You are here: Αποψεις Αρθρα

Αρθρα

ΜΕ ΣΤΡΑΓΑΛΙΑ ΔΕΝ ΛΥΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ . ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΔυο από τα κορυφαία θέματα της επικαιρότητας σε τοπικό επίπεδο είναι τα οξυμένα προβλήματα που καταγράφονται στο χώρο της δημόσιας υγείας και της δημόσιας εκπαίδευσης, που έχουν ως αποτέλεσμα την υπολειτουργία τους σε σημαντικό και πρωτόγνωρο βαθμό. Στην τομέα της υγείας το δευτεροβάθμιο νοσηλευτικό ίδρυμα, δηλαδή το Γενικό Νοσοκομείο της Κέρκυρας λειτουργεί στο «κόκκινο» με τα γνωστά προβλήματα σε διάφορες κλινικές, όπως στην παιδιατρική που έφθασε στο χείλος του … λουκέτου. Και δεν είναι βεβαίως μόνο η παιδιατρική κλινική, αλλά και άλλες κλινικές και τμήματα του νοσοκομείου που λειτουργούν στο «κόκκινο», όπως η μονάδα τεχνητού νεφρού λόγω έλλειψης γιατρών, το ΤΕΠ. Επίσης μεγάλο πρόβλημα το οποίο δεν έχει αναδειχθεί, όσο θα έπρεπε, είναι τα τεράστια προβλήματα, λόγω έλλειψης γιατρών, στην Ψυχιατρική κλινική, που και αυτή κινδυνεύει με λουκέτο. Και δεν είναι μόνο η έλλειψη γιατρών σοβαρό πρόβλημα, είναι επίσης η έλλειψη νοσηλευτών, αλλά και αναλώσιμων από αντιδραστήρια έως μαξιλαροθήκες!!! Είναι ενδεικτικό ότι πριν την μετεγκατάσταση στο νέο Νοσοκομείο, στο παλαιό το οποίο ήταν έκτασης 9,5 τετραγωνικών μέτρων εργαζόταν 450 με 500 γιατροί, νοσηλευτές και διοικητικό προσωπικό και σήμερα στο νέο νοσοκομείο έκτασης 33.500 τ.μ εργάζονται περίπου 280 εργαζόμενοι. Όλες αυτές οι λύσεις που δρομολογούνται είναι απλώς, «μπαλώματα» για να μην καταρρεύσει τελείως το σύστημα. Εάν δεν γίνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και μάλιστα «γενναίες» δεν πρόκειται να λειτουργήσει με επάρκεια και με ασφάλεια το Νοσοκομείο μας. Αλλά στην εποχή του Δ.Ν.Τ πώς να γίνουν προσλήψεις 300 ή 400 ατόμων για να μπορεί κάποιος να ισχυρίζεται ότι λειτουργεί το νοσοκομείο με το μισό προσωπικό που προβλέπει ο Οργανισμός του. Ο οποίος Οργανισμός που έχει εγκριθεί από το αρμόδιο Υπουργείο, τα συναρμόδια πιο σωστά, προβλέπει περίπου 960 θέσεις μονίμων. Και το Νοσοκομείο μας λειτουργεί με επικουρικούς, τους οποίους πληρώνει από τον προϋπολογισμό του, ο οποίος είναι μειωμένος, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, κατά το 1/3. Από 30 περίπου εκατομμύρια ευρώ, έχει φθάσει στα 10 εκατομμύρια ευρώ. Ο καθένας μας μπορεί να αντιληφθεί ότι χωρίς αύξηση πιστώσεων δεν μπορούν να λυθούν αποτελεσματικά τα προβλήματα λειτουργίας του Νοσοκομείου μας. Όπως και ο καθένας μας αντιλαμβάνεται ότι έχουν γίνει και λάθος χειρισμοί κατά το παρελθόν, όταν ακόμα υπήρχαν οι δυνατότητες να καλυφθούν με μόνιμο προσωπικό οι ελλείψεις, κάτι που δεν έγινε. Και δεν είναι