηκαν και θυσίασαν την ζωή τους και τα νιάτα τους, για να υπερασπιστούν την πατρίδα τους, να την εκμεταλλευόμαστε για να προβάλλουμε ή να διεκδικήσουμε ή ακόμα και να διαμαρτυρηθούμε για θέματα που μας απασχολούν ή απασχολούν διάφορες κοινωνικές ομάδες. Έχω την άποψη ότι μπορούμε να το κάνουμε όλες τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου και εκείνη τη μέρα να διδαχθούμε από το μήνυμα της ενότητας που μας έστειλαν οι πρόγονοι μας, οι οποίο ενώθηκαν μπροστά στο εξωτερικό εχθρό, αν και αυτοί είχαν διαφορετικές ιδεολογικές πεποιθήσεις μεταξύ τους ή διαφορετικές απόψεις. Φοβάμαι ότι με τις πράξεις μας και τις επιλογές μας, ξεθώριασε το κορυφαίο μήνυμα της 28ης Οκτωβρίου που είναι η ενότητα της κοινωνίας και του έθνους. Θα πρέπει όλοι μας να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας, γιατί η χώρα μας περνά δύσκολες στιγμές, να αρθούμε όλοι μας στο ύψος των περιστάσεων και να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε όλοι μαζί.

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ ΦΕΡΝΕΙ Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΔΕΝΔΙΑ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΔεν θα το έλεγες «κεραυνό εν αιθρία» την είδηση της μετακίνησης του Νίκου Δένδια από την εκλογική μας περιφέρεια, στη περιφέρεια της Β! Αθήνας. Ήταν κοινό μυστικό, εδώ και αρκετό καιρό, ότι βρισκόταν στο πίσω μέρος του κεφαλιού του Υπουργού Ανάπτυξης, η απόφαση για τη «μετάθεση» του στην εκλογική περιφέρεια της Β! Αθήνας, απλά δεν είχε προσδιοριστεί ο χρόνος της ανακοίνωσης της. Ο χρόνος που ανακοινώθηκε, πριν από λίγες μέρες, ενδεχομένως να σχετίζεται με το χρόνο διεξαγωγής των επόμενων εκλογών, ίσως τους πρώτους μήνες του επόμενου έτους, για να υπάρχει και ο χρόνος προετοιμασίας σε μια εξόχως δύσκολη, έτσι και αλλιώς εκλογική περιφέρεια. Δύσκολη και μεγάλη, γεωγραφικά, με πολλές ιδιαιτερότητες, εκλογική περιφέρεια. Σίγουρα αποτελεί ένα δύσκολο εγχείρημα για τον Κερκυραίο πολιτικό, που, εάν όλα πάνε καλά και πετύχει την εκλογή του, τον καθιστούν σε έναν από τους ισχυρούς «παίκτες» των εξελίξεων του πολιτικού μας συστήματος αλλά και εντός του κόμματος του. Σε κάθε περίπτωση ανεβαίνει level (επίπεδο), όπως λέμε στα χωριά μας, γιατί άλλο να είσαι Βουλευτής, ακόμα και Υπουργός προερχόμενος από μια εκλογική περιφέρεια των 120.000 κατοίκων και άλλο να είσαι Βουλευτής μιας εκλογικής περιφέρειας με 1,5 εκατομμύριο κατοίκους περίπου. Η μετακίνηση του Νίκου Δένδια, ήταν φυσικό επόμενο να δημιουργήσει ανατροπή δεδομένων στα της Νέας Δημοκρατίας στη Κέρκυρα, αφού το κενό που αφήνει ο Κερκυραίος υπουργό και δυσαναπλήρωτο είναι και σε κάθε περίπτωση δημιουργεί πολλούς πονοκεφάλους, αφού δεν είναι εύκολο να καλυφθεί με ισοδύναμης δυναμικότητας «παίκτη». Η τοπική Νέα Δημοκρατία έχει πλέον να λύσει πολλούς γρίφους και προβλήματα, που έβαλε και η ίδια στον εαυτό της με τον τρόπο που διαχειρίστηκε τα πράγματα, την κρίσιμη προεκλογική περίοδο των αυτοδιοικητικών εκλογών, που είχε ως