Friday, Aug 28th

Last update:04:13:45 PM GMT

You are here: Αποψεις Αρθρα

Αρθρα

ΚΑΛΠΕΣ: ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΕΡΗ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΑυτό το οποίο βιώνουμε, ως εκλογικό σώμα το τελευταίο 7μηνο, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι συμβαίνει για πρώτη φορά στη νεότερη πολιτική ιστορία του τόπου μας, τουλάχιστον μεταπολιτευτικά, που έχουμε πιο ακριβή εικόνα. Ίσως να παρομοιάζεται η περίοδος του τελευταίου 7μηνου, με την περίοδο του 1989 – 1990, όταν και τότε είχαμε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, για άλλους λόγους όμως, επειδή κανένα κόμμα της εποχής δεν συγκέντρωνε το απαιτούμενο ποσοστό που όριζε ο εκλογικός νόμος. Και βεβαίως σε εντελώς διαφορετικό πολιτικοοικονομικό περιβάλλον, χωρίς να διακινδυνεύει, άμεσα τουλάχιστον η οικονομία της χώρας και κατ’ επέκταση η ίδια η χώρα. Σήμερα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά, η χώρα βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, διακυβεύεται το μέλλον της στην ευρωζώνη, που είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, είναι μια «ασπίδα» προστασίας για την οικονομία στο ενδεχόμενο μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και το μέλλον της χώρας μας στην ίδια της Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρά ταύτα, τα σημερινά κόμματα, προεξάρχοντος του μέχρι χθες κυβερνώντος κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ και με προσωπική ευθύνη του μέχρι προχθές Πρωθυπουργού, τέθηκε υπεράνω του συμφέροντος της χώρας, το κομματικό συμφέρον, οι προσωπικές στρατηγικές και η βουλιμία της εξουσίας, που τους οδηγείς στο ασφυκτικό εναγκαλισμό με τις καρέκλες και τη νομή της εξουσίας. Την ίδια στιγμή η κοινωνία συνεχίζει να ματώνει και η πραγματική οικονομία, χωρίς ίχνος υπερβολής καταρρέει. Αυτή η χρονιά, που από πολλούς θεωρούνταν ότι ο τουρισμός μας, η βασική δηλαδή οικονομική δραστηριότητα, που τροφοδοτεί και άλλους κλάδους της οικονομίας μας θα έκανε ρεκόρ τόσος τις αφίξεις, όσο και στα έσοδα, εξελίσσεται σε πραγματική καταστροφή, με άμεσο αποτέλεσμα το χειμώνα να οδηγηθούν πολλές επιχειρήσεις στο λουκέτο, μικρές και οικογενειακές, αυτές που κάποτε θεωρούνταν και ήταν η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Μια τα capital controls και οι κλειστές τράπεζες, λίγο η ανασφάλεια λόγω των πολιτικών εξελίξεων που απέτρεπε πολλούς τουρίστες να επιλέξουν τον τουριστικό μας προορισμό και την χώρα μας για τις διακοπές τους, ολοκλήρωσαν το γκρίζο τοπίο της οικονομίας μας. Και την ίδια στιγμή που περίμεναν οι επιχειρηματίες και οι επαγγελματίες να «διορθώσουν» τα πράγματα τον Σεπτέμβριο, προκηρύχθηκαν οι εκλογές και το … «γλυκό» έδεσε. Είναι ίσως η πρώτη φορά τα τελευταία 40 χρόνια, δηλαδή τα χρόνια της μεταπολίτευσης που θα πραγματοποιηθούν εκλογές χωρίς να είναι ξεκάθαρο το διακύβευμα αυτή της εκλογικής μάχης. Είναι σίγουρα η πρώτη φορά που πραγματοποιούνται εκλογές για να «ξεκαθαρίσουν» τα πράγματα στο εσωτερικό ενός κόμματος και εν προκειμένω, του μέχρι πρότινος κυβερνητικού κόμματος. Δηλαδή γίνονται εκλογές για … ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Και ως συνήθως το μάρμαρο θα το πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος και η χειμαζόμενη ελληνική οικονομία.

