Tuesday, Jan 27th

Last update:12:48:44 AM GMT

You are here: Αποψεις Αρθρα

Αρθρα

ΤΙ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ . ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
Tο διακύβευμα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου δεν μπορεί να είναι η αποφυγή μιας αναμενόμενης καταστροφής. Δεν πρέπει να δεχθούμε πως έπειτα από 66 μήνες λιτότητας και προσαρμογών, δεν πετύχαμε τίποτε! Ευτυχώς, τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά. Στη διάρκεια της κρίσης, που εκδηλώθηκε και στη χώρα μας το φθινόπωρο του 2008, καταβλήθηκε υψηλότατο τίμημα προσαρμογής. Η προσπάθεια των πολλών, που ανταποκρίθηκαν όποτε διακυβεύτηκαν η χρεοκοπία του κράτους και η καταστροφή της οικονομίας, ήταν εκπληκτική. Η κοινωνία έμεινε όρθια. Φρόντισε τα τραύματα που δημιουργεί μια τόσο βαθιά κρίση. Εκρινε αυστηρά τα ασυγχώρητα λάθη των ιθυνόντων, γηγενών και ξένων. Δεν επαναστάτησε, όμως, δίχως αιτία. Το μόνο πραγματικό διακύβευμα είναι η ανάπτυξη. Χρειάζεται να σιγουρέψουμε, το συντομότερο, τις συνθήκες αυτοτροφοδοτούμενης αύξησης της παραγωγής, των επενδύσεων, των εξαγωγών, της απασχόλησης και των εισοδημάτων. Με αυτή τη σειρά. Αν παρασυρθούμε από τους κήρυκες των γνωστών πολιτικών αυτοματισμών, που (μας) δούλευαν μέχρι που μας έσκασαν κατάμουτρα το Μνημόνιο, αν πιστεύουμε ότι σε αυτούς οφείλαμε τη βελτίωση της καταναλωτικής μας ισχύος, τότε ήμαστε άξιοι της μοίρας που μας περιμένει. Αν, μετά όσα πληρώσαμε (και πληρώνουμε), δηλώσουμε θιασώτες του κομματικού κράτους, των δανεικών πάνω στην πλάτη των επόμενων γενεών, τότε, πράγματι, πρέπει να δούμε το διακύβευμα με πολύ πιο άμεσο και πιο πολιτικοποιημένο τρόπο. Είναι σωστό ότι η καθυστέρηση, που σωρεύσαμε ήδη τους τελευταίους μήνες, έχει περιορίσει τις δυνατότητες να πετύχουμε ένα «πολύ καλό 2015». Ο ενθουσιασμός ότι η αύξηση του ΑΕΠ, που κινείται ήδη θετικά επί αρκετούς μήνες, θα ξεπεράσει τις προβλέψεις του 3%, έχει ήδη χάσει το ρεαλιστικό του πρόσημο. Η καθυστέρηση ξεκινάει με την κυβέρνηση, που δεν κατόρθωσε να κλείσει τη συμφωνία. Αν είχε βρει το θάρρος που χρειαζόταν, αντί να εκλιπαρεί τους Ευρωπαίους να δείξουν κάποια «παραταξιακή κατανόηση», θα είχαμε τελειώσει με το Μνημόνιο. Εστω και τώρα, η Ελλάδα καίγεται να πείσει την τρόικα να συντάξει την τελική έκθεσή της. Οι δοκιμασίες στις οποίες προτίθεται να θέσει τη χώρα η αντιπολίτευση, εφόσον πάρει τελικά το μπόνους των 50 εδρών, θα ακυρώσουν αυτήν την προοπτική. Αποτέλεσμα, παράταση της αβεβαιότητας και, τελικά, περαιτέρω μείωση του αναμενόμενου ΑΕΠ. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η πρόβλεψη ταχύτερης ανάπτυξης δεν θα επιβεβαιωθεί και δεν θα φταίνε τα «λάθος νούμερα της τρόικας». Απ’ αυτήν την οπτική, το άμεσο διακύβευμα είναι να συμφωνηθεί τάχιστα το κλείσιμο του Μνημονίου. Η περίφημη διαπραγμάτευση του χρέους μπορεί να ξεκινήσει αμέσως μετά. Ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να βρει τον τρόπο, ακόμη κι αν χρειαστεί να αναστείλει την επιθετική εφαρμογή του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης», ώστε να ξεπεράσουμε το Μνημόνιο χωρίς άσκοπες συγκρούσεις με τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ. Οι συμφωνίες πρέπει να κλείσουν μέσα στον Φεβρουάριο, ώστε η δεδηλωμένη να περιλάβει την εντολή αναδιαπραγμάτευσης των παραμέτρων του δημοσίου χρέους. Η διάθεση σύγκρουσης της σημερινής αντιπολίτευσης καθιστά επικίνδυνες τις εκλογές και οδηγεί το πολιτικό διακύβευμα σε επικίνδυνες ατραπούς. Είναι απολύτως φυσιολογικό να διερωτάται πολύς κόσμος «αν θα βγάζουν λεφτά τα μηχανάκια των τραπεζών». Κυρίως γιατί με αυτόν τον τρόπο εκδηλώνεται η ανησυχία για τις συνθήκες ρευστότητας μεταξύ Μαρτίου και Ιουλίου. Η τροφοδοσία των ΑΤΜ δεν αποτελεί λόγο ανησυχίας. Η Τράπεζα της Ελλάδος και οι επιτελείς της Φρανκφούρτης έχουν πάρει τα μέτρα τους ώστε να μην τροφοδοτηθεί ο πανικός. Δεν είναι αυτό το πραγματικό πρόβλημα με τη ρευστότητα της οικονομίας. Η αντιπολίτευση παραθέτει δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων, ώστε να μας πείσει ότι η Ευρώπη θα συζητήσει άνετα με μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Συμπέρασμα, κανείς λόγος ανησυχίας δεν υπάρχει. Αν όμως τα στελέχη της αντιπολίτευσης προτίθενται, όπως συνεχώς διαβεβαιώνουν, να καταργήσουν «όλους τους μνημονιακούς νόμους», ακολούθως να καταγγείλουν δικαστικά τις παρανομίες της τρόικας, μετά να εξηγήσουν γιατί δεν θα πληρώσουν τις τρέχουσες δόσεις των δανείων του ΔΝΤ και τους τόκους επί των ομολόγων, τότε δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πείσουν τους Ευρωπαίους ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση προσέρχεται ειλικρινώς σε μια ανοικτή συζήτηση μεταξύ εταίρων. Αν η Ελλάδα ζητήσει πόλεμο, να είστε σίγουροι ότι θα τον έχει! alt

ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΙΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ. ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;; ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΠάει ο παλιός ο χρόνος ας γιορτάσουμε παιδιά… που λέει και το τραγούδι. Ένας χρόνος έφυγε, ένας άλλος ήρθε. Πότε ήρθε το 2014, πότε έφυγε, πως κυλά έτσι ο καιρός, πως φεύγουν οι στιγμές και γίνονται αναμνήσεις; Και να που είμαστε και πάλι στην αφετηρία μιας νέας χρονιάς. Βέβαια η προηγούμενη χρονιά το 2014 έφυγε με τον πλέον περιπετειώδη και τραγικό τρόπο, εξαιτίας της ναυτικής τραγωδίας του Norman Atlantic. Νέα χρονιά μπαίνει επίσης φουριόζα, αφού σε 20 περίπου μέρες στήνονται κάλπες, χωρίς κανείς να μπορεί να ξέρει τι θα προκύψει από αυτόν τον …. Τοκετό, αφού όπως είχε πει εύστοχα ο Χαρίλαος Φλωράκης η κάλπη είναι γκαστρωμένη. Το 2014 έφυγε με πόνο και θλίψη εξ αιτίας του χαμού τόσων πολλών ανθρώπινων ψυχών στη ναυτική τραγωδία, αλλά με συναισθήματα χαράς και αγαλλίασης για όλους