Saturday, Jul 04th

Last update:12:24:56 AM GMT

You are here: Αποψεις Αρθρα

Αρθρα

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΣήμερα δεν ψηφίζουμε για να εκλέξουμε Κυβέρνηση για τα επόμενα 3-4 χρόνια, σήμερα ο Ελληνικός λαός βρίσκεται μπροστά σε μια επιλογή θεμελιώδους σημασίας, με στρατηγική αξία, που θα προσδιορίσει τη ζωή μας για τα επόμενα 50 ίσως και 100 χρόνια. Θα πρέπει να είναι η σημαντικότερη εκλογική διαδικασία, μία κρίσιμη στιγμή για τη χώρα και την ελληνική κοινωνία, το συγκεκριμένο δημοψήφισμα, το οποίο όμως δεν γίνεται και με τον πιο σωστό τρόπο, αφού πάσχει σε αρκετά σημεία του. Αποφασίστηκε βιαστικά, η προεκλογική περίοδος δεν είναι αυτή που ορίζεται από το νόμο, αφού μέσα σε 5 μέρες ο ελληνικός λαός καλείται να ενημερωθεί και να πάρει μια απόφαση που θα τον ακολουθεί για τα 50 επόμενα χρόνια και μάλιστα η Κυβέρνηση αναγκάστηκε να εκδώσει Π.Ν.Π (Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου) για να υπερκερασθούν όλα αυτά τα νομικά εμπόδια. Και θυμάστε καλά ποια ήταν η άποψη της Κυβέρνησης, ως αξιωματική αντιπολίτευση για τις Π.Ν.Π Επί της ουσίας τώρα, ο ελληνικός λαός, το εκλογικό σώμα, καλείται να αποφασίσει για την πρόταση των εταίρων μας ή των δανειστών, πάρτε όποιον όρο θέλετε, ή οποία όμως πρόταση, δεν υπάρχει πλέον στον τραπέζι της διαπραγμάτευσης, αφού αποσύρθηκε μετά την αποχώρηση από τις διαπραγματεύσεις της Ελληνικής πλευράς. Θα αποφασίσουμε δηλαδή, για κάτι που δεν υπάρχει. Και όχι μόνο αυτό. Αν ο Ελληνικός λαός το βράδυ της Κυριακής αποφασίσει ΟΧΙ, αυτό το ΟΧΙ όμως, σε 48 ώρες θα μετατραπεί σε ΝΑΙ, αφού όπως είπε ο Πρωθυπουργός, μέσα σε 48 ώρες, μετά το δημοψήφισμα θα επιτευχθεί συμφωνία. Επί ποιου κειμένου; Επί ποίων προτάσεων; Συμφωνία την οποία θα κρίνει θετική η Κυβέρνηση, αλλά όχι ο λαός, που απέρριψε την προηγούμενη συμφωνία. Και γιατί τότε δεν καλούμαστε να αποφασίσουμε ΝΑΙ ή ΟΧΙ για την τελική πρόταση; Με συγχωρείτε, αλλά λίγο πολύ είναι μπερδεμένα τα πράγματα. Μήπως τελικά το διακύβευμα της εκλογικής διαδικασίας, δεν είναι η πρόταση των δανειστών, η οποία ούτως ή άλλως δεν υπάρχει, αλλά αν συνεχίσει η χώρα μας να βρίσκεται στο σκληρό πυρήνα τόσο του ευρώ, όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος κρίνεται το μέλλον της χώρας μας τόσο στο ευρώ, όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όντως ισχύει το ότι δεν υπάρχει η λέξη «αποβολή» από την Ευρωπαϊκή Ένωση και από την ευρωζώνη, αλλά με δεδομένο ότι η χώρα μας θα χρωστά και θα πρέπει να αποπληρώνει το χρέος της το οποίο δε διαγράφεται, με εθνικό νόμισμα θα ξεπληρώνουμε τα χρέη μας σε ευρώ. Και όχι μόνο αυτό, όλα αυτά τα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα, από τα οποία όλα αυτά τα χρόνια ωφελήθηκε η χώρα μας και εάν είχαμε περισσότερο μυαλό θα μπορούσαμε να ωφεληθούμε ακόμα περισσότερο, για να καλύψουμε τις περιφερειακές ανισότητες, προφανώς θα τα χάσουμε, αφού δεν θα είμαστε σε θέση να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας, ως μέλος της Ε.