ΑΡΧΙΣΕ Η ΚΑΘΑΡΣΗ; ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΗ Η ΠΟΛ. ΗΓΕΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥ ΑΟΚ ΚΕΡΚΥΡΑ; ΆΡΘΡΟ ΤΟΥ Δ. ΜΑΜΑΛΟΥ

E-mail Εκτύπωση PDF
Τώρα ποια που οριστικοποιήθηκε, η πανθομολογούμενη απ’ όλους, κατάφωρη αδικία σε βάρος του ΑΟΚ ΚΕΡΚΥΡΑ και σε βάρος ενός ολόκληρου νησιού, με τον υποβιβασμό στη Φουτμπολ Λιγκ, η πολιτική ηγεσία της χώραaltς και οι αρμόδιες αρχές, κοιμούνται ήσυχες ότι έκαναν το καθήκον τους; Ότι επιτέλους άρχισε η κάθαρση και η εξυγίανση του Ελληνικού ποδοσφαίρου; Ότι όντως έκαναν το σωστό, ναι ρε παιδιά τιμωρήθηκε αυτή η ομάδα, η οποία ευθύνεται για όλα τα δεινά του Ελληνικού ποδοσφαίρου και ότι αποδόθηκε δικαιοσύνη. Τώρα ποια κανείς δεν θα τολμήσει να παραβεί το νόμο. Αν δεν ήταν τραγικά όλα όσα συνέβησαν το τελευταίο χρονικό διάστημα, θα ήταν ένα ωραία ανέκδοτο. Δυστυχώς όμως είναι τραγικά όλα όσα συνέβησαν, γιατί όπως συμβαίνει συνήθως κουκουλώθηκαν και θα συνεχίζονται να κουκουλώνονται όσα πραγματικά εγκλήματα συμβαίνουν και έχουν συμβεί στο Ελληνικό ποδόσφαιρο και το έχουν οδηγήσει στην απαξίωση και έχουν απομακρύνει τον φίλαθλο κόσμο από τον φυσικό χώρο που είναι τα γήπεδα, με μια θυσία. Ο ΑΟΚ ΚΕΡΚΥΡΑ σε ρόλο Ιφιγένειας. Είναι τραγική αυτή η εξέλιξη γιατί, τιμωρήθηκε μια ομάδα, για κάτι, για μια παράβαση, που κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι έγινε και μια παράβαση που έγινε πριν τρία χρόνια και η τιμωρία συντελείται σήμερα. Και δεν τιμωρούνται τα όποια πρόσωπα σε διοικητικό επίπεδο, αλλά μια ομάδα, οι φίλαθλοι, οι παίκτες, οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, ένα ολόκληρο νησί με τον υποβιβασμό. Με αποτέλεσμα αυτό το οικοδόμημα που έχει χτιστεί και έδινε προοπτική να αναπτυχθεί το Κερκυραϊκό ποδόσφαιρο, τώρα να κινδυνεύει να καταρρεύσει, γιατί κάποιοι, έτσι ήθελαν. Απλά γιατί έτσι γούσταραν κάποιοι, να τιμωρηθεί η Κέρκυρα. Όχι γιατί έγινε κάτι παράνομο ή κάτι τόσο σοβαρό που να επιβάλλει αυτή την τιμωρία που είναι πραγματικά εξοντωτική, αλλά επειδή ήθελαν, για τους δικούς τους λόγους ενδεχομένως, να τιμωρήσουν την ομάδα και μέσω της ομάδας να βγάλουν το μίσος τους για το νησί. Και τα κατάφεραν. Την ίδια στιγμή που άλλες ομάδες, με σχεδόν το ίδιο παράπτωμα της Κέρκυρας ή δεν τιμωρήθηκαν ή τους επιβλήθηκε κάποιο διοικητικό πρόστιμο. Ή ακόμα χειρότερα, ομάδες που στο παρελθόν έχουν κάνει πραγματικά εγκλήματα σε βάρος του ποδοσφαίρου και παραβίασαν κατάφωρα τη κείμενη νομοθεσία, έμειναν για διάφορους λόγους στο απυρόβλητο. Και την πλήρωσε ο πιο αδύναμος κρίκος. Αυτό λέγεται απονομή δικαιοσύνης; Αυτό λέγεται κάθαρση και εξυγίανση του ελληνικού ποδοσφαίρου; Έτσι εννοούν κάποιοι την ισονομία και την ισοπολιτεία; Ουδέν κακό αμιγές καλού έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι και τουλάχιστον, με αφορμή αυτή την αδικία και το αίσθημα αδικίας που δημιουργούσε σε κάθε φίλαθλο, αλλά και κάτοικο αυτού του νησιού δημιουργήθηκε ένα μέτωπο το οποίο διεκδίκησε τη δικαίωση της ομάδας. Άσχετα με το αποτέλεσμα κάτι ήταν αυτή η αντίδραση και μάλιστα να λειτουργούμε έτσι και σε άλλες περιπτώσεις. Βεβαίως υπήρξαν και μερικές επιπόλαιες φωνές που έθεταν διάφορα ζητήματα, αλλά ήταν εκτός τόπου και χρόνου. Δυστυχώς για μια ακόμα φορά την πλήρωσε ο πιο αδύναμος κρίκος και η «βρωμιά» στο ελληνικό ποδόσφαιρο θα συνεχίζει να υπάρχει παρά την θυσία της «Ιφιγένειας», δηλαδή της ομάδας μας. Και δυστυχώς για μια ακόμα φορά, το αθηνοκεντρικό κράτος, αλλά και επτανησιακές δυνάμεις, όπως λένε οι άνθρωποι της ομάδας, αλλά και πολιτικά πρόσωπα του νησιού, διαδραμάτισαν ενδεχομένως το δικό τους ρόλο.