τους υπόλοιπους που κατόρθωσαν να σωθούν κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες. Και το 2015 μπαίνει με ερωτηματικά, με απορίες, με αγωνία για το τι μέλλει γενέσθαι, αλλά και με ελπίδα ότι τελικά, αν πρυτανέψει η λογική, η ψυχραιμία και η σύναιση θα πάνε καλά τα πράγματα και θα σωθούμε, όπως σώθηκαν τόσες ψυχές στο Norman Atlantic, όταν κυριάρχησαν αυτές οι συμπεριφορές. Νέοι στόχοι, νέα όνειρα, νέες φιλοδοξίες. Όλα καινούρια, λαμπερά κι αστραφτερά φέγγουν κάτω από τη λάμψη των στολιδιών και γυαλίζουν κάτω από τ’ αστραφτερά και φαντεζί φώτα των γιορτών. Άλλωστε το καινούριο πάντα κρύβει μια αισιοδοξία για κάποιον ανεξήγητο λόγο. Κάτω από την άχνη των κουραμπιέδων και δίπλα από το τζάκι με ένα ποτήρι κρασί ή μια κούπα ζεστό καφέ, ατενίζοντας το χριστουγεννιάτικο δέντρο και τα λαμπιόνια των γύρω μπαλκονιών κάνουμε απολογισμούς και σχέδια. Απολογισμούς για τη χρονιά που έφυγε. Πως ήτανε, τι γεύση άφησε στα χείλη μας, τα καλά που έφερε και πήρε και αντιστοίχως, τα άσχημα και δολερά, τα ψεύτικα, τα αληθινά, τα ξεφτισμένα, τις εκπλήξεις, τα όνειρα που… έμειναν όνειρα ή έγιναν πραγματικότητα. Για όσα έφυγαν για όσα έμειναν, γι’ αυτά που θέλαμε και δεν κάναμε ή για όσα δεν θέλαμε αλλά αναγκαστήκαμε να κάνουμε. Γι’ αυτά που ήρθαν να μείνουν και για όσα έφυγαν. Για εκείνα που αλλάξαμε και για όσα δεν καταφέραμε ν’ αλλάξουμε. Ακόμη και για μας. Γεμάτοι με αναμνήσεις, με σκέψεις, με στιγμές, με ανθρώπους προχωράμε πια στο νέο ξεκίνημα. Θέτουμε νέους στόχους ή επαναπροσδιορίζουμε και κάποιους παλιούς, νέα όνειρα, νέα θέλω και βάζουμε πλώρη με το νέο χρόνο, να τα πραγματοποιήσουμε. Να μηδενίσουμε και να πάμε από την αρχή. Κι όμως αν το καλοσκεφτούμε όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν. Ναι αυτή είναι ίσως η κυνική αλλά η ρεαλιστική πλευρά. Μπορεί ένας χρόνος να έφυγε κι ένας νέος να ήρθε όμως τίποτα δεν γίνεται διαφορετικό. Αυτό που σκεφτόμαστε, που ελπίζουμε, που προσδοκούμε είναι ανόητο. Με την αλλαγή ενός αριθμού στο εορτολόγιο δεν θα έρθει η καλή νεράιδα με το μαγικό της ραβδάκι και θα τα φτιάξει όλα. Το επόμενο πρωί θα ξυπνήσουμε και όλα θα μείνουν ίδια. Η ζωή θα συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό. Τίποτα καλό δεν θα έρθει από μόνο του, δεν θα το φέρει το νέο έτος. Μόνο εμείς μπορούμε. Ας γίνουμε λοιπόν η αλλαγή που θέλουμε να δούμε και ας μην περιμένουμε ότι ο νέος χρόνος απο μονος του να φέρει νέα ξεκινήματα. Η κάθε μέρα θεωρείται ένα νέο ξεκίνημα. Ας μην περιμένουμε μοιρολατρικά ότι θα αλλάξει κάτι γιατί τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει, αν δεν το αλλάξουμε εμείς. Και κυρίως να μην «μαγευτούμε» από τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, να παραμείνουμε ψύχραιμοι και προσγειωμένοι στην πραγματικότητα, να μην παρασυρθούμε από τις Σειρήνες και από λαοπλάνους. Μόνο όλοι μαζί, με προσπάθεια και επιμονή θα τα καταφέρουμε.