συνέπεια να δημιουργήσει συγκρουσιακό κλίμα εντός του κόμματος και μεταξύ των μελών του και με ανοικτές πληγές, που ακόμα και σήμερα παραμένουν χαίνουσες. Ένας από τους γρίφους που έχει να λύσει η Νέα Δημοκρατία είναι το πώς θα αναστείλει ή θα ανατρέψει την τάση πολλά στελέχη της να μην φυλλορροήσουν, προς άλλες κατευθύνσεις και κυρίως προς το ΠΑΣΟΚ, αφού μετά την αποχώρηση του Νίκου Δένδια, η Άντζελα Γκερέκου, που παραμένει στον Υπουργικό θώκο, εμφανίζεται να παράγει έργο, το οποίο αναγνωρίζεται και αρχίζει να συγκεντρώνει δίπλα της στελέχη και κόσμο από άλλους κομματικούς χώρους και κυρίως της Νέας Δημοκρατίας. Μια ματιά στα αποτελέσματα των πρόσφατων αυτοδιοικητικών εκλογών, αρκεί για να εξάγει ο οποιοσδήποτε ασφαλή συμπεράσματα. Πρόβλημα αριθμός 3. Επιτέλους η Νέα Δημοκρατία σε τοπικό πάντα επίπεδο, πρέπει να αρχίσει να παράγει πολιτικό λόγο. Να αρθρώσει πειστικό πολιτικό λόγο, κάτι που μέχρι σήμερα δεν το έχει πράξει. Πιο σωστά δεν το έχουν πράξει τα στελέχη της, εκ των οποίων, κάποια στελέχη, άλλες απόψεις υποστηρίζουν εντός του κόμματος και άλλες στα διάφορα όργανα που συμμετέχουν, όπως στο δημοτικό συμβούλιο, με αποτέλεσμα η διγλωσσία να βλάπτει και τους ίδιους και το κόμμα ή άλλα στελέχη, τα περισσότερα να «πάσχουν» από πολιτική αφωνία. Ο μόνος που βγαίνει με παρρησία και υποστηρίζει τις θέσεις της Ν.Δ είναι ο υπεύθυνος τύπου της Ν.Ε Γιάννης Κοντός και ο μόνος, μέχρις στιγμής που αρθρώνει πολιτικό λόγο, αντιπαραθέτοντας ισχυρά και σοβαρά επιχειρήματα απέναντι κυρίως στον ΣΥΡΙΖΑ. Η τοπική Νέα Δημοκρατία πρέπει να αρχίσει και πάλι να μιλά πολιτικά, να αρθρώσει πολιτικό λόγο και να πείσει όχι μόνο το δικό της ακροατήριο, αλλά και το «ουδέτερο» ακροατήριο που δείχνει να έλκεται από τις «σειρήνες» των πολιτικών της αντιπάλων. Τέλος, δεν θα υποκύψω στο πειρασμό να μπω στην ονοματολογία, για την κάλυψη του κενού που αφήνει ο Νίκος Δένδιας με την μετακίνηση του στη Β! Αθήνας, είναι νωρίς ακόμα.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΦΑΟΥΛ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΑΡΧΗΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΔεν θα υποκύψω στον πειρασμό να αξιολογήσω εάν ήταν φάουλ για κίτρινη κάρτα ή απλώς ένα φάουλ, σίγουρα όμως ήταν το πρώτο φάουλ της νέας περιφερειακής αρχής και χωρίς να χρειάζεται να γίνει. Ο λόγος, για την απόρριψη του αιτήματος, που διατυπώθηκε με επιστολή από τον πρόξενο της Γερμανίας στη Κέρκυρα, να δεχτεί ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων Θόδωρος Γαλιατσάτος να συναντήσει τον αντιπεριφερειάρχη της περιφέρειας του Ρίγκεν και τον Πρόεδρο του Επιμελητηρίου της ευρύτερης περιοχής. Καλώς ή κακώς, η προηγούμενη περιφερειακή αρχή, είχε βάλλει τις βάσεις για τη δημιουργία σχέσεων συνεργασίας με την Περιφέρεια του Ρίγκεν, η οποία είναι και η εκλογική περιφέρεια της Καγκελαρίου Μέρκελ. Η συνάντηση, την οποία ζήτησαν οι δύο θεσμικοί Γερμανοί παράγοντες, προφανώς θα είχε στόχο την επικαιροποίηση της συνεργασίας, που θεμελίωσε