Thursday, Apr 28th

Last update:07:24:03 PM GMT

You are here: Αποψεις Αρθρα

Αρθρα

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ. ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΓΡΑΦΕΙ Ο Δ. ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΑυτή εδώ η στήλη σας έχει συνηθίσει τόσα χρόνια στη γκρίνια για την καθημερινότητα, για τις προσδοκίες μας που συχνά πυκνά προδίδονται από τους πολιτικούς μας και τους άρχοντες όλων των βαθμίδων, για τα προβλήματα του τόπου μας που όσο περνάει ο καιρός αντί να επιλύονται, αυξάνονται, για τις χαμένες ευκαιρίες αυτού του τόπου ώστε να προσφέρει στους κατοίκους του το βιοτικό επίπεδο που τους αξίζει και τέλος για το αυτονόητο, που όλοι οι υπόλοιποι το καταλαβαίνουμε, αλλά το αγνοούν αυτοί που έχουν την τύχη του τόπου μας στα χέρια τους κάθε φορά. Σήμερα όμως που βιώνουμε ίσως τη μεγαλύτερη γιορτή της Ορθοδοξίας, σήμερα που έχει αναστηθεί ο Θεάνθρωπος και έφερε την ελπίδα στους ανθρώπους, σήμερα είναι ευκαιρία να δράξουμε τη ευκαιρία και να κοιτάξουμε λίγο μέσα μας. Τι δεν κάναμε καλά, τι μπορούμε να κάνουμε καλύτερα, πως θα μπορέσουμε να πλησιάσουμε τον διπλανό μας, πολύ περισσότερο αυτές τις εποχές που έννοιες όπως, αλληλεγγύη και ανθρωπισμός είναι θεμέλιοι λίθοι πάνω στις οποίες πρέπει να οικοδομηθεί η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον των παιδιών μας, των συμπολιτών μας και βέβαια το δικό μας. Σταματώ τη γκρίνια αυτή τη μέρα και θέλω να οραματιστώ ένα καλύτερο αύριο που μπορούμε να οικοδομήσουμε όλοι μαζί. Για να γίνει αυτό όμως θα πρέπει να επιλέξουμε τη μεθοδολογία την οποία μας προτείνει ο Γκάντι. Αν όντως θέλουμε να αλλάξει ο κόσμος, θα πρέπει να αλλάξουμε εμείς πρώτα, ο καθένας ξεχωριστά. Μην περιμένουμε λοιπόν να γίνουν όλα δια μαγείας, μην περιμένουμε πρώτα τους άλλους αλλά ας αρχίσουμε εμείς να βελτιωθούμε στο μέτρο του δυνατού. Να γίνουμε λίγο καλύτεροι, για να γίνει και αυτός ο κόσμος αυτή η κοινωνία λίγο καλύτερη. Δεν μας φταίει η οικονομική κρίση για τα σημερινά αδιέξοδα που βιώνουμε, το αντίθετο μάλιστα εμείς δημιουργήσαμε την οικονομική κρίση, που ουσιαστικά είναι μια πτυχή της βαθιάς κοινωνικής και πολιτισμικής κρίσης στην οποία περιήλθαμε ως κοινωνία. Είναι ευκαιρία λοιπόν να μην μείνουμε στην επιφανειακή προσέγγιση αυτής της μεγάλης γιορτής της Ορθοδοξίας, αλλά να εμβαθύνουμε και να διδαχθούμε από τα μηνύματα τα οποία λειτουργούν ως φάρος που μας δείχνει την κατεύθυνση που οφείλουμε να ακολουθήσουμε. Να ανατρέψουμε τις κατεστημένες αντιλήψεις οι οποίες ευθύνονται για τα δεινά που περνάμε ως κοινωνία τα τελευταία 7 χρόνια, να πιστέψουμε στον εαυτό μας και να μην τα περιμένουμε από τους άλλους, να κάνουμε την αυτοκριτική μας, δεν ευθύνονται μόνο οι άλλοι για το δικό μας χάλι και σε κάθε περίπτωση επιτρέπεται να κάνουμε λάθη, επιτρέπεται να πέσουμε αλλά επιβάλλεται να σηκωθούμε και να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν. Για εμάς και πρωτίστως για τα παιδιά μας. Κυρίως για τις επόμενες γενιές που έρχονται και που δυστυχώς το μέλλον που τους επιφυλάσσουμε δεν είναι ευοίωνο. Αν λειτουργήσουμε διαφορετικά, αν βάλουμε στην άκρη τον εαυτούλη μας και δώσουμε θέσει στο «εμείς» τότε να είστε σίγουροι ότι μπορούμε να λύσουμε πολλά από αυτά τα προβλήματα που μας ταλανίζουν για χρόνια και θα μπορέσουμε να διαμορφώσουμε τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις ώστε να δούμε τον τόπο μας, τόσο τη χώρα μας όσο και το νησί μας, έτσι όπως τα επιθυμούμε και προσδοκούμε. Χριστός Ανέστη λοιπόν με ελπίδα και αισιοδοξία.

S.O.S ΕΙΚΟΝΕΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ ΣΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ Ι. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ. ΚΑΤΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ. ΓΡΑΦΕΙ Ο Δ.ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΕίναι σίγουρα η τελευταία τουριστική περίοδος που το αεροδρόμιο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ λειτουργεί με το σημερινό τρόπο διοίκησης, αφού με το τέλος της τρέχουσας πια τουριστικής περιόδου και από την 1η Νοεμβρίου περνά, όπως και τα υπόλοιπα 13 περιφερειακά αεροδρόμια στην κοινοπραξία Fraport – Slentel μετά την επικύρωση του διαγωνισμού. Είναι επίσης βέβαιο ότι αυτές οι εικόνες εγκατάλειψης που δεν συνάδουν με έναν τουριστικό προορισμό της εμβέλειας της Κέρκυρας και τα προβλήματα, τα οποία μέχρι σήμερα βρισκόταν στην ημερήσια διάταξη των τοπικών μέσων ενημέρωσης και απασχολούσαν τους επιβάτες ντόπιους και ξένους, αλλά και την κοινή γνώμη, θα αρχίσουν να μειώνονται και η κατάσταση, λίγο πολύ θα εξωραΐζεται, όσον αφορά την εικόνα του αεροδρομίου, που είναι η βασική πύλη εισόδου επισκεπτών, αφού ετησίως περνούν σε αφιξοαναχωρήσεις περίπου 2 εκατομμύρια επιβάτες, αλλά παράλληλα θα αναβαθμίζεται και η λειτουργία του αεροδρομίου. Προφανώς στο μυαλό των περισσοτέρων, ο εξωραϊσμός της εικόνας του αεροδρομίου και η λειτουργική αναβάθμιση, είναι δύο βασικές προϋποθέσεις, σε συνδυασμό βεβαίως και με άλλους παράγοντες, για την αύξηση των επισκεπτών. Προφανώς αυτοί οι δύο παράγοντες δεν επαρκούν για να αναβαθμιστεί συνολικά το τουριστικό μας προϊόν, αλλά σε κάθε περίπτωση, θα αποτελέσει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, το νησί μας, να διαθέτει ένα αεροδρόμιο το οποίο να λειτουργεί περίπου στο μέσο όρο των στάνταρς λειτουργίας των ευρωπαϊκών αεροδρομίων, αντιστοίχου μεγέθους και χαρακτηριστικών. Όλα αυτά όμως θα συμβούν και ελπίζουμε να συμβούν στο μέλλον, όχι το μακρύ, σε κάποιους μήνες, το ερώτημα όμως που παραμένει είναι τι γίνεται μ την τρέχουσα τουριστική περίοδο. Δυστυχώς τα προβλήματα είναι πολλά, μέχρι αυτή την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχει γίνει η παραμικρή παρέμβαση για να λυθούν κάποια από τα πάμπολλα προβλήματα που αντιμετωπίζει το αεροδρόμιο μας και ελλοχεύει ο κίνδυνος, αυτή η εικόνα και η σημερινή υποβαθμισμένη λειτουργία του, παρά τις προσπάθειες των εργαζομένων, να αποτελέσει μια από τις αιτίες δυσφήμισης του τουριστικού μας προορισμού. Καλώς ή κακώς, το αεροδρόμιο είναι η πρώτη και η τελευταία εικόνα που παίρνει μαζί του ο επισκέπτης. Και η τελευταία εικόνα, αν δεν είναι ευχάριστη, μπορεί να σβήσει τις όποιες καλές αναμνήσεις και τα όποια όμορφα συναισθήματα δημιουργήθηκαν κατά την παραμονή. Για μια ακόμα φορά έχουμε μείνει, τουλάχιστον μέχρι τώρα, μόνο στα λόγια. Δυστυχώς επιβεβαιώθηκα ότι ναι μεν καλό ήταν που πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη με Περιφερειάρχη, Αντιπεριφερειάρχη, Δήμαρχο και άλλους φορείς, με αντικείμενο την λειτουργία του αεροδρομίου, αλλά από την στιγμή που δεν έχουν δικαιοδοσία στο να παρέμβουν, ήταν μια σύσκεψη περισσότερο για να εξωραϊστεί η εικόνα των πολιτικών, επιδεικνύοντας το οποίο ενδιαφέρον, παρά για την ουσία και το πρακτικό αποτέλεσμα. Με λίγα λόγια, εάν ο Διοικητής της ΥΠΑ, ως υπερκείμενη αρχή αλλά και η τοπική διοίκηση δεν έχουν την βούληση και το χρήμα βέβαια, να παρέμβουν και να βελτιώσουν σε ένα κάποιο βαθμό την εικόνα του αεροδρομίου, τότε δεν υπάρχει σωτηρία. Οι επιβάτες θα κατεβαίνουν στο Ι.Κ και θα νομίζουν ότι βρίσκονται σε … ζούγκλα με τα χόρτα περιμετρικά του αεροδρομίου. Ή θα πηγαίνουν στις τουαλέτες και θα βλαστημάνε την ώρα και την στιγμή που επέλεξαν το νησί μας για να περάσουν τις διακοπές τους. Για να μην πω για την ταλαιπωρία στον ήλιο και κάτω από το καραγκιοζ μπερντέ, ούτε για τις καταστάσεις που θα ζήσουμε, όπως και πέρσι, σε περίπτωση και χαλάσει ο κλιματισμός που έπεφταν σαν τα κοτόπουλα. Γι’ αυτό λοιπόν, γρηγορείτε.

ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΑ ΤΩΝ ΗΜΙΤΕΛΩΝ ΕΡΓΩΝ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΔυστυχώς στην εποχή μας δεν γίνονται θαύματα, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουμε να απαλλαγούμε από την «κατάρα» που κατατρέχει αυτόν τον τόπο και τον έχει ταλανίσει αρκούντως, με αποτέλεσμα να έχουμε καταστεί ουραγοί, σε σχέση με την ανάπτυξη που παρουσιάζουν άλλες περιοχές της χώρας μας και να υποβαθμίζεται η καθημερινότητα μας, αφού πάσχουμε στις δημόσιες και κοινωνικές υποδομές, εξ αιτίας του ότι δεν «προχωρούν» με τον ρυθμό που θα έπρεπε τα δημόσια έργα. Το κακό για τον τόπο μας πολλαπλό. Χάνουμε χρηματοδοτήσεις, κυρίως από τα συγχρηματοδοτούμενα ευρωπαϊκά προγράμματα, δεν καλύπτουμε τις περιφερειακές ανισότητες, αντιθέτως μεγαλώνει το χάσμα, υποβαθμίζεται η καθημερινότητα μας, δέχεται ένα τεράστιο πλήγμα η βασική οικονομική μας δραστηριότητα που στηρίζει αυτόν τον τόπο και την κοινωνία μας, δηλαδή ο τουρισμός, με άμεση συνέπεια να ξεθωριάζει το brand name του προορισμού μας. Οι αιτίες είναι πολλές, το πρόβλημα είναι πολυπαραγοντικό, αλλά σε κάθε περίπτωση σχετίζεται με τον βαθμό ικανότητας, προσήλωσης και οράματος των εκάστοτε διαχειριστών της τοπικής εξουσίας. Δυστυχώς το κακό όσο πάει αντί να αμβλύνεται μεγαλώνει και πλέον έχουμε φθάσει στη φάση του «δεν πάει άλλο». Κάτι πρέπει να γίνει και να γίνει… χθες. Μεγάλα έργα έχουν πάψει πια να γίνονται και αυτά που γίνονται ή που βρίσκονται σε εξέλιξη, καθυστερούν στην ολοκλήρωση τους και κυρίως είναι αποσπασματικού χαρακτήρα και δεν εντάσσονται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό, για να μπορούν να χαρακτηριστούν έργα πνοής για τον τόπο και κυρίως έργα τα οποία να διαθέτουν τη δυναμική