Απαισιόδοξα μηνύματα για τον τουρισμό μας. Γράφει ο Διονύσης Μάμαλος .

E-mail Εκτύπωση PDF
Μέρες που είναι, δεν είμαι σε διάθεση να πλειοδοτήσω σε γκρίνια και μιζέρια, αντιθέτως έχω και έχουμε, θέλω να πιστεύω, ανάγκη να δούμε με αισιοδοξία το μέλλον. Να το προσεγγίσουμε με θετική διάθεση, χωρίς να είμαστε αιθεροβάμονες ή να αεροβατούμε, αλλά με ρεαλισμό, ο οποίος εδράζεται στα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει ο τουριστικός μας προορισμός, να πιστέψουμε ότι έρχονται καλύτερες μέρες. Δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει ή για να ακριβολογώ, δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας οι πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουν ή δεν αναλαμβάνουν οι έχοντες της διαχείριση της τοπικής εξουσίας. Σήμερα, στη Λευκάδα, θα συζητηθεί μεταξύ των άλλων, ο στρατηγικός σχεδιασμός για τον τουρισμό, στη βάση μια εισήγησης που έρχεται «από πάνω» και δεν είναι «προϊόν» διαβούλευσης ή συζήτησης με τους αρμόδιους φορείς και παράγοντες. Βέβαια, διάλογος με φορείς έγινε, αλλά μεθοδολογικά με λάθος σειρά, αφού πρώτα συντάχθηκε η εισήγηση, αναρτήθηκε στην σελίδα της Περιφέρειας για την προηγούμενη συνεδρίαση, η οποία αναβλήθηκε λόγω του αιφνιδίου θανάτου του Αντιπροέδρου του σώματος Διονύση Μυλωνά και λίγες μέρες πριν την συνεδρίαση της Λευκάδας, της σημερινής δηλαδή συνεδρίασης του Περιφερειακού Συμβουλίου, κλήθηκαν οι εκπρόσωποι των φορέων, κυρίως της Κέρκυρας, για να καταθέσουν τις απόψεις τους και τις προτάσεις τους. Με λίγα λόγια, όλα έγιναν στο πόδι, όπως γινόταν, λίγο πολύ και στο παρελθόν. Συγκεντρώθηκαν όλοι οι φορείς, είπε ο καθένας τον πόνο του, ακούστηκαν προτάσεις όπως η υπογειοποίηση του δρόμου μπροστά από το διάδρομο προσγείωσης και απογείωσης του αεροδρομίου, που άλλες εποχές ίσως ήταν μια εφικτή πρόταση αλλά όχι σήμερα στην εποχή της κρίσης και του κουτσουρεμένου Σ.Ε.Σ και …έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!!! Που λέει ο λόγος. Την ίδια στιγμή οι ανταγωνιστικοί τουριστικοί προορισμοί, «τα δίνουν» όλα, όσον αφορά την προβολή του τόπου τους. Οι Κρητικοί έδωσαν στη δημοσιότητα ένα ακόμα καταπληκτικό βίντεο, για να προβάλλουν το νησί τους και τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα. Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου έχει «κατακτήσει» της Γαλλία με την έκθεση στο μουσείο του Λούβρου και εμείς… αναλωνόμαστε σε εκθέσεις ιδεών. Θα κάνουμε, θα ράνουμε, θα χρησιμοποιήσουμε το διαδίκτυο, θα, θα, θα. Τίποτα όμως συγκεκριμένο, καμία πρόταση συγκεκριμένη, εφικτή, οικονομικά μετρήσιμη και υλοποιήσιμη. Τίποτα. Μόνο ευχές και λόγια. Ως συνήθως. Μια από τα ίδια. Κάποια στιγμή οι άρχοντες αυτού του τόπου, τόσο του πρώτου βαθμού, δηλαδή ο Δήμος, όσο και του δεύτερου βαθμού, δηλαδή η Περιφέρεια, θα πρέπει να πουν στον κόσμο, στους επιχειρηματίες του τουρισμού, στους εργαζόμενους στην τουριστική δραστηριότητα, συγκεκριμένα