ΚΑΙ ΟΜΩΣ Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ . ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
Σε όλη τη φιλολογία που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία δύο χρόνια περί ανάπτυξης, έννοια δαιμονοποιημένη να σημειώσω εδώ για πολλά χρόνια στο μυαλό πολλών εξ' αυτών που σήμερα την επικαλούνται σαν μοναδική διέξοδο της χώρας από την κρίση, ο τουρισμός έρχεται να απαντήσει με ρεαλισμό και απτά αποτελέσματα. Πέρσι είχαμε ρεκόρ αφίξεων και ρεκόρ στα έσοδα από τον τουρισμό ή την τουριστική βιομηχανία όπως λένε κάποιοι. Ο τουρισμός επομένως είναι διέξοδος, από τις ελάχιστες αυτήν τη στιγμή που διαθέτει η οικονομία της χώρας μας. Τα ίδια ισχύουν και για τον τόπο μας, ο τουρισμός, εξ αιτίας της λαθεμένης ενδεχομένως επιλογής στις χρυσές δεκαετίες του 80 και 90 για την μονοκαλλιέργεια του, αποτελεί πλέον μονόδρομο για να βγούμε από την κρίση και να στηριχθεί η ανάπτυξη του τόπου μας. Βεβαίως, πέρα από τις δικές μας προσπάθειες απαιτείται και μια συγκεκριμένη εθνική τουριστική στρατηγική και συγκεκριμένες πολιτικές αποφάσεις και μέτρα στήριξης της τουριστικής βιομηχανίας. Η αύξηση της φορολογίας σίγουρα δεν βοηθά τον τουρισμό, για να πω ένα παράδειγμα, αντιθέτως μας καθιστά μη ανταγωνιστικούς απέναντι στους γειτονικούς τουριστικούς προορισμούς. Τώρα όσον αφορά τις πρωτοβουλίες που έχουμε αναλάβει ή δεν έχουμε αναλάβει εμείς σε τοπικό επίπεδο, λίγο πολύ τα πράγματα είναι γνωστά και δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας, με βάση όχι μόνο τα φετινά παραδείγματα και όσα βιώσαμε και βιώνουν στην τρέχουσα τουριστική περίοδο, αλλά γενικότερα τα τελευταία χρόνια, όπου ισχύει το κάθε πέρσι και καλύτερα. Αποτελεί μόνιμη επωδό η γκρίνια που περιγράφεται με σαφήνεια στη φράση των επαγγελματιών του τουρισμού «κόσμος έρχεται αλλά το ταμείο είναι μείον». Και πώς να μην είναι μείον το ταμείο, αφού όσοι έρχονται είτε θα είναι πελάτες ξενοδοχειακών μονάδων all inclusive, είτε περαστικοί επιβάτες των κρουαζιερόπλοιων που ενδεχομένως δεν τους θέλγει η αγορά της Κέρκυρας, για διάφορους λόγους, είτε τέλος είναι τουρίστες με χαμηλό βαλάντιο. Τα πράγματα είναι απλά και εξηγούνται από το νόμο της αγοράς που συνοψίζεται στην «προσφορά και ζήτηση». Ότι προσφέρει ο τουριστικός μας προορισμός, αυτό ζητούν οι συγκεκριμένοι «πελάτες» - τουρίστες, που το βαλάντιο τους, για να μιλήσω χύδην, δεν καλύπτει τους τζίρους που θα περίμεναν οι επαγγελματίες και όσοι ασχολούνται με τον τουρισμό. Άρα θα πρέπει να αλλάξουμε, θα πρέπει να αναβαθμίσουμε το προϊόν μας, με ότι συνεπάγεται ο όρος «αναβάθμιση», που περιέχει και την ποιοτική αναβάθμιση των ξενοδοχειακών υποδομών και του