μόνο αυτά τα προβλήματα. Θα πρέπει επιτέλους οι θεσμικοί παράγοντες του τόπου, όχι μόνο οι Υγειονομικοί, αλλά και η Αυτοδιοίκηση Α! και Β! βαθμού, οι Βουλευτές τα Επιμελητήρια, Εμπορικό, ΤΕΕ και Οικονομικό και άλλοι φορείς, να δημιουργήσουν μέτωπο και να διεκδικήσουν την επανασύσταση της Υγειονομικής Περιφέρειας Ιονίων Νήσων και επίσης να έρθει η έδρα του ΕΚΑΒ από τα Γιάννενα στη Κέρκυρα, όπως ήταν παλαιότερα. Την ίδια κατάσταση περίπου, συναντά κάποιος και στο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης. Τι να πει κανείς για τον όγκο των προβλημάτων που συναντά κάποιος, ο τρίτος ο αντικειμενικός παρατηρητής, στο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης, όπως οι σχολικές υποδομές, που στην πλειοψηφία τους είναι γερασμένες και ξεπερασμένες και εμφανής και αδήριτη η ανάγκη τόσο για ανέγερση νέων σχολικών μονάδων, κυρίως στην πόλη, όπου συγκεντρώνεται το 70% του μαθητικού δυναμικού, όσο και οι αναγκαίες παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν. Χωρίς πόρους, αυτά τα προβλήματα δεν μπορούν να επιλυθούν, ούτε βέβαια με τα «ψίχουλα» που δίνει το κράτος στην αυτοδιοίκηση την πρωτοβάθμια, μπορούν να γίνουν οι αναγκαίες παρεμβάσεις για να συντηρούνται μάχιμες οι σχολικές μονάδες.

ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΣε λίγες ημέρες θα κάνω για πρώτη φορά τα υπερατλαντικό ταξίδι, όπου θα έχω την ευκαιρία μαζί με τον Δήμαρχο της Κέρκυρας, να συναντηθούμε με τους ομογενείς που ζουν στην Αμερική και στη Νέα Υόρκη. Όλο αυτό το διάστημα που προετοιμάζουμε αυτό το ταξίδι, μου έχει κάνει εντύπωση το πάθος αυτών των ανθρώπων για τον τόπο τους και το αίσθημα προσφοράς που τους διακρίνει. Είναι οι δικοί μας άνθρωποι, που έφυγαν από τον τόπο τους για να βρουν καλύτερες συνθήκες ζωής, να αναζητήσουν την τύχη τους, να παλέψουν για τη ζωή τους και για τη ζωή των οικογενειών τους, να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους και τις αντοχές τους και να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που θα τους παρουσιαστούν. Έφυγαν αλλά δεν έκοψαν τον ομφάλιο λώρο με τη γενέθλια γη, έφυγαν και θαρρώ ότι πήραν μαζί τους, μόνο τα καλά και τις αρετές της φυλής μας, αυτά τα χαρακτηριστικά που έχουν οι Έλληνες και τους κάνουν διαφορετικούς από τους άλλους και τους δίνουν τη δύναμη να πετυχαίνουν κάτω από δύσκολες συνθήκες. Εκεί και όταν οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος τους, ο Έλληνες μπορούν να πετυχαίνουν. Εμείς που μείναμε πίσω, αυτά τα χαρακτηριστικά, αυτά τα χαρίσματα της φυλής μας, έχουμε αφήσει ή έχουμε επιτρέψει εάν θέλετε, να επικαλυφθούν από τα ελαττώματα μας, αυτά που μας καθηλώνουν, που μας ταλανίζουν και μας καθιστούν