πράγματα. Πόσα χρήματα θα «επενδύσουν» στην προβολή του τόπου μας, τι θα κάνουν με τις τουριστικές και κοινωνικές υποδομές, πως θα προσελκύσουν επενδύσεις, εκτός και αν είναι αντίθετοι ιδεολογικά, σε ποιες αγορές θα απευθυνθούμε, πως θα αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα από τη Ρωσική αγορά και άλλα πολλά. Κάποια στιγμή θα πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι ζούμε από τον τουρισμό, οι ευκαιρίες μειώνονται, ο χρόνος είναι αντίπαλος μας και ο ανταγωνισμός αδυσώπητος. Όλοι μαζί να δούμε τι θα γίνει γιατί δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. alt

Ιστορική επίσκεψη του Πατριάρχη, σε δύσκολη εποχή και με περίεργο κλίμα. Γραφει ο Διονύσης Μάμαλος.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΌπως και να το δει κανείς, είτε πιστεύει στην ορθοδοξία, άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερος, είτε καθόλου, η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου ήταν ιστορική για το νησί μας. Υπό την έννοια αυτή είμαστε τυχεροί, γιατί ζήσαμε ιστορικές στιγμές, όπως οι πρόγονοι μας, πριν από 51 χρόνια, το 1963, που είχε επισκεφθεί το νησί ο τότε Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας. Και είναι δυο φορές ιστορική η επίσκεψη, γιατί ο Οικουμενικός Πατριάρχης, δεν είναι μόνο μια εμβληματική φυσιογνωμία για την ορθοδοξία, αλλά χαίρει της παγκόσμιας αναγνώρισης και εκτίμησης, που απορρέει από τη διαχείριση κρίσιμων θεμάτων και ζητημάτων αιχμής, όπως είναι οι διεκκλησιαστικές σχέσεις και την ενίσχυση του διαθρησκευτικού διαλόγου, μετά την πρόσφατη συνάντηση του με τον προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Είναι επίσης ιστορική η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη, γιατί ήρθε στη χώρα μας, σε μία εξόχως δύσκολη περίοδο, όπου κρίνεται το μέλλον της και η πορεία της, αναλόγως με τις εύπλαστες πολιτικές εξελίξεις. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης επισκέφθηκε το νησί μας σε μια, ας μου επιτραπεί η έκφραση «περίεργη» περιρρέουσα ατμόσφαιρα, όταν εμμέσως πλην σαφώς υποβόσκει, από μερίδα θεσμικών παραγόντων, ένα είδος θρησκευτικής αμφισβήτησης, που έρχεται όμως σε ευθεία αντίθεση με τα αισθήματα της πλειοψηφίας του κερκυραϊκού λαού. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι κατά την εγκατάσταση των νέων αυτοδιοικητικών αρχών, από κάποιους επελέγη ο πολιτικός όρκος και όχι ο θρησκευτικός, παρά ταύτα βεβαίως, όπως θεσμικά επιβάλλετε, επιφυλάχθηκε θερμή υποδοχή, που ανέδειξε την αντίφαση με την προτέρα στάση. Βεβαίως δεν απεφεύχθησαν και οι «παραφωνίες» κατά την υποδοχή του Οικουμενικού Πατριάρχη, όταν μέσα στην ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, ο Περιφερειάρχης επικαλέστηκε εσφαλμένως την πλειοψηφία του Κερκυραϊκού λαού, να αντιδρά στην υπόθεση αξιοποίησης του Ερημίτη. Προφανώς, υπάρχουν σφοδρές αντιδράσεις από μερίδα συμπολιτών μας για την προωθούμενη