σέρβις και των κοινωνικών υποδομών, όπως είναι οδικό δίκτυο, διαχείριση απορριμμάτων και βιολογικοί καθαρισμοί. Είναι χιλιοειπωμένα και από ειδικούς και ανθρώπους που ζουν χρόνια τώρα στο πετσί τους τον τουρισμό. Δυστυχώς μένουμε μόνο στα λόγια και δεν κάνουμε καμία βελτιωτική παρέμβαση, έστω και ένα μικρό βήμα, προς τα μπρος, από χρονιά σε χρονιά. Έτσι ισχύει η ρήση «κάθε πέρσι και καλύτερα», που χαρακτηρίζει απόλυτα τον κερκυραϊκό τουρισμό. Ποιος περιμένει να επισκεφτεί το νησί, όταν υπάρχουν εικόνες από αυτές που για μια ακόμα χρονιά βιώσαμε στο αεροδρόμιο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ. Και μέσα σε όλα αυτά χάνουμε και τον εσωτερικό τουρισμό, αφού πλέον στην εποχή της κρίσης η πορθμειακή γραμμή και οι τιμές που ισχύουν, λειτουργούν ανασταλτικά στο αν επιλεγεί ο τουριστικός μας προορισμός από τους υπόλοιπους συνέλληνες, οι οποίοι προτιμούν τη Λευκάδα αλλά και τις απέναντι ακτές του ιονίου, όπως τα Σύβοτα. Καλά για τουριστική προβολή δεν θα γράψω σήμερα τίποτα. Σε επόμενο σημείωμα. Απλά, από την στιγμή που ισχύει στον τουρισμό η τάση της «τελευταίας στιγμής» και από την στιγμή που διαπιστώθηκαν απώλειες από τη Γερμανική και την Αυστριακή αγορά, που ήταν κάποτε η δεύτερη και Τρίτη τη τάξη μετά τους Άγγλους αγορές, δεν θα έπρεπε να γίνει μια διαφημιστική καμπάνια; Ένα ερώτημα θέτω. alt

ΝΑΙ ΣΤΟ ΔΗΠΕΘΕ ΑΛΛΑ ..... ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΛΙΓΑ 700.000 ΣΤΑ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΘέλω να πιστεύω ότι η συζήτηση που άνοιξε, με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις, με την μη ανανέωση τις συνεργασίας με τον πρώην Καλλιτεχνικό Διευθυντή, θα προσφέρει την ευκαιρία και τη δυνατότητα, τόσο στους αρμόδιους, όσο και γενικότερα στην κερκυραϊκή κοινωνία, να διαμορφώσει μια νέα άποψη για τα πολιτιστικά πράγματα του νησιού μας. Επιτρέψτε μου όμως, να κάνω ένα δυο σχόλια, πριν μπω στην ουσία αυτού του σημειώματος. Σχόλιο πρώτο. Για μια ακόμα φορά, βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα, πριν ακούσουμε όλες τις πλευρές, πριν γίνουμε γνώστες, κατά το μέτρο του δυνατού, όλων των δεδομένων, που θα μας επιτρέψουν να ζυγίσουμε τα πράγματα, να σταθμίσουμε γεγονότα και να αξιολογήσουμε δράσεις και πρόσωπα, με περισσότερη αντικειμενικότητα και όχι στηριζόμενοι στο θυμικό. Σχόλιο δεύτερο. Διέκρινα, να αναπτύσσεται ένα φαινόμενο προσωπολατρίας προς το πρόσωπο του απερχόμενου Καλλιτεχνικού Διευθυντή και δεν θα εξετάσω εάν δικαίως ή όχι συνέβη αυτό. Απλά θα πω ότι, ίσως είναι δείγμα του στοιχείου του ενθουσιασμού για το οποίο διακρινόμαστε, ως λαός και λιγότερο ως στοιχείο, ώριμης στάσης και λειτουργίας. Να