ουραγούς από πρωτοπόρους. Και που εν πολλοίς μας έχουν οδηγήσει σε αυτά τα αδιέξοδα που βιώνουμε σήμερα. Είναι η διφυής όψη του θεού Ιανού. Οφείλω να ομολογήσω ότι ανυπομονώ να γνωρίσω αυτή την άλλη «Ελλάδα» στην άλλη άκρη του Ατλαντικού ωκεανού, εκεί που οι απόδημοι έχουν στήσει την νέα τους ζωή και που στην πλειοψηφία τους, με όπλο στη φαρέτρα τους τα χαρίσματα της φυλής έχουν κατορθώσει, όχι μόνο να πετύχουν, αλλά και να αναγνωρίζονται για τις ικανότητές τους, για το ότι είναι φιλοπρόοδοι και αποτελεσματικοί, από τους άλλους. Και να ξεχωρίζουν. Και κυρίως, τώρα που έχουν πετύχει και είναι σε θέση να προσφέρουν στην πατρίδα τους, να μην της γυρίζουν την πλάτη. Να αγωνιούν και να αγχώνονται, να επιζητούν κάθε τρόπο και κάθε ευκαιρία, για να προσφέρουν στον τόπο τους. Κάτι σαν ανταπόδοση για το δώρο που τους έκανε η ζωή, να γεννηθούν Έλληνες. Μου κάνει επίσης εντύπωση ότι, ενώ αυτοί, από την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, επιζητούν κάθε ευκαιρία που τους συνδέει με τον τόπο τους, αναδεικνύοντας έτσι ένα ακόμα χάρισμα της φυλής μας που είναι η φιλοπατρία, εμείς ουδέποτε μπορώ να πω, δεν τους αναζητήσαμε. Όχι για να τους ζητήσουμε τη δική τους βοήθεια, αλλά για να καμαρώσουμε για τα επιτεύγματα τους, για να τους δείξουμε την περηφάνια μας για τις δικές τους επιτυχίες και για να τους σφίξουμε αλληλέγγυα το χέρι και να τους δώσουμε δύναμη, να συνεχίσουν να μεγαλώνουν και να διατηρούν την «άλλη Ελλάδα», εκεί μακριά από την πατρίδα. Όλο αυτό το διάστημα στις τηλεφωνικές επαφές που έχω με τους απόδημους της Αμερικής και της Νέας Υόρκης, έχω εκπλαγεί πραγματικά, από την αγωνία τους για το πώς θα προσφέρουν στα νησιά μας, στη Κέρκυρα και στα διαπόντια. Και εμείς εδώ, με τις πράξεις μας και με τις συμπεριφορές μας, «φροντίζουμε» να πληγώνουμε καθημερινά αυτόν τον όμορφη και ευλογημένο τόπο. Αλλά είπαμε ο Θεός Ιανός…

Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ … ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΘεωρώ ότι δεν αμφισβητεί κανείς ότι η παραλιακή της Γαρίτσας αποτελεί σημείο αναφοράς όχι μόνο για τους κατοίκους του νησιού, αλλά και για τους επισκέπτες. Δυστυχώς το «τραυματισμένο» σώμα της παραλιακής, δηλαδή από το τείχος του ΝΑΟΚ μέχρι τον Ανεμόμυλο, παρά τις ελπίδες που εδραιώθηκαν με την εγκατάσταση του εργολάβου, ο οποίος έχει αναλάβει την αποκατάσταση του τοιχίου και του πεζοδρομίου, συνεχίζει καθημερινά να πλήττεται από την φθορά του χρόνου, με αποτέλεσμα κάθε μέρα να ανοίγονται «τρύπες» και να είναι πλέον ορατός ο κίνδυνος κατάρρευσης μεγάλου τμήματος του πεζοδρομίου και κατ’ επέκταση και του δρόμου. Στις κραυγές αγωνίας ότι πρέπει ο ΟΛΚΕ, να παρέμβει έστω