αξιοποίηση του Ερημίτη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν εκπροσωπούν την πλειοψηφία του Κερκυραϊκού λαού. Και σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να εμπλέκουμε τον ηγέτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, σε μια υπόθεση τοπικής αντιπαράθεσης, για να δημιουργήσουμε εντυπώσεις. Αυτές οι στιγμές, είναι ιστορικές για τον τόπο μας και αυτό οφείλουμε να το σεβαστούμε όλοι μας και κυρίως οι αυτοδιοικητικοί μας εκπρόσωποι και δεν είναι ευκαιρία για να επιδοθούμε σε επαναστατική γυμναστική. Όπως επίσης ήταν ατυχής η επιλογή να ανακηρυχτεί, από τη Δημοτική αρχή, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, Επίτιμος Δημότης, όχι στο ιστορικό Δημαρχείο Σαν Τζιάκομο, το οποίο βρισκόταν υπό κατάληψη, αλλά στα ανάκτορα των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου. Δυστυχώς η δημοτική αρχή, δεν κατόρθωσε να πείσει τους καταληψίες του Σαν Τζιάκομο να αποχωρήσουν και έτσι η τελετή ανακήρυξης του Οικουμενικού Πατριάρχη, δεν έγινε στο «σπίτι του Κερκυραίου» αλλά στα παλιά ανάκτορα. Ήταν όντως μια ακόμα άτυχη στιγμή, της επίσκεψης του Οικουμενικού Πατριάρχη στο νησί μας. Κατά τα άλλα, όλα εξελίχθηκαν κατά τρόπο υποδειγματικό, όπως οφείλω να ομολογήσω, υποδειγματική ήταν και η προσφώνηση του Δημάρχου κατά την επίσημη άφιξη του Οικουμενικού Πατριάρχη, που έγινε στο Λιστόν. Βεβαίως οφείλουμε να επικρίνουμε το γεγονός της Κυβερνητικής απουσίας κατά την επίσημη άφιξη του Οικουμενικού Πατριάρχη, κάτι που σχολιάστηκε δυσμενώς, όπως επίσης να στηλιτεύσουμε τη μη επαρκή δημοσιογραφική κάλυψη του γεγονότος, τόσο από την κρατική ΝΕΡΙΤ, όσο και από τα υπόλοιπα ιδιωτικά πανελλήνιας εμβέλειας Μ.Μ.Ε. Σε κάθε περίπτωση επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη, ήταν ένα σημαντικό και ιστορικό γεγονός για τη Κέρκυρα και από το οποίο οφείλουμε να διδαχθούμε και να διορθώσουμε τα όποια κακώς κείμενα, υπαιτιότητα μας, κατεγράφησαν

ΕΑΚΚ … ΠΑΡΩΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΠΑΧΑΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ

E-mail Εκτύπωση PDF
altΓια μια ακόμα φορά ζήσαμε τον τραγέλαφο που επικρατεί στην Ελληνική δημόσια διοίκηση, με την επιχείρηση σφραγίσματος του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου της Κέρκυρας, με απόφαση του Γ.Γ της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και ενώ βρισκόταν σε ισχύ από τον περασμένο Σεπτέμβριο, Υπουργική Απόφαση, σύμφωνα με την οποία δινόταν προσωρινή άδεια λειτουργίας του ΕΑΚΚ μέχρι αρχές Φεβρουαρίου του 2015. Ως κεραυνός εν αιθρία, έπεσε η είδηση για την απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης και εδώ ανακύπτουν εύλογα ερωτηματικά για τον λόγο ή τους λόγους, που τον ώθησαν να εκδώσει μια τέτοια απόφαση. Δεν μπορεί κανείς να πιστέψει ότι ένα πρωί ξύπνησε ο κύριος Διδασκάλου και είπε «σήμερα θα σφραγίσω το Αθλητικό Κέντρο της Κέρκυρας» και ενώ ισχύει η