θυμίσω, εγώ που δεν είμαι άνθρωπος του πολιτισμού, αυτό που είχε πει ο Μπρεχτ «αλίμονο στους λαούς που χρειάζονται ήρωες». Σχόλιο τρίτο. Αρεσκόμαστε να κομπορρημονούμε ότι είμαστε τόπος πολιτισμού, αλλά κάποιες φορές, λειτουργούμε ως οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων και είμαστε πρόθυμοι να αντιπαρατεθούμε με τους «αντιπάλους» και τον κακό διαιτητή «που μας κλέβει τη νίκη». Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Δεν είναι όλα «άσπρο – μαύρο». Έτσι λοιπόν, αντί να μετρήσουμε και να ζυγίσουμε τα πράγματα, με βάση δεδομένα για να διαμορφώσουμε αντικειμενική άποψη και γνώμη, μείναμε μόνο στο προσωπικό στοιχείο. Κανείς δεν αμφιβάλλει για την καλλιτεχνική αξιοσύνη του Πέτρου Γάλλια και για την προσφορά του στα πολιτιστικά πράγματα του τόπου μας. Και εδώ βεβαίως θα πρέπει να επισημάνουμε την αστοχία, ενδεχομένως του θεσμού, που επιφορτίζει τον Καλλιτεχνικό διευθυντή και με καθήκοντα οικονομικού διευθυντή. Άσχετο. Ο Καλλιτεχνικός διευθυντής, όπως και να λέγεται, είναι πρωτίστως καλλιτέχνης και δημιουργός και γι’ αυτό πρέπει να κρίνεται, δεν έχει τελειώσει την economic school of London και δεν μπορεί ντε και καλά να είναι άψογος ή έστω καλός και στην οικονομική διαχείριση. Εντελώς ξεχωριστό αντικείμενο. Όμως το θέμα δεν πρέπει να είναι μόνο το φυσικό πρόσωπο, αλλά το πώς λειτουργεί ο θεσμός σε σχέση με την αποστολή του, ως μέρος ενός πολιτιστικού συνόλου και σε σύγκριση με τους υπόλοιπους πολιτιστικούς θεσμούς. Πόσο πολιτιστικό έργο παράγει, τι ποιότητα πολιτιστικού έργου και με ποιο προϋπολογισμό. Και αυτά τα στοιχεία, να συγκρίνονται, με τα αντίστοιχα στοιχεία άλλων οργανισμών, σωματείων και συνόλων. Για παράδειγμα, όπως είπε ο σημερινός Πρόεδρος του Δ.Σ, το ΔΗΠΕΘΕ στην τελευταία τριετία, είχε 700.000 ευρώ στα ταμεία του από διάφορες χρηματοδοτικές πηγές, ήτοι από το Δήμο Κέρκυρας, το Υπουργείο Πολιτισμού και από Ευρωπαϊκά προγράμματα. Είναι πολλά τα λεφτά, αν κάποιος τα συγκρίνει με τους προϋπολογισμούς των Φιλαρμονικών, που ετησίως δεν ξεπερνούν, κατά μέσο όρο τις 80.000 ευρώ και προσφέρουν αυτό το τεράστιο εκπαιδευτικό και καλλιτεχνικό έργο, που τις καταστούν μέρος της πολιτιστικής ταυτότητας του τόπου μας. Ή όταν την ίδια στιγμή, υπάρχουν πολιτιστικά σωματεία στην περιφέρεια, τα οποία είναι όντως πολιτιστικές φωλιές και συμβάλουν στην κοινωνική συνεκτικότητα και δίνουν διέξοδο στη νεολαία των χωριών μας και κινδυνεύουν να κλείσουν. Καταλήγω, ναι στο ΔΗΠΕΘΕ αλλά έχω την πεποίθηση ότι θα πρέπει να ξαναδούμε την συνολική του λειτουργία και εάν είναι δυνατόν να την εντάξουμε σε ένα γενικότερο πολιτιστικό όπου θα υπάρχει αλληλοϋποστήριξη και συνέργεια.