να αναστρέψουν την αρνητική εικόνα που παρουσιάζει σήμερα το νησί μας. Τα παραδείγματα πάμπολλα θα μπορούσαμε να γεμίσουμε μια εγκυκλοπαίδεια και να διδάσκεται σε πανεπιστημιακές σχολές με αναπτυξιακό γνωστικό αντικείμενο, ως αποφυγή και ως κακό παράδειγμα. Να φέρω δυο τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα. Πρώτο στη σειρά η υπόθεση του θεάτρου ΦΟΙΝΙΚΑΣ, ένα έργο τεράστιας σημασίας για τις πολιτιστικές υποδομές του νησιού μας, με τέλεια μελέτη και εγκρίσεις μετ’ επαίνων από το ΚΑΣ, εντάχθηκε σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα, εγκαταστάθηκε ο εργολάβος και μετά… το έργο σταμάτησε και απεντάχθηκε. «Έγκλημα». Και οι υπεύθυνοι, γιατί σίγουρα κάτι κάποιος δεν έκανε σωστά, παραμένουν στο απυρόβλητο. Δεύτερο παράδειγμα η ανάπλαση της παραλιακής της Γαρίτσας, από το ΝΑΟΚ μέχρι τον Ανεμόμυλο, ένα από τα πιο γραφικά και επισκέψιμα σημεία του νησιού μας και της πόλης μας. Αν όπως λέει ο λαός μας «από το πρωί φαίνεται η καλή μέρα» τότε εδώ τα πράγματα είναι ζόρικα. Έγιναν αστοχίες αφού χωρίς να μπορεί να είναι φορέας υλοποίησης ο ΟΛ.ΚΕ δημοπράτησε το έργο στη συνέχεια η δημοπρασία ακυρώθηκε και φτου από την αρχή. Τελικά ο εργολάβος εγκαταστάθηκε και το έργο μετά από λίγο σταμάτησε και πάλι. Παρά τις διαβεβαιώσεις της περιφερειακής αρχής και του Περιφερειάρχη ότι η οι εργασίες θα ξεκινούσαν τον περασμένο Μάρτιο, φθάνουμε στον Μαιο και «δεν κινείται τίποτα. Και το χειρότερο; Κάθε μέρα που περνά η παραλιακή καταρρέει. Και ένα τρίτο, από τα πολλά παραδείγματα είναι το έργο του τουριστικού καταφυγίου στο Καφέ Γυαλί. Ένα έργο το οποίο έπρεπε να είχε παραδοθεί σε χρήση από το 2010, βρισκόμαστε στο μέσο του 2016 και δεν φαίνεται φως στον ορίζοντα. Αυτά τα ολίγα. Ας ελπίσουμε κάποια στιγμή να ξυπνήσουν οι αρμόδιοι.

Σ.Ε.Σ 2015 -2020: ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ «ΦΤΩΧΗ» ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΧΩΡΙΣ ΜΕΓΑΛΑ ΕΡΓΑ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΑποτελεί γενικευμένη διαπίστωση ότι στο νησί μας έχει πολύ καιρό να πραγματοποιηθεί ένα μεγάλο έργο, το οποίο να καλύψει ένα σημαντικό έδαφος από τις τεράστιες ελλείψεις στις υποδομές, απόρροια της έλλειψης ολοκληρωμένου σχεδιασμού και ολιγωριών που υπήρξαν στο παρελθόν και συνεχίζουν να υπάρχουν ακόμα και σήμερα, αφού δυστυχώς είναι εμφανές ότι η ίδια νοοτροπία και αντίληψη της διαχείρισης των δημόσιων πραγμάτων, εξακολουθεί να υπάρχει ως κυρίαρχη ιδεολογία. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι υπάρχουν καταγεγραμμένες ελλείψεις στις υποδομές τόσο τις κοινωνικές όσο και τις δημόσιες, από τα μαύρα χάλια του οδικού δικτύου, που η κατάσταση δεν αντιμετωπίζει με 100.000 χιλιάρικα εργολαβία για την οποία πανηγυρίζει η Περιφέρεια. Αυτά τα χρήματα είναι σταγόνα στον «Ωκεανό», για ένα νησί που διαθέτει ίσως το μεγαλύτερο, για το μέγεθος του νησιού, οδικό δίκτυο, κακό συντηρημένο και γερασμένο. Η Περιφέρεια όμως και ο Δήμος της Κέρκυρας, στο μέτρο που τον αφορά, δεν λένε κουβέντα για το μεγαλεπήβολο σχέδιο του παρελθόντος, τον άξονα Βορρά – Νότου, που εξακολουθεί να παραμένει αδήριτη ανάγκη, δεν λένε για τις παρακάμψεις όπως Τρία Γεφύρια – Ποντή, άντε για να φανώ ελαστικός μέχρι την Χρυσίδα, έργο που είχε σχεδιάσει ο τελευταίος Γενικός Γραμματέας και μετά εγκαταλείφτηκε, δεν λένε κουβέντα για την παράκαμψη της πόλης, αλήθεια ο κύριος Περιφερειάρχης και ο κύριος Δήμαρχος μπορούν να μας πουν, από την πλευρά τους τι μπορούν να κάνουν για να προχωρήσει το συγκεκριμένο έργο και δεν λένε επίσης κουβέντα, έστω για τη μικρή και μεγάλη παράκαμψη της πόλης. Απλά έχουν εγκαταλείψει το νησί και με ευθύνη των Κερκυραίων περιφερειακών συμβούλων που δεν αναδεικνύουν αυτά τα ζητήματα. Τουλάχιστον στη φετινή τουριστική περίοδο, ας κάνουν το ελάχιστο, αυτό που παρέλειψαν να κάνουν πέρσι, να καθαρίσουν δεξιά και αριστερά των οδικών αρτηριών από τα σκουπίδια και τα βάτα, για να είναι ασφαλής η διέλευση των οχημάτων. Δυστυχώς αυτή η κακοδαιμονία που πλήττει το νησί μας σχετικά με την υλοποίηση μεγάλων και χρήσιμων έργων, συγχρηματοδοτούμενων από ευρωπαϊκά προγράμματα συνεχίζεται ακόμα και σήμερα, με την πρώτη φορά αριστερά, για να μην πω ότι τα πράγματα είναι ακόμα πολύ χειρότερα. Αν υποθέσουμε ότι ο πολιτισμός είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα, τότε πολύ φοβάμαι ότι αυτό το μεγάλο κεφάλαιο για τον τόπο έχει πλήρως εγκαταλειφθεί και δεν υπάρχει σχεδιασμός από τους σημερινούς κρατούντες να δώσουν πειστικές και αποτελεσματικές λύσεις. Με δεδομένο ότι το οικονομικό αντικείμενο του νέου ΕΣΠΑ ή του Σ.Ε.Σ, είναι περιορισμένο δεν φαίνεται στον ορίζοντα να δίνονται λύσεις σε μείζονα ζητήματα, όπως το μεγάλο έργο της Βίλα Ρόσσα, το οποίο η σημερινή Περιφερειακή αρχή, φαίνεται να το έχει εγκαταλείψει και έτσι όχι μόνο, η πόλη μας δεν θα αποκτήσει Μουσείο πόλης, αλλά ελλοχεύει ο κίνδυνος να καταρρεύσει και ένα ιστορικό κτίριο, μετά την απένταξή του. Μια από τα ίδια και για τον Φοίνικα, αν και εδώ υπάρχει η δέσμευση τόσο του Δημάρχου όσο και του αντιδημάρχου των τεχνικών υπηρεσιών ότι θα το «τρέξουν» και το έργο θα απενταχθεί μετά την ολέθρια διαχείριση του από την προηγούμενη δημοτική αρχή, που είχε ως αποτέλεσμα την απένταξη του. Πάντως το μεγαλύτερο πρόβλημα του νησιού που είναι το υδρευτικό δεν φαίνεται η προοπτική της επίλυσης του, αφού μάλλον είναι δύσκολο να προχωρήσει το έργο των φραγμάτων, όπως δείχνουν τα πράγματα μετά την επίσκεψη των jaspers στο νησί. Ναι αλλά η ΔΕΥΑΚ κάτι θα πρέπει να σχεδιάσει ως αντίβαρο γιατί η κατάσταση δεν πάει άλλο. Σταματώ εδώ αφού ο κατάλογος είναι μακρύς, αλλά θα δώσουμε συνέχεια σε άλλο σημείωμα. Υ.Γ Δεν ξεχνώ βέβαια ότι παρά τις διαβεβαιώσεις το έργο στην παραλιακή στη Γαρίτσα «καρκινοβατεί».

ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΤΑ ΔΥΟ «ΚΛΕΙΔΙΑ» ΓΙΑ ΤΗ Ν.Δ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΑπό σήμερα η Νέα Δημοκρατία, τόσο τοπικά όσο και πανελλαδικά βρίσκεται στην αφετηρία μιας εκλογικής εσωκομματικής διαδικασίας για την ανάδειξη νέων μελών στα διοικητικά της όργανα, ανά την επικράτεια. Είναι από αυτές τις διαδικασίες που, κάπως υποκριτικά κάποιοι τις χαρακτηρίζουν «γιορτή», αλλά στην πραγματικότητα ελλοχεύουν τον κίνδυνο να αφήσουν «τραύματα» ή ανοιχτές πληγές στο κομματικό «σώμα». Αυτή τη φορά διαισθάνομαι ότι τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά, αν κρίνω από το πώς κυλά η διαδικασία στη Κέρκυρα, δεν υπάρχουν σε τόσο μεγάλο βαθμό οι εντάσεις που είχαν καταγραφεί και σημειωθεί στο παρελθόν και αυτό ίσως έχει την εξήγηση του, δηλαδή να σχετίζεται με το ήθος που αρχίζει να επιβάλλει ο νέος αρχηγός Κυριάκος Μητσοτάκης και από το γεγονός ότι η πλειοψηφία των μελών του κόμματος συναισθάνεται ότι ο χρόνος στην αξιωματική αντιπολίτευση λήγει σιγά, σιγά και πιθανώς η Ν.Δ να κληθεί και πάλι να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Τα πράγματα βεβαίως δεν είναι τόσο απλά και τόσο εύκολα. Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται μπροστά σε τεράστιες προκλήσεις και έχει να αντιμετωπίσει έναν μεγάλο εχθρό και αντίπαλο. Τον ίδιο της τον εαυτό. Οφείλει το κόμμα και οι επιτελείς του, να αποδείξουν ότι έχουν διδαχθεί από τα τεράστια λάθη του παρελθόντος και διακατέχονται από την ειλικρινή πρόθεση να τα αλλάξουν όλα και πρώτα, πρώτα να αλλάξουν οι ίδιοι. Κάπως έτσι είναι τα πράγματα και στη Κέρκυρα, με ένα κλικ στο βαθμό δυσκολίας παραπάνω, εξ αιτίας του γεγονότος ότι εδώ παρατηρείται το πολιτικό φαινόμενο του «καρστικού εγκοίλου», κοινώς της «καταβόθρας», μέσα στην οποία έπεσε εκλογικά η Νέα Δημοκρατία, με αποτέλεσμα να σημειώσει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά πανελλαδικά στις εθνικές εκλογές και να χάσει «πανηγυρικά» τόσο στο Δήμο της Κέρκυρας, όσο και στη Περιφέρεια. Όπως ήταν φυσικό, πέρα από τις εκλογικές ήττες, το πιο οδυνηρό σύμπτωμα είναι η απογοήτευση που ένιωσαν οι νεοδημοκράτες με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν τον κομματικό οργανισμό που υποστήριζαν για πολλά χρόνια. Τώρα πια βρισκόμαστε στην αφετηρία μιας νέας προσπάθειας επανασυσπείρωσης, μια προσπάθεια η οποία είναι εξόχως δύσκολη και χρειάζεται διάρκεια, συνέπεια και να αρθρωθεί πειστικός πολιτικός λόγος σε συνάρτηση με αλλαγή στα συμπεριφοριακά χαρακτηριστικά των αρμοδίων. Τα «κλειδιά» σε αυτή την προσπάθεια είναι δυο έννοιες που εν πολλοίς έχουν ξεχαστεί. Ενότητα και ανανέωση. Η Νέα Δημοκρατία χρειάζεται νέα αίμα, νέα και φρέσκιες ιδέες και έχει ανάγκη τον ενθουσιασμό νέων ανθρώπων. Όχι μόνο ηλικιακά, γιατί αυτό είναι κάπως ρατσιστικό. Και βεβαίως χωρίς να διαγραφεί ή να μηδενιστεί η προσφορά των προηγούμενων, που έδωσαν τον δικό τους αγώνα, είχαν τις νίκες αλλά και τις ήττες και κάπου εδώ και κάπως έτσι κλείνει ένας κύκλος, όπως και στη ζωή άλλωστε. Ελπίζω όλοι όσοι συμμετέχουν σε αυτή την διαδικασία να αισθανθούν την κρισιμότητα των στιγμών και να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, δίνοντας τον καλύτερο τους εαυτό. Έτσι θα διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις για ένα καλύτερο μέλλον, όχι μόνο της τοπικής κομματικής οργάνωσης ή του κόμματός γενικότερα, αλλά και της πατρίδας.

Σελίδα 1 από 43