Monday, Dec 22nd

Last update:12:44:00 AM GMT

You are here: Αποψεις Αρθρα ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ: ΕΠΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ!!! ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ

ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ: ΕΠΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ!!! ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ

E-mail Εκτύπωση PDF
alt
«Κεραυνός εν αιθρία;», «έπεσα από τα σύννεφα» ή «κάποτε θα έσκαγε η βόμβα;», είναι κάποιες από τις εκφράσεις που συνόδευσαν την είδηση της σύλληψης του κυκλώματος της τοκογλυφίας στη Κέρκυρα. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν πολύ καλά ότι, φράσεις όπως «έπεσα από το σύννεφα» δεν ταιριάζουν με την εξέλιξη της υπόθεσης της τοκογλυφίας στη Κέρκυρα. Ήταν λοιπόν θέμα χρόνου, «το πότε θα σκάσει η βόμβα», το πότε οι διωκτικές αρχές και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί θα είχαν συγκεντρώσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία, που τεκμηριώνουν την δράση του κυκλώματος στο νησί και θα προέβαιναν στην εξάρθρωση του. Μέχρι να συμβεί όμως αυτό, πολλές οικογένειες καταστράφηκαν, πολλές περιουσίες άλλαξαν χέρια, πολλοί συνάνθρωποι μας στιγματίστηκαν, αρκετοί έζησαν με τον φόβο που ενεπλάκησαν στα δίχτυα του κυκλώματος, άλλοι κατατρεγμένοι εγκατέλειψαν τις οικογένειες τους, τα παιδιά τους και τον τόπο τους, ενώ κάποιοι άλλοι ήρθαν αντιμέτωποι με το μοιραίο. Άρα δεν ισχύει το «έπεσα από τα σύννεφα». Βέβαια, σε αυτή την περίπτωση ανακύπτει ένα ρητορικό ερώτημα. Και «τι κάναμε» ως κοινωνία; Η εκμετάλλευση - απόδοση του χρήματος με την μορφή της τοκογλυφίας ήταν πάντα μια πολύ δύσκολη και λεπτή στο χειρισμό της υπόθεση και η εκμετάλλευση των ανθρώπων - θυμάτων της τοκογλυφίας έπρεπε να είναι πιστοποιημένη και επιβεβλημένη με τρόπο ώστε να δημιουργεί τον μικρότερο κίνδυνο για απρόβλεπτες συνέπειες. Δεν είναι από τις εύκολες υποθέσεις τις οποίες μπορείς να τις αντιμετωπίσεις με αποτελεσματικότητα. Η μάστιγα της τοκογλυφίας είναι μια κοινωνική πληγή που έχει τις ρίζες της εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το πρόβλημα ξεκίνησε όταν οι άνθρωποι ανακάλυψαν ότι το χρήμα, δηλαδή το αποτέλεσμα της αποταμιευμένης εργασίας, είναι ένα εμπόρευμα όπως όλα τα άλλα υλικά εμπορεύματα το οποίο μάλιστα είναι το πιο προσοδοφόρο από όλα τα υπόλοιπα. Το κύκλωμα της τοκογλυφίας χαρακτηρίζεται και είναι αδίστακτο και ο φόβος καταπλακώνει όσους έχουν εμπλακεί σε αυτό. Επικρατεί ομερτά. Και όποιος την παραβιάσει θέτει σε κίνδυνο την ίδια του τη ζωή ή των μελών της οικογένειας του. Η τοκογλυφία δεν έχει «ανθρώπινο πρόσωπο» και το κράτος, η πολιτεία, οφείλει να οργανώσει τους αρμόδιους κατασταλτικούς μηχανισμούς, με τέτοιο τρόπο, ώστε να παρεμβαίνουν άμεσα και αποτελεσματικά και να μην επιτρέπουν την εξάπλωση του κυκλώματος. Τοκογλύφος μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε, ακόμη και ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ο υπεράνω πάσης υποψίας. Συνήθως πρόκειται για ανθρώπους που έχουν κάποια οικονομική επιφάνεια ανεξαρτήτως επαγγέλματος. Τα χρήματα που διαθέτουν μπορεί να προέρχονται από καθʼ όλα νόμιμες δραστηριότητες, όπως κληρονομιά ή εργασία στο παρελθόν. Το θέμα είναι ότι ο επίδοξος τοκογλύφος είναι πολύ εύκολο να στήσει τη δική του επιχείρηση, ακόμη και με ένα μικρό κεφάλαιο της τάξεως των 10.000 ευρώ, αφού από τους πρώτους κιόλας δανεισμούς θα καταφέρει να καρπωθεί το τεράστιο κέρδος δημιουργώντας αποθεματικό και για επόμενους δανεισμούς. Στην αρχή το δίκτυο των πελατών λειτουργεί κυρίως μέσω γνωστών και φίλων και στη συνέχεια, αν όλα πάνε καλά, διευρύνεται. Τώρα πια στην υπόθεση της τοκογλυφίας της Κέρκυρας, τον λόγο έχει η δικαιοσύνη αλλά και η οι διωκτικές αρχές θα πρέπει να φθάσουν μέχρι το τέλος και να εξαρθώσουν πλήρως όλες τις παραμέτρους του κυκλώματος. Μη ξεχνάμε ότι συνήθως τα οικονομικά εγκλήματα, έχουν τα χαρακτηριστικά της Λερναίας Ύδρας. Ένα κεφάλι κόβεις τρία βγαίνουν. Πολύ περισσότερο στην εποχή της οικονομικής κρίσης και της ύφεσης. Οι πολίτες δεν πρέπει να νιώσουν απροστάτευτοι, ούτε ότι είναι έρμαια στις ορέξεις του οποιουδήποτε. Οφείλουμε να μην επαναπαυτούμε στο ότι εξαρθρώθηκε ένα κύκλωμα, γιατί πολύ γρήγορα να αναπτυχθεί κάποιο άλλο. Οφείλει και ο νομοθέτης, να γίνει πιο αυστηρός όσον αφορά το αδίκημα της τοκογλυφίας.