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΓια ένα ακόμη καλοκαίρι στην κορύφωση της τουριστικής περιόδου ζούμε στιγμές «ροκ» ή απείρου κάλλους στο διεθνές αεροδρόμιο του νησιού μας στο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, του οποίου πολύ φοβάμαι θα τρίζουν τα κόκκαλα του. Αυτά που βιώνουν και φέτος εργαζόμενοι αλλά και κυρίως επισκέπτες του νησιού, είναι εικόνες και καταστάσεις πρωτόγνωρες για ένα διεθνές αεροδρόμιο, ενός σύγχρονου Ευρωπαϊκού κράτους, το οποίο αεροδρόμιο δέχεται ετησίως, περίπου 1 εκατομμύριο τουρίστες κατά μέσο όρο. Εκτός και εάν δεν είμαστε σύγχρονος ευρωπαϊκό κράτος, κάτι το οποίο ελέγχεται, έτσι όπως λειτουργούν κάποιοι ανευθυνουπεύθυνοι αρμόδιοι. Είναι νωπές ακόμα οι εικόνες από το περσινό καλοκαίρι, με τον «αχόρταγο» να κόβει βόλτες στο αεροδρόμιο, κοντά στο σημείο όπου σταθμεύουν τα αεροσκάφη, μετά από προβλήματα στην αποχέτευση. Εικόνες απαράδεκτες για αεροδρόμιο ευρωπαϊκής χώρας και αποφεύγω να κάνω συγκρίσεις με αεροδρόμια τριτοκοσμικών χωρών, για να μην προσβάλω αυτές τις χώρες. Φέτος ανέκυψε άλλο πρόβλημα με την λειτουργία του κλιματισμού, που είχε ως αποτέλεσμα εργαζόμενοι και επιβάτες να πέφτουν … σαν τα κοτόπουλα. Το περίεργο ποιο είναι; Ότι για ένα αεροδρόμιο, το οποίο προσφέρει ετησίως στο εθνικό κορβανά κέρδη περίπου 25 εκατομμυρίων ευρώ και καθαρά κέρδη τουλάχιστον 18- 20 εκατομμύρια, το κράτος ή πιο σωστά η αρμόδια υπηρεσία, δηλαδή η ΥΠΑ, δεν διαθέτει ένα κονδύλι για την αποκατάσταση της συγκεκριμένης βλάβης και γενικότερα των βλαβών. Το «ανέκδοτο» όμως έχει και συνέχεια, αφού το κράτος δεν δίνει χρήματα για την αποκατάσταση της βλάβης και την εύρυθμη λειτουργίας του κλιματισμού, ενεργοποιήθηκαν οι φορείς του τουρισμού, έκαναν έρανο και έβαλαν τα χρήματα για την αποκατάσταση της ζημιάς. Τελικά το πρόβλημα δεν λύθηκε με αποτέλεσμα, αυτές οι απαράδεκτες εικόνες να συνεχίζονται και οι αρμόδιοι να επιμένουν να μη δίνουν λύση. Βέβαια, η προβληματική λειτουργία του κλιματισμού, δεν είναι η μοναδική «ανορθογραφία», που καταγράφεται και διαπιστώνεται στο αεροδρόμιο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, αφού πάνω από τις μισές τουαλέτες δεν λειτουργούν!!! Έτσι ολοκληρώνεται η «πηγή» δυσφήμισης του τουριστικού μας προορισμού. Ο καθένας, μπορεί να αντιληφθεί, με ποια διάθεση φεύγουν από το νησί οι επισκέπτες οι οποίοι διακινούνται μέσω του αεροδρομίου. Δεν φτάνουν οι εικόνες που θα συναντήσουν μέχρι το αεροδρόμιο με τα «βουνά» σκουπιδιών και με το οδικό δίκτυο «έμενταλ», θα βλαστημήσουν την ώρα που επέλεξαν να έρθουν στη Κέρκυρα για διακοπές, κάνοντας σάουνα στο αεροδρόμιο μας, μέχρι να επιβιβαστούν στο αεροσκάφος που θα τους μεταφέρει στην πατρίδα τους. Θα μου πείτε «μα καλά ο ιδιώτης όλα αυτά θα τα διορθώσει» μπορώ να απαντήσω πως ναι θα τα φροντίσει, αλλά επειδή είναι ένα υποθετικό ερώτημα θα απαντήσω στο πραγματικό ερώτημα ότι αυτό το ανίκανο κράτος δεν μπορεί να λειτουργεί με επάρκεια ένα διεθνές αεροδρόμιο και το έχει αποδείξει διαχρονικά. Και συνεχίζει να το αποδεικνύει και σήμερα με αριστερή διακυβέρνηση. Αν υποθέσουμε ότι οι προηγούμενοι ήταν ανίκανοι διαχειριστές, δυστυχώς και οι σημερινοί αποδεικνύονται το ίδιο. Ας ιδιωτικοποιηθεί λοιπόν το αεροδρόμιο για να λειτουργήσει με επάρκεια όπως λειτουργούν τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά αεροδρόμια.

Σελίδα 1 από 35