η προηγούμενη αρχή ή την εξειδίκευση σε συγκεκριμένους τομείς και την υλοποίηση της. Σε κάποιους, η στάση που αποφάσισε να κρατήσει ο νέος Περιφερειάρχης έναντι των Γερμανών θεσμικών παραγόντων, είχε τη σημειολογία της, υπό την έννοια ότι «πλέον έχουν αλλάξει τα πράγματα», σε κάποιους άλλους να φαίνεται ότι εντάσσεται στο πλαίσιο της «επαναστατικής γυμναστικής» και ως κίνηση για το θεαθήναι, κίνηση εντυπωσιασμού, που δίνει το έναυσμα για πανηγυρισμούς του τύπου, «τώρα ξεκινά η επανάσταση» ή η «Επανάσταση του Σπάρτακου». Προσωπικά φοβάμαι ότι με τέτοιες αποφάσεις μάλλον σκιαμαχούμε, μάλλον γίνεται χρήση άσφαιρων πυρών. Και πολύ περισσότερο φοβάμαι ότι επιτυγχάνουμε ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκουμε, δίνοντας την εικόνα ή την εντύπωση του κακιωμένου παιδιού, που δεν έγινε το χατίρι του. Δεν ισχυρίζομαι ότι, ντε και καλά πρέπει να υλοποιηθεί ή να συνεχιστεί η συνεργασία που επιχείρησε να θεμελιώσει η προηγούμενη Περιφερειακή αρχή, πολύ περισσότερο, αν όντως, όπως ισχυρίζεται ο σημερινός Περιφερειάρχης είναι «ετεροβαρής» ή μη συμφέρουσα για τα Επτανησιακά συμφέροντα. Ισχυρίζομαι όμως ότι οφείλουμε με την στάση μας και τις επιλογές μας, να εμπεδώσουν οι συνομιλητές μας ότι είμαστε αποφασισμένοι να διεκδικήσουμε αυτά που δικαιούμαστε και για να το πράξουμε αυτό, οφείλουμε να μην κρυβόμαστε, ούτε να αποφεύγουμε τον διάλογο, αλλά να είμαστε ισότιμοι συνομιλητές σε όλα τα fora, όπου μας δίνεται η ευκαιρία, να προβάλλουμε τις θέσεις μας και τα αιτήματα μας και να διεκδικούμε καλύτερους όρους και προϋποθέσεις σε κάθε συνεργασία, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της οποίας είμαστε ισότιμο μέλος. Και πρέπει να είμαστε και να το αποδεικνύουμε στη πράξη και όχι στα λόγια. Αποτελεί τουλάχιστον αντινομία, από την μια να θέλουμε να λειτουργούμε στο πλαίσιο του υπερεθνικού οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα από το οποίο προέρχεται ο κύριος Γαλιατσάτος, ουδέποτε μίλησε για αποχώρηση από την Ε.Ε και την ίδια στιγμή να αρνούμαστε να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι με εταίρους μας, για να εξεταστεί το ενδεχόμενο διμερών συνεργασιών. Δεν λέω ότι ντε και καλά ότι πρέπει να συνεργαστούμε ή να δεχτούμε μια συνεργασία από την οποία δεν απολαμβάνουμε κανένα κέρδος, λέω και υποστηρίζω την άποψη, ότι οφείλουμε να συνομιλούμε με όλους ακόμα και αν στο τέλος δεν ευοδωθούν αυτές οι συνομιλίες. Θέλω να πιστεύω ότι το πρώτο φάουλ έγινε από υπερβάλλοντα ζήλο και ότι στη συνέχεια η νέα περιφερειακή αρχή θα επανεξετάσει τη στάση της, όσον αφορά τις σχέσεις της με τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Μην ξεχνάμε ότι είμαστε ένας από τους πιο προβεβλημένους τουριστικούς προορισμούς της χώρους, και οι όποιες άστοχες ή βεβιασμένες ενέργειες ή αποφάσεις, να έχουν κόστος στη τοπική οικονομία. Άλλωστε δεν έχουμε κανένα λόγο να φοβόμαστε τον διάλογο, ούτε να δώσουμε την εικόνα ότι πάσχουμε από «πολιτική αγοραφοβία».

Σελίδα 1 από 30