εμβαλωματικά, με προφανή στόχο να διασώσει από την κατάρρευση μεγάλο τμήμα της παραλιακής, η απάντηση είναι ότι «δεν μπορεί να γίνει αυτό, από την στιγμή που έχει εγκατασταθεί ο εργολάβος». Ναι ρε παιδιά, έχει εγκατασταθεί ο εργολάβος, αλλά εργασίες δεν γίνονται τους τελευταίους περίπου 9 μήνες, αφού το έργο «χάθηκε» στους διαδρόμους του λαβύρινθου της ελληνικής γραφειοκρατίας. Μέχρι να απεμπλακεί το έργο από τις ατραπούς της γραφειοκρατίας που το έχουν σταματήσει, ελλοχεύει ο κίνδυνος, ορατός μακροσκοπικά και χωρίς να είσαι ειδικός, της κατάρρευσης μεγάλου τμήματος της παραλιακής. Με φειδώ, με πολύ προσοχή θα έλεγα, συμφωνούν και οι μηχανικοί, οι οποίοι βεβαίως έχουν άλλη ματιά προσέγγισης στα πράγματα, λόγω εξειδίκευσης στο αντικείμενο. Τότε, αν ο μη γένοιτο, δε θα χρειαστούν περισσότερα χρήματα για την αποκατάσταση των ζημιών στην παραλιακή; Που θα βρεθούν αυτά τα χρήματα, αφού με τόσο κόπο και μετά από πολλά χρόνια, απ’ όλες τις διοικήσεις του ΟΛ.ΚΕ έγινε εφικτό να φθάσουμε μέχρι του σημείου της εγκατάστασης του εργολάβου. Οπότε, όπως πολύ εύστοχα λέει ο λαός μας, «φτου και από την αρχή». Όταν σταματάει η λογική, αρχίζει η ελληνική γραφειοκρατία. Φοβάμαι μόνο, ότι εδώ στην Κέρκυρα, στο νησί των Φαιάκων, ενδημεί μια «κατάρα» που δεν επιτρέπει σε κανένα, μεγάλο ή μικρότερο έργο, να αρχίσει και να ολοκληρωθεί στον προβλεπόμενο χρόνο. Πάντα κάτι συμβαίνει και ανατρέπει την φυσιολογική πορεία και εξέλιξη των πραγμάτων. Επί του προκειμένου ο Οργανισμός Λιμένος Κέρκυρας, φοβάμαι ότι έχει ολιγωρήσει αρκετά και θα πρέπει να δράσει άμεσα για να μην έχουμε να αντιμετωπίσουμε στο κοντινό μέλλον δυσάρεστες εξελίξεις. Ο χειμώνας είναι ακόμα μπροστά μας και μια έντονη κακοκαιρία μπορεί να επιφέρει δραματικές συνέπειες στο «τραυματισμένο» σώμα της παραλιακής. Αν περιμένουμε πότε θα απεμπλακεί, η εγκατεστημένη ήδη εργολαβία από τα γραφειοκρατικά εμπόδια που την έχουν καθηλώσει, για να προχωρήσει και να αποκαταστήσει την παραλιακή, ίσως να είναι αργά, κάτι βεβαίως που απεύχομαι, όπως ο κάθε Κερκυραίος απεύχεται μια τέτοια εξέλιξη. Επειδή όμως δεν μπορούμε να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας και τις προσδοκίες μας στην τύχη ή στα Θεία, θα πρέπει, όπως πολύ σωστά έλεγαν οι πρόγονοι μας συν Αθηνά και χείρα κίνει. Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν είναι εικόνα αυτή που παρουσιάζει σήμερα η παραλιακή της Γαρίτσας από την οποία περνά η πλειοψηφία των επισκεπτών, για να υποδεχτούμε σε δύο μήνες περίπου τους υποψήφιους τουρίστες που θα επιλέξουν τον προορισμό μας, πρώτα για τις εορτές του Πάσχα και μετά για τη νέα τουριστική περίοδο. Οφείλει ο ΟΛ.ΚΕ να παρέμβει και μάλιστα ΑΜΕΣΑ.

Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΕΔΕΙΞΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΤελικά η Κέρκυρα «βγάζει» Πρόεδρο στη Νέα Δημοκρατία, αλλά από την ανάποδη. Εξηγούμαι. Το 2009 στην εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη νέου Προέδρου με αντιπάλους τη Ντόρα Μπακογιάννη και τον Αντώνη Σαμαρά, στη Κέρκυρα, πρώτη σε ψήφους είχε έρθει η Ντόρα αλλά τις εκλογές τις κέρδισε ο Σαμαράς. Στην ίδια εκλογική διαδικασία που έγινε πριν λίγες ημέρες, με αντιπάλους τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Βαγγέλη Μειμαράκη, πρώτος σε ψήφους στη Κέρκυρα ήρθε ο Μειμαράκης, αλλά τις εκλογές τις κέρδισε ο Κυριάκος. Προφανώς κάτι δεν κάνουμε σωστά. Όλα αυτά προς χάριν αστεϊσμού, γιατί τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά. Για τη χώρα μας εννοώ. Γιατί η χώρα έχει ανάγκη από πολιτικούς, οι οποίοι όντως αποτελούν εναλλακτική πρόταση στο «παλιό» και διαθέτουν τη βούληση, τη γνώση και τον τρόπο, να ξεφύγουμε από παλιές κατεστημένες και στρεβλές αντιλήψεις, για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις των καιρών με αποτελεσματικότητα αλλά και να διαγράψουμε το παρελθόν που μας κρατά δέσμιους ιδεοληψιών και ιδεολογικών αγκυλώσεων, οι οποίες είναι ξεπερασμένες στην εποχή μας και μας καταδικάζουν να αποτελούμε το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης και να είμαστε δακτυλοδεικτούμενοι και παράδειγμα προς αποφυγή. Δεν είναι τυχαίο ότι η πλειοψηφία του παλιού πολιτικού συστήματος δεν «γούσταρε» τον Κυριάκο και προτιμούσε τον Βαγγέλη Μειμαράκη. Όχι μόνο γιατί, ενδεχομένως κάποιοι, ιδιοτελώς σκεπτόμενοι, τον θεωρούσαν πιο εύκολο αντίπαλο στις επόμενες εθνικές εκλογές, όποτε αυτές και αν γίνουν, αλλά γιατί διέβλεπαν και αναγνώριζαν, έστω και αν δεν το ομολογούσαν, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εκφέρει έναν διαφορετικό, σύγχρονο πολιτικό λόγο και ότι μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτη εξελίξεων στο ευρύ πλαίσιο του πολιτικού συστήματος. Δεν σημαίνει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πετύχει είτε ως αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας και πιθανόν αύριο ως Πρωθυπουργός, γιατί το αποτέλεσμα εξαρτάται από πολλούς αστάθμητους και εξωγενείς, υπό την έννοια πέραν από τον ίδιο, παράγοντες. Αν όντως μπορέσει να αντιμετωπίσει με αποτελεσματικότητα όλα αυτά τα εμπόδια που είναι σίγουρο ότι θα του θέσει στην πορεία του, το παλιό κατεστημένο και τα συμφέροντα που αυτό εξυπηρετεί. Απέδειξε όμως, με τον πλέον περίτρανο τρόπο, ότι διαθέτει τα εχέγγυα να παλεύει, να ανατρέπει προγνωστικά και να κερδίζει. Απέδειξε σε όλη τη διάρκεια του εσωκομματικού προεκλογικού αγώνα, ότι διαθέτει μεθοδικότητα, υπομονή, γνώση, στρατηγική και εργατικότητα. Και κάτι ακόμα όπως μας είπε στο Corfutv ο γνωστός εκλογολόγος και καθηγητής Πανεπιστημίου Ηλίας Νικολακόπουλος, στόχευση. Έβαλε συγκεκριμένους στόχους και κάθε φορά πετύχαινε φθάνοντας μέχρι το τέλος. Προφανώς αυτές οι αρετές που έδειξε ότι διαθέτει, θα τον ακολουθούν και ως Πρόεδρο της Ν.