Πάει το Πάσχα και ο απολογισμός μάλλον είναι φτωχός. Αναμενόμενος αλλά φτωχός. Βέβαια δεν γίνεται καμία σύγκριση με τα Πάσχα προηγούμενων ετών. Δεν μπορούμε να σταθμίσουμε με βάση τα δεδομένα των προηγούμενων ετών. Έχουν αλλάξει οι εποχές και αυτός θα πρέπει να το αντιληφθούμε όλοι μας. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε, τόσο πιο γρήγορα θα προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα, κάτι που είναι αναγκαίο, για να βρισκόμαστε μέσα στο «παιγνίδι». Θεωρώ ότι «η προσαρμογή» στα νέα δεδομένα αποτελεί και το κλειδί για αυτή τη νέα εποχή που ξανοίγεται μπροστά μας.
Βέβαια θα συνεκτιμήσουμε το γεγονός ότι φέτος, πέραν των άλλων υπήρχαν και «ειδικές συνθήκες», οι οποίες επιβάρυναν το γενικότερο κλίμα και δεν επέτρεψαν να έχει αυτή η τονωτική ένεση του Πάσχα, τις ευεργετικές συνέπειες στη τοπική οικονομία. Λίγο το ότι ήταν νωρίς, λίγο οι καιρικές συνθήκες, λίγο οι επικείμενες εκλογές, λίγο οι απεργίες ναυτεργατών και ΚΤΕΛ, πολύ η αβεβαιότητα της οικονομικής κρίσης και …ήρθε και έδεσε το γλυκό.
Ήταν ένα «διαφορετικό» Πάσχα, το οποίο δεν είχε καμία σχέση με αυτά του παρελθόντος, ακόμα και του πρόσφατου παρελθόντος. Νοσταλγήσαμε το τράφικ, τα νεύρα που είχαμε όταν δεν βρίσκαμε να παρκάρουμε το αυτοκίνητο μας, τις εικόνες με τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα στα πεζοδρόμια της Λ. Αλεξάνδρας που μας έκαναν να φρικάρουμε, τα μισάωρα μέσα στο αυτοκίνητο για να πας από το Μποσκέτο μέχρι τα Δικαστήρια, την «κλειστοφοβία» στο Λιστόν και στους δρόμους τις πιάτσας που δεν μπορούσαμε να περπατήσουμε και όλα αυτά που μας «εξόργιζαν» στο παρελθόν, εξ αιτίας της πολυκοσμίας, αλλά ήταν τόσο οικεία σε μας και τόσο ευεργετικά για την οικονομία μας.
Ας ελπίσουμε ότι το φετινό Πάσχα θα αποτελέσει μια «παρένθεση» και μόνο και ξανά προς τη δόξα θα τραβήξουμε. Βέβαια πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει και χρειάζεται μεγάλος αγώνας, μεθοδικότητα, σχεδιασμός και στόχευση, για να κρατήσουμε τα πρωτεία, από τη στιγμή που αναδεικνύονται και άλλοι προορισμοί, άρα υπάρχει ανταγωνισμός και κυρίως, από τη στιγμή που το οικονομικό, είναι ένα βασικό κριτήριο, για την επιλογή του προορισμού. Ε, δεν μπορεί μια μαγειρίτσα να πηγαίνει 30 ευρώ, λέω εγώ τώρα, υπερβάλλοντας ένα παράδειγμα. Ούτε τα εισιτήρια του φέρυ μπωτ να στοιχίζουν περισσότερο από το …ξενοδοχείο, λέω επίσης υπερβάλλοντας ένα ακόμα παράδειγμα. Και από τη στιγμή που υπάρχει ανταγωνισμός θα πρέπει να κάνουμε αισθητή τη παρουσία μας με διαφήμιση και προβολή.
Κάπως έτσι θα κινηθεί και η τρέχουσα τουριστική περίοδος και αποτελεί μονόδρομο η προσαρμογή μας στις νέες συνθήκες, κυρίως όσον αφορά τον εσωτερικό τουρισμό. Όχι μόνο βέβαια. Ανέφερα προηγουμένως την ανάγκη για προσαρμογή στις νέες συνθήκες. Δεν ξέρω αν είναι μύθος το ότι η Κέρκυρα θεωρείται ακριβός τουριστικός προορισμός. Αν είναι μύθος, θα πρέπει να τον απαλείψουμε με κάθε θυσία. Απ’ όλους μας. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να συμπιέσουμε τις τιμές μας, αναφέρομαι στους συμπατριώτες μας, τους επαγγελματίες, να περιορίσουμε αν θέλετε το κέρδος, για να έχουμε κέρδος και κυρίως για να επιβιώσουμε. Και όλοι μαζί να πατάξουμε με αποφασιστικότητα την αισχροκέρδεια.
Τα δεδομένα έχουν αλλάξει, όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε, τόσα καλύτερα για μας.