Υπουργική απόφαση για παράταση της προσωρινής άδειας λειτουργίας. Άρα κάτι προέκυψε, κάτι τόσο ισχυρό που εξανάγκασε(;) ή εξώθησε τον Γενικό Γραμματέα να εκδώσει τη συγκεκριμένη απόφαση. Και κάπου εδώ μπαίνει η ρήση, υπό μορφή ερωτήματος «μήπως βάζουμε τα χεράκια μας για να βγάλουμε τα μάτια μας;». Μήπως η «αιτία» προήλθε από εδώ από το νησί; Μήπως κάποιος ή κάποιοι, προφανώς για τους δικούς τους λόγους και εξυπηρετώντας προσωπικές στρατηγικές και συμφέροντα, έδωσαν «τροφή» ή άναψαν το φιτίλι για να σκάσει η «βόμβα;». Το σημαντικό είναι ότι υπήρξαν άμεσα αντανακλαστικά και «σώθηκε» η παρτίδα και το Αθλητικό Κέντρο της Κέρκυρας, με νέα απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης θα παραμείνει ανοιχτό, μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες που απαιτούνται και να καλυφθούν τα ελλείμματα που έχουν καταγραφεί, ώστε να εκδοθεί η οριστική άδεια λειτουργίας. Αλλά έπρεπε να κινητοποιηθεί η Υφυπουργός Πολιτισμού ή κυρία Γκερέκου και σε συνεργασία με τον Περιφερειάρχη να πιέσουν προς την κατεύθυνση επίλυσης της κρίσης; Δεν μας φτάνουν τα τόσα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία, θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε και νέα προβλήματα, επειδή έτσι κατέβηκε στη κούτρα κάποιου ή κάποιων, που για τους δικούς τους λόγους δημιουργούν προβλήματα; Αυτό που απομένει τώρα είναι, η νέα Διοίκηση του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου να τρέξει τις διαδικασίες για την ολοκλήρωση της μελέτης και των εργασιών για την πυρασφάλεια, κυρίως αυτό και την κάλυψη των υπολοίπων ελλειμμάτων που κατέγραψε η αρμόδια Επιτροπή, αλλά τα περισσότερα είναι ήσσονος σημασίας, απαραίτητα όμως για την έκδοση της οριστικής άδειας. Ήδη, όπως είπε η κυρία Γκερέκου, έχουν αποσταλεί τα πρώτα χρήματα για αυτές τις ενέργειες, αλλά δεν μπορούσαν να εκταμιευτούν, αφού μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ορίστηκε η νέα Διοίκηση του ΕΑΚΚ. Τέλος αυτό που είναι πολύ σημαντικό και καθοριστικό για την εύρυθμη και απρόσκοπτη λειτουργία του ΕΑΚΚ, είναι να έχει αίσιο τέλος η προσπάθεια για την ενεργειακή αναβάθμιση του Κέντρου. Έτσι όχι μόνο θα επιλυθεί το ενεργειακό πρόβλημα που σχετίζεται κυρίως με την λειτουργία της πισίνας, αλλά όλου του ΕΑΚΚ και κυρίως θα καταστεί οικονομικά βιώσιμη η λειτουργία του, αφού μειωθεί κατά πολύ το κόστος λειτουργίας του. Υ.Γ Όλη αυτή η υπόθεση που ζήσαμε τα τελευταία 24ωρα, ανέδειξε το τεράστιο πρόβλημα της σύγχυσης και της αλληλοεπικάλυψης αρμοδιοτήτων που ταλανίζει την Ελληνική δημόσια διοίκηση και την καθιστά αναποτελεσματική. Αλήθεια πως είναι δυνατόν, η λειτουργία ενός αθλητικού κέντρου το οποίου εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Υφυπουργείου Αθλητισμού, να επηρεάζεται από τις αποφάσεις μια άλλης κρατικής διοικητικής δομής, όπως είναι η Γενική Γραμματεία Αποκεντρωμένης Διοίκησης;;;; Απίστευτα πράγματα….

Σελίδα 1 από 31