Δ και αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Είναι δε εμφανής ο εκνευρισμός που διαθέτει πλέον τους πολιτικούς του αντιπάλους, οι οποίοι τώρα πλέον έχουν να αντιμετωπίσουν έναν αληθινό αντίπαλο, ο οποίος έρχεται από το μέλλον. Οι ιδέες, οι προτάσεις, όσες τουλάχιστον πρόλαβε να διατυπώσει στο πλαίσιο αυτής τη τρίμηνης διαδικασίας, απέχουν παρασάγγας από τις αντιλήψεις που διαθέτει το «παλιό» πολιτικό κατεστημένο σύστημα. Και το «παλιό» δεν σχετίζεται μόνο με τον συντηρητικό χώρο, αλλά εκτείνεται σε όλα το εύρος της πολιτικής γεωγραφίας φθάνοντας προφανώς και στην αριστερά. Ίσως αυτός ο εκνευρισμός, που οδήγησε μάλιστα και στις πρώτες διαγραφές, αν λειτουργήσει ως κινητήριος δύναμη, να ωφελήσει αυτές τις δυνάμεις, διαφορετικά θα έχουν να αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα, σε βαθμό που ενδεχομένως να κριθεί και η επιβίωση τους, ως κομματικοί μηχανισμοί. Όλα αυτά βεβαίως απομένουν να αποδειχτούν, άλλωστε το επόμενο χρονικό διάστημα, οι πολιτικές εξελίξεις, όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά πανευρωπαϊκά, προδιαγράφονται άκρως ενδιαφέρουσες.

ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ 2016. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΜια χρονιά αρκούντως δύσκολη, ίσως η χειρότερη της νέας χιλιετίας του 21ου αιώνα έφυγε και μια εξίσου δύσκολη, με βάση τη θεωρία της «επιστροφής στον ρεαλισμό» είναι μπροστά μας και ήδη διανύουμε. Πέρσι τέτοια εποχή ζούσαμε ως χώρα σε ένα ροζ συννεφάκι, εν όψει της εκλογικής μάχης της 25ης Ιανουαρίου, φέτος ζούμε και βιώνουμε τον «εφιάλτη», μετά την «πτώση» μας από το συννεφάκι και την ανώμαλη προσγείωση. Το 2015 έφυγε, αλλά κληροδότησε στο 2016 πολλά από τα άλυτα προβλήματα που άφησε πίσω του. Σε τοπικό επίπεδο σταχυολογώντας τα, θα σταθούμε στα κυριότερα από αυτά, τα οποία βεβαίως έρχονται από βάθος χρόνου και θα ψηλαφίσουμε τις όποιες ελπίδες υπάρχουν, για την επίλυση τους λη για την δρομολόγηση διαδικασιών επίλυσης αυτών των προβλημάτων. Κατά την άποψη μου το 2016 θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό το τι πρόκειται να γίνει με το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Η σημερινή δημοτική αρχή, δεν έχει την «πολυτέλεια» που ίσως διέθεταν οι προηγούμενες δημοτικές αρχές να κερδίσει χρόνο πετώντας την μπάλα στη κερκίδα και ουσιαστικά μεταβιβάζοντας το πρόβλημα στους επόμενους. Το ματς λήγει, η ομάδα χάνει και πρέπει να βάλλει γκολ, άρα πρέπει να βγει στην επίθεση και να αναλάβει πρωτοβουλίες. Είναι