Ε. Κανείς δεν θα μας αποβάλλει, αλλά εκ των συνθηκών θα διολισθήσουμε στην έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που αποτέλεσε για τη χώρα μας, Εθνική στρατηγική επιλογή και υπηρετήθηκε με συνέπεια και πίστη. Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις προφανώς θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια σειρά από δυσάρεστες συνέπειες και πέρα από την φτωχοποίηση, ελλοχεύει ο κίνδυνος να υπάρξουν και γεωπολιτικά και εθνικά ζητήματα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε, αφού όπως είναι γνωστό οι γείτονες μας, δεν είναι και οι καλύτεροι που θα μπορούσαμε να έχουμε. Θέλω να πιστεύω ότι θα πρυτανεύσει η λογική και η σύνεση και να αρθούμε όλοι μας και εμείς οι πολίτες φυσικά, στο ύψος των περιστάσεων και σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνά η πατρίδα μας, να προασπίσουμε όλοι μας, την ενότητα της κοινωνίας και να αποκρούσουμε τις όποιες διχαστικές φωνές, ένθεν κακείθεν.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ: «ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ». ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
alt «Σε αποφάσεις δευτερευούσης σημασίας, είναι χρήσιμο να εξετάζουμε τα υπέρ και τα κατά. Σε κρίσιμα ζητήματα όμως, η απόφαση πρέπει να προέρχεται από την καρδιά». Αυτήν τη ρήση την έχει πει ο Σίγκμουντ Φρουντ και θεωρώ ότι μπορεί να μας δείξει την κατεύθυνση για το πώς θα πρέπει να λάβουμε την κρίσιμη απόφαση, για τη διαχείριση των απορριμμάτων. Προσεγγίζοντας την υπόθεση των σκουπιδιών με την ψυχρή λογική, όλοι έχουν δίκιο, αλλά λύση στο πρόβλημα δεν μπορεί να δώσει κανείς. Γι’ αυτό το λόγο, θα πρέπει, ενδεχομένως, σε αυτή την κρίσιμη περίοδο για τον τόπο και για μας τους ίδιους, να υπερβούμε τους εαυτούς μας, να υπερβούμε το στενά προσωπικό συμφέρον, να βάλουμε λίγο νερό στο κρασί μας και στα κατά τα άλλα δίκαια αιτήματα, που έχουν όλες οι πλευρές για να διαχειριστούμε, στο μέτρο του δυνατού αυτή την ωρολογιακή βόμβα, που αν σκάσει, το ωστικό κύμα θα μας συντρίψει όλους. Είναι πραγματική σπαζοκεφαλιά το συγκεκριμένο πρόβλημα, αφού όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές, όπως και να το δεις έχουν δίκιο. Αλλά αυτό στην πράξη δεν λύνει το πρόβλημα. Η Δημοτική αρχή από τν πλευρά της, ισχυρίζεται και δικαίως ότι, της έλαχε να διαχειριστεί το συγκεκριμένο πρόβλημα, για το οποίο ουδεμία ευθύνη φέρει, σχετικά με τη δημιουργία του. Και εν μέρει έχει δίκιο ο Δήμαρχος, όταν λέει ότι ένα τέτοιο πρόβλημα δεν λύνεται σε 7-8 μήνες. Οι κάτοικοι του Τεμπλονίου, έχουν και αυτοί δίκιο, αφού επί 30 και πλέον χρόνια, «λούζονται» τα σκουπίδια της Κέρκυρας, των Παξών και των Διαποντίων νήσων. Κάποια στιγμή σου λένε, με το δίκιο τους, νισάφι πια. Πέραν του ότι υπάρχουν προβλήματα νομιμότητας λειτουργίας του ΧΥΤΑ. Οι κάτοικοι της Λευκίμμης έχουν και αυτοί δίκιο από την πλευρά τους, αφού ο χώρος δεν είναι αδειοδοτημένος, έχουν εισπράξει τη δέσμευση ότι ο ΧΥΤΑ δεν θα λειτουργήσει και παράλληλα, έχουν ματώσει ως τόπος και ως κοινωνία. Ο επαγγελματίας του νησιού που περιμένει 1,5 μήνα να βγάλει τα σπασμένα όλης της χρονιάς, για να σώσει την επιχείρηση του, προφανώς και αυτός έχει δίκιο και αντιδρά με τις εικόνες των σκουπιδιών που σιγά, σιγά αρχίζουν και πάλι να κατακλύζουν το νησί. Ο απλός πολίτης αυτού του τόπου, που βλέπει τους συγκεντρωμένους όγκους των σκουπιδιών έξω από την πόρτα του σπιτιού του, με τις οσμές να εκλύονται και με τον κίνδυνο να ξεσπάσει κάποια επιδημία, τώρα που ανεβαίνει η θερμοκρασία, προφανώς και αυτός δικαίως αντιδρά. Και τώρα τι κάνουμε. Όλοι έχουμε δίκιο, άλλοι βέβαια λόγω της ιδιαιτερότητας του ζητήματος έχουν μεγαλύτερη εμπλοκή και επιχειρήματα, αλλά κάτι πρέπει να γίνει. Και να γίνει τώρα. Σήμερα, αυτή τη στιγμή που πρέπει να ρίξουμε την προσοχή μας για το πώς θα σβήσει αυτή η «φωτιά» που απειλεί να κατακάψει τον τόπο μας, δεν χωρούν προσωπικές στρατηγικές ή αντιπαραθέσεις, ούτε βέβαια μικροπολιτικά ή παραταξιακά συμφέροντα, δεν είναι ένα θέμα για να αποκομίσει ο οποιοσδήποτε πολιτικά οφέλη, ούτε βοηθά η αδιάλλακτη στάση, ακόμα και αν επί της ουσίας υπάρχει βάση λογικής και δικαιοσύνης. Είναι όμως η στιγμή που πρέπει να υπερβούμε το προσωπικό, με την καλή έννοια, συμφέρον και να επικρατήσει το δημόσιο συμφέρον και το κοινό καλό. Ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε πει: «Στον τόπο μας, έχομε την συνήθεια να συζητούμε πολύ, για να μην παίρνομε αποφάσεις που συνεπάγονται ευθύνες». Νομίζω ότι τα λόγια έχουν εξαντληθεί και έφθασε η στιγμή των αποφάσεων.

ΧΥΤΑ ΤΕΜΠΛΟΝΙΟΥ: Η ΚΡΙΣΙΜΗ ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΤο έλεγα και το έγραψα πολλάκις το τελευταίο χρονικό διάστημα και δυστυχώς επιβεβαιώνομαι, ότι το σημαντικότερο πρόβλημα, μαζί βεβαίως με το πρόβλημα της ύδρευσης και της αποχέτευσης, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω θα «σκάσει» και αυτό οσονούπω, είναι η λειτουργία του ΧΥΤΑ Τεμπλονίου. Και επιβεβαιώνομαι επίσης, όταν σε πρόσφατο σημείωμα έγραφα ότι, όταν σκάσει η «βόμβα» του ΧΥΤΑ Τεμπλονίου, το πρόβλημα της αποκομιδής των απορριμμάτων που μας ταλάνισε όλο το χειμώνα, θα φαίνεται παρωνυχίδα. Δύο μέρες έκλεισε ο ΧΥΤΑ στο Τεμπλόνι, λόγω των κινητοποιήσεων των κατοίκων και όχι λόγω του κορεσμού του τρίτου κυττάρου και γέμισε το νησί από σκουπίδια και … οσμές. Οι κινητοποιήσεις έληξαν το βράδυ της περασμένης Τετάρτης αλλά δεν γνωρίζουμε αν συνεχισθούν, θα το γνωρίζουμε το βράδυ της Τετάρτης μετά την απόφαση που θα λάβει το Δημοτικό Συμβούλιο το οποίο θα συνεδριάσει, ικανοποιώντας έτσι το αίτημα των κατοίκων του Τεμπλονίου, με αποκλειστικό θέμα τη διαχείριση των απορριμμάτων στο νησί. Ακόμα όμως και αν η απόφαση ικανοποιήσει τους