στοίχημα, θα έλεγα στοίχημα ζωής για το νησί και είναι και πρόκληση. Να λύσει ένα πρόβλημα, στο οποίο όλοι οι άλλοι έφαγαν, τα μούτρα τους. Θα τα καταφέρει; Ίδωμεν. Πάντως ειδικοί που γνωρίζουν καλά τα δεδομένα της υπόθεσης, είναι επιφυλακτικοί γιατί βλέπουν τον άμμο στη κλεψύδρα να μειώνεται και η δημοτική αρχή να πέφτει έξω στο χρόνο. Υπάρχει και το μεταβατικό διάστημα, μέχρι την ολοκλήρωση, δηλαδή την λειτουργία του δεματοποιητή, ο οποίος είναι εδώ, αλλά καλά κρυμμένος σε κάποια «υπόγεια» για τον φόβο των Ιουδαίων. Ο νέος χρόνος μπήκε και με διαθέσεις … Σέρλοκ Χολμς. Η δεύτερη μεγάλη πρόκληση της χρονιάς, δεν σχετίζεται με πρόβλημα, αλλά με την εξέλιξη ενός «διαγωνισμού» και θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό τους πρώτους μήνες του έτους και συγκεκριμένα τον Φεβρουάριο. Πρόκειται για τις πιθανότητες που έχουμε να διεκδικήσουμε τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2021. Το Φεβρουάριο θα γνωρίζουμε εάν είμαστε στις 4 πόλεις που θα περάσουν στο δεύτερο γύρο της διαγωνιστικής διαδικασίας και θα διεκδικήσουν με ίσες πιθανότητες τον πολυπόθητο τίτλο. Αν τα καταφέρουμε τότε θα έχουμε κερδίσει χρόνο, να καλύψουμε ενδεχομένως ελλείμματα που προήλθαν από την τελευταία στιγμή κατάθεσης της υποψηφιότητας μας και να οργανώσουμε καλύτερα τις δυνάμεις μας, εν όψει της τελικής μάχης. Από κει και πέρα οι υπόλοιπες προκλήσεις είναι οι «συνήθεις ύποπτοι» που σχετίζονται με την καθημερινότητα μας, όπως με τη λειτουργία της ΔΕΥΑΚ, το οδικό δίκτυο που έχει τα μαύρα του τα χάλια και το πώς θα πάει η νέα τουριστική περίοδος, σε ένα περιβάλλον που αλλάζει συνεχώς και με εξελίξεις στην ευρύτερη γειτονιά μας που επηρεάζουν, έτσι και αλλιώς το ευπαθές και ευαίσθητο τουριστικό προϊόν. Βέβαια θα ξεχώριζα κάποιους «σταθμούς» που θα έχουν τη δική τους βαρύτητα μέσα στο 2016, όπως το τι θα γίνει με το νέο ΕΣΠΑ, δηλαδή το Σύμφωνο Εταιρικής Συνεργασίας, που ουσιαστικά ξεκινά να τρέχει από αυτή την χρονιά. Πόσο έτοιμοι είμαστε; Τι θα γίνει με τα έργα που δεν ολοκληρώθηκαν στο ΕΣΠΑ; Θα ολοκληρωθούν από χρήματα του Π.Δ.Ε ή θα γίνουν μεταφερόμενα και θα «πετάξουν» έξω νέα έργα. «Χωράει» με βάση το οικονομικό αντικείμενο το έργο του Φοίνικα, για παράδειγμα. Και άλλα πολλά. Για να τελειώνω υπάρχουν και δυο τελευταίες προκλήσεις που σχετίζονται με τις μεταφορές. Εάν τελικά (ξανα)πετάξουν το 2016 υδροπλάνα στο Ιόνιο μετά την αδειοδότηση των δύο πρώτων υδατοδρομίων στη χώρα σε Κέρκυρα και Παξούς και το μεγάλο στοίχημα με το αεροδρόμιο Ιωάννης Καποδίστριας. Εάν εγκατασταθεί η Fraport και εάν, εφόσον εγκατασταθεί, το αεροδρόμιο αλλάξει εικόνα προς το καλύτερο. Αυτά τα ολίγα και ας έχουμε δύναμη να αντιμετωπίσουμε όλες αυτές και τις άλλες προκλήσεις που θα ορθωθούν μπροστά μας το νέο έτος.

Σελίδα 1 από 40