κατοίκους του Τεμπλονίου, αυτό δεν σημαίνει ότι βγάζουμε το καλοκαίρι με το τρίτο κύτταρο του ΧΥΤΑ σε λειτουργία. Η εκτίμηση του Προέδρου του Συνδέσμου Καθαριότητας Σπύρου Ασπιώτη είναι ότι Ιούλιο, άντε μέχρι τον Αύγουστο το κύτταρο θα κορεστεί, άρα κλείνει ο ΧΥΤΑ και άρα σκάει η «βόμβα». Το χειρότερο είναι ότι, πρώτον δεν έχει γίνει γνωστό το μεσοδιάστημα, δηλαδή τι θα γίνει μετά τον κορεσμό του τρίτου κυττάρου, που θα τοποθετηθεί ο δεματοποιητής, εάν υπάρχει χώρος αδειοδοτημένος, αν προλαβαίνουμε να αδειοδοτηθεί και αν δεν είναι το Τεμπλόνι, αλλά κάποιος άλλος χώρος, όπως για παράδειγμα, υπόθεση εργασίας τώρα, ΧΥΤΑ Λευκίμμης, αν υπάρξουν αντιδράσεις και κινητοποιήσεις. Ο Δήμαρχος πάντως, μιλώντας σ το ΛΟΓΟ ΑΝΤΙΛΟΓΟ είπε ότι «όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά και όλες οι λύσεις εξετάζονται». Άρα… όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Βέβαια ο Δήμαρχος πρόσθεσε ότι θα πρέπει όλοι μαζί, με νηφαλιότητα, ψυχραιμία, ενότητα και σύνεση να συναποφασίσουμε, αλλά μάλλον αυτό μάλλον ως ευχή ακούγεται. Δεύτερον, τι γίνεται μετά το μεσοδιάστημα. Ο.κ βρήκαμε, υπόθεση εργασίας τώρα, τη λύση για το μεσοδιάστημα, τα βρήκαμε, τα συμφωνήσαμε και πορευτήκαμε, αλλά τι γίνεται μετά. Μετά από 1 το πολύ 2 χρόνια, για την μακροπρόθεσμη λύση. Και εδώ αρχίζει η σπαζοκεφαλιά που πρέπει λύσει η δημοτική αρχή. Το μεσοδιάστημα, ως λύση, δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 2 χρόνια, η λύση δηλαδή του δεματοποιητή, διαφορετικά θα γίνουμε Πύργος Ηλείας. Η μακροπρόθεσμη λύση, για να προετοιμαστεί, με αδειοδοτήσεις, χρηματοδοτήσεις και τα λοιπά, θα πρέπει να μιλάμε για 5 χρόνια το λιγότερο. Και όλα αυτά, χωρίς να γνωρίζουμε, εάν θα είμαστε και πως θα είμαστε στην Ευρώπη και δεν κινδυνολογώ, αλλά πλέον έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα δεν μπορούμε να αποκλείουμε τίποτα, οπότε στην προσέγγιση μας, θα πρέπει να εξετάζουμε όλα τα ενδεχόμενα, αν θέλουμε να είμαστε προσγειωμένοι στον ρεαλισμό. Και το λέω αυτό, γιατί η Ε.Ε θα μας εξασφαλίσει ένα μέρος των χρηματοδοτήσεων για την επίλυση του προβλήματος της διαχείρισης των απορριμμάτων. Κατά τα άλλα, καλό καλοκαίρι και … ψυχραιμία.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΩΝ, ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΡΑ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΟι καιροί έχουν αλλάξει, είτε μας αρέσει, είτε όχι. Δυστυχώς δεν διαθέτουμε, ούτε ως μεμονωμένες ατομικότητες, ούτε ως κοινωνία και πολύ περισσότερο δεν διαθέτουν οι ηγέτες, αυτού του τόπου, την πολυτέλεια να λειτουργήσουμε συναινετικά ή με κριτήρια ενδεχομένως κομματικά, όσον αφορά την διεκδίκηση ικανοποίησης των αιτημάτων του τόπου μας και του νησιού μας. Παίρνω αφορμή από αυτή την καρικατούρα, ας μου επιτραπεί ο αδόκιμος όρος, εκδήλωση διαμαρτυρίας για τα προβλήματα της υγείας. Δεν θα μπω στην εξειδίκευση της συζήτησης, αν οργανώθηκε σωστά, αν υπήρχε ο χρόνος, αν συμμετείχαν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς και η κοινωνία μαζί ή δεν συμμετείχαν όλοι και γιατί δεν συμμετείχαν και άλλες λεπτομέρειες. Στέκομαι στο αποτέλεσμα το οποίο προσβάλλει και τους διοργανωτές και όλους μας, υπό την έννοια ότι αυτές δεν είναι κινητοποιήσεις για το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως νησί, αφού πρόκειται για την υγεία μας το μεγαλύτερο αγαθό που διαθέτει ο άνθρωπος. Το μήνυμα δεν έφθασε στους αποδέκτες και αυτό μετράει. Θέλω να πιστεύω ότι θα διδαχθούμε από αυτό το «πάθημα» για το μέλλον. Όμως στέκομαι στο θέμα της διεκδίκησης ενός ακόμα σημαντικού ζητήματος, που είναι η εξομοίωση του ΦΠΑ των νησιών του Ιονίου μετ τον ΦΠΑ των νησιών του Αιγαίου. Και εδώ αποδεικνυόμαστε, σε σύγκρισή με τους υπόλοιπους συνέλληνες της απέναντι νησιωτικής περιοχής, άφωνοι, άλαλοι και μοιραίοι. Δεν μπορώ να μην κάνω τις συγκρίσεις με τους θεσμικούς παράγοντες του Αιγαίου, του Νοτίου Αιγαίου κυρίως για τον τρόπο, την αποφασιστικότητα και δυναμικότητα διεκδίκησης του δικού τους αιτήματος να διατηρηθεί το προνόμιο των νησιών τους με το μειωμένο ΦΠΑ. Δεν θέτω το θέμα στη λογική της αντιπαράθεσης, κάθε άλλο, ως νησιωτικές περιοχές και οι δύο, αλλά και η Κρήτη ακόμα, δικαιούμαστε μειωμένο ΦΠΑ, όπως συμβαίνει με τις νησιωτικές περιοχές της Ευρώπης και κατ’ επιταγή του 101 άρθρου του Συντάγματος μας, περί νησιωτικότητας αλλά και του πνεύματος του Συντάγματος για ισονομία και ισοπολιτεία. Με το που ανακοινώθηκε η πρόθεση της Κυβέρνησης στο πλαίσιο να αυξήσει το ΦΠΑ καταργώντας ουσιαστικά την προνομιακή μεταχείριση που υπήρχε με την ψήφιση του σχετικού νόμου από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όλοι οι θεσμικοί παράγοντες του Αιγαίου, προεξάρχουσας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α! και Β! βαθμού, πραγματικά ξεσηκώθηκαν, με την ουσιαστική έννοια του όρου «ξεσηκώνομαι». Και με αποφασιστικότητα και δυναμικότητα διεκδικούν την συνέχιση της προνομιακής μεταχείρισης και πολύ καλά κάνουν, θα πω εγώ. Και εμείς ως νησιώτες μαζί τους πρέπει να είμαστε, αλλά να διεκδικήσουμε και εμείς την ίδια μεταχείριση. Και εμείς τι κάνουμε;; Το έγραψα προηγουμένως, άφωνοι, άλαλοι και …μοιραίοι για τον τόπο μας. Όχι μόνο τώρα, αλλά διαχρονικά, όσον αφορά την δυναμικότητα διεκδίκησης στην ικανοποίηση αιτημάτων, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, μια από αυτές είναι η Περίπτωση του ΠΕΣΥΠ Ιονίων Νήσων, που κάμψαμε την λυσσαλέα αντίδραση, του τότε Υπουργού υγεία Αλέκου Παπαδόπουλου και τελικά ιδρύθηκε ΠΕΣΥΠ και στα Ιόνια νησιών. Το παράδειγμα όμως μας το έδωσε ο Δήμαρχος ενός μικρού νησιού του Ιονίου, που διοικητικά ανήκει στην Αθήνα, των Κυθήρων με την πολύ τεκμηριωμένη επιστολή του προς τον Πρωθυπουργό αλλά και τις άλλες πρωτοβουλίες που ανέλαβε μέσω της ΚΕΔΕ. Ας διδαχθούμε επιτέλους και ας αντιδράσουμε.

ΚΕΡΚΥΡΑ: Όπου και αν κοιτάξω με πληγώνει…ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΕίναι ίσως η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, που η εικόνα την οποία παρουσιάζει το νησί μας, στις αρχές της τουριστικής περιόδου, δεν μπορεί να αφήσει κανέναν ικανοποιημένο. Το αντίθετο μάλιστα, δημιουργεί προβληματισμό και σκεπτικισμό, για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα και κυρίως με ποια συναισθήματα θα φύγουν από το νησί μας, όσοι επισκέπτες το επέλεξαν για να περάσουν τις διακοπές τους. Τουλάχιστον αυτό ισχύει, για την αρχή της νέας τουριστικής περιόδου, η οποία, ομολογουμένως μας βρήκε, απροετοίμαστους. Και αυτό το συμπέρασμα αποτελεί γενικευμένη ομολογία και αντικειμενική, χωρίς κομματικές, παραταξιακές ή προσωπικές επιλογές και προτιμήσεις. Μια βόλτα να κάνεις κάποιος, ο τρίτος ο αντικειμενικός παρατηρητής αλλά και γνώστης των καταστάσεων των προηγούμενων χρόνων, θα καταλήξει εύκολα στο πιο πάνω συμπέρασμα. Δεν είναι μόνο η προβληματική αποκομιδή των απορριμμάτων και οι όγκοι των σκουπιδιών τόσο στη πόλη, όσο και στην ύπαιθρο και στα χωριά μας και κυρίως επί των εθνικών, κατ’ ευφημισμό πάντα οδών, τόσο της Παλαιοκαστρίτσας, όσο και της Λευκίμμης. Δεν είναι μόνο, η εικόνα που παρουσιάζουν οι περισσότερες παραλίες μας, εξ αιτίας της σύγχυσης και ολιγωρίας που δημιουργήθηκε από την απόφαση του 5ου τμήματος του ΣτΕ το οποίο ακύρωσε την ΚΥΑ για την παραχώρηση των παραλιών στους ΟΤΑ, όπως γινόταν κάθε χρόνο. Δεν είναι επίσης, το προβληματικό και σε πολλές περιπτώσεις επικίνδυνο οδικό δίκτυο τόσο το επαρχιακό, όσο και το δημοτικό, που δημιουργεί εικόνες υπανάπτυκτου κράτους και το αίσθημα στους επισκέπτες ότι βρίσκονται σε έναν τουριστικό προορισμό στον οποίο υπάρχει διάσταση ανάμεσα στην φήμη του και στις πραγματικές τουριστικές και κοινωνικές υποδομές ου επικρατούν, με λίγα λόγια ότι μάλλον την «έχουν πατήσει». Ούτε είναι ο ελλιπής σε πολλές περιπτώσεις δημοτικός και δημόσιος φωτισμός που μετατρέπει τους ταλαίπωρους τουρίστες το βράδυ σε σύγχρονους Διογένηδες με τα φαναράκια τους, να προσπαθούν να φθάσουν στα καταλύματα τους και στις ξενοδοχειακές μονάδες. Μια βόλτα στις εθνικές, κατ’ ευφημισμό πάντα Εθνικές οδούς, προς Παλαιοκαστρίτσα και προς Λευκίμμη, απ’ όπου περνά πάνω από το 90% των επισκεπτών του νησιού μας, θα σας θυμίσει περιβάλλον … Τζουράσικ πάρκ, με τα κλαδιά να έχουν φθάσει μέχρι τη μέση του δρόμου. Ξεχνώ τα σκουπίδια που υπάρχουν δεξιά και αριστερά των κεντρικών δρόμων και στέκομαι στο γεγονός ότι δεν μπήκαμε στον κόπο, ούτε να κλαδέψουμε τα κλαδιά για να μην υπάρχουν απρόοπτα για τους εποχούμενους. Και ξέρετε, για όλα αυτά δεν απαιτούνται τεράστια χρηματικά ποσά για να γίνουν οι απαραίτητες παρεμβάσεις και να βελτιωθεί η εικόνα, που είναι και το ζητούμενο για έναν τουριστικό προορισμό. Απαιτείται μόνο, καλή θέληση, συντονισμός και στοιχειώδη οργάνωση και πιστέψτε με, θα μπορούσε να βελτιωθεί αρκετά η εικόνα. Χρειάζεται μεράκι και αγάπη για τον τόπο μας και η αναγνώριση ότι αυτό το νησί, είτε μας αρέσει, είτε όχι, ζει από τον τουρισμό. Αλλά ακόμα και αυτό να αγνοήσουμε, το οφείλουμε τους εαυτούς μας, στα παιδιά μας και στις οικογένειες μας, να ζούμε σε έναν τόπο, ο οποίος να μην είναι εγκαταλελειμμένος, ούτε να παρουσιάζει τέτοια εικόνα. Ποτέ δεν είναι αργά, έστω και τώρα, οι αρμόδιοι ας κάνουν αυτό για το οποίο ζήτησαν την ψήφο των συμπολιτών